1. Bölüm

Hayat, sadece altı kelimeden ibaret değil mi?

Peki ya gerçekten bu kadar kolay mı, ben size cevabı söyleyeyim; hiç kolay değil.

Ben Hera, Hera Soylu 24 yaşındayım tarih bölümü mezunuyum herhangi bir işte çalışmıyorum çünkü babam Rizeli bir bölge lideri ve bende sıradaki veliahtım. Bir kız kardeşim var adı Selin, 20 yaşında ve hukuk okuyor. Çok zıt karakterleriz o beyazsa ben siyahım, o güneşse ben ay.

Klasik bir sabah ve ben uyanmak için savaşıyorum gece yine gördüğüm kabuslardan dolayı uyuyamamıştım sabah namazına doğru ağlamaktan uyuyakalmış ve kabussuz bir uyku çekmiştim. Aslında bu kabusları atlatmıştım ama son zamanlarda tekrardan başladı.

Yatağımdan zorlukla kalkıp banyoya gittim, aynaya baktığımda çökmüş bir kız gördüm bu kız hera değildi, çünkü hera asla yıkılmazdı. Musluğu açıp soğuk suyu suratıma çarptım. Kendime gelmeliydim banyodan çıkıp odama geri döndüm. Saate baktığımda saatin dokuz olduğunu gördüm, çizgili pijamalarımdan kurtulup üstüme gri bir mini etek ve beyaz atlet geçirdim. Bu kombine çizme güzel olacağı için dizime kadar gelen siyah çizmelerimi giydim. Kahverengi saçlarımı tepeden sıkı bir at kuyruğu yapıp mısır örgüsü yaptım, göz altlarım fazla belirgin olduğu için kapatıcı sürdüm çantamı alarak odadan çıktım.

Kahvaltıya indiğimde selinin çoktan masaya oturduğunu gördüm.“Günoo abla”

“Günaydın balım.”

“Bu sabah ne kadar da güzelsin ablacım.” Bu ses tonunu ve bakışı tanıyordum.

“Dök bakalım eteğindeki taşları ne söyleyeceksin.”

“Aşk olsun abla ben öyle biri miyim?” Sabahları kahvaltı yapmayı sevmezdim ama çay içmek için bende masaya oturdum.

“Evet.” Bana sahte sinirli bakışlar gönderdi.

“Bugün birlikte gidelim mi.”

“Başka zaman gitsek acelem var.”

“Yaa abla babam öldüğünden beri beni hiç okula bırakmadın artık beni sevmediğini düşünmeye başladım.” Elimdeki bitmiş çay bardağını yavaşça masaya bıraktım ve sertçe yutkundum babam öleli iki ay olmuştu. Babamı öldüren can düşmanımız Doğu KUZGUNdu bunu babamın öldüğü gün ağaca saplanan kuzgun başlı bir ok tan anlamıştım bu onların simgesiydi. Bizim simgemizse yıldızdı beş köşeli bir yıldız bu ailemizi temsil ediyordu yıldızın başı babam sol tarafı anne sağ tarafı ben ve alttaki sağ tarafta selindi. Ama tek bir sorun var bu yıldız köşelerinden biri boş oranın kime ait olduğunu hiçbir zaman öğrenemedim ama orası birine ait onu biliyorum babam bana söyleyemeden göçmüştü bu dünyadan.

“Saçmalıyorsun selin seni sevmeyi asla bırakmam öldüğümde bile ve biliyorsun ki bütün işler bana kaldı bu yüzden seninle çok ilgilenemedim ama peki tamam bugünlük götüreyim.”

“Yaşasın teşekkürler abla ben hemen çantamı alıp geliyorum.”

“Tamam” Masadan kalkıp çantamı aldım ve kapıya doğru yürüdüm. Selin yanıma geldiğinde arabaya bindik ben sürücü koltuğuna geçtim selin ise arka koltuğa oturdu. Genelde yanımda koruma bulundurmayı sevmediğim için tek başıma yola çıkmıştım. Fakültenin önüne geldiğimizde durdum. “Görüşürüz abla teşekkürler.”

“Görüşürüz dikkatli git.” Kapıyı kapatıp fakülteye doğru yürümeye başladı. Bende daha fazla durmadan şirkete doğru yol almaya başladım. Bir süre sonra takip edildiğimi fark ettim siyah bir araç beni takip ediyordu. Paniklemeden sürmeye devam ettim ve fark ettiğim şeyle gözlerim irice açıldı firenler tutmuyordu.

…

Seelaamm yeni kurgumu nasıl buldunuzz umarım beğenmişsinizdir bu kitabı hem çizgi kami de hemde kitappad de yayınlıyorum
Yorumlarınızı bekliyooruummm