0.1

Bu kurgu benim dizine basladigim ilk gunden beri aklimdaydi acikcasi ilk deneyimim oldugundan bazi mantik hatalari/yazim yanlislari olabilir lutfen kusurlarimi kabalasmayarak elestirir misiniz💗

13 eylul 2024;

Lisenin ilk günüydü, aslında ben hiç heyecanlı değildim ama ikizim leyla yerinde duramıyordu. Zaten ben bu kızı asla anlamadım, ne gerek var sanki öbür okulumuz okul değil miydi? Derin düşüncelerimden kurtulup, bi kuş sütünün bide benim olmadığım kahvaltı sofrasından yemek yemeye başladım. Kahvaltımızı bitirip okula gittik.

Sınıf kapısından içeriye girip bitaz sorgulayıcı/öğrenmeye çalışsn bir tavırla sınıfı süzdüm, sadece 7 kişi vardı çoğunu tanıyordum ama yinede ortamı garipsemiştim hiç o eski ortaokul samimiyeti yoktu. Herkez bi havalara girmişti, "tamam bende ergen olabilirim normal yani ama ne bu tavırlar? Her şey bitti bide sizi mi çekicem yani." diye geçirdim aklımdan, açıkçası hiç liseye geçesim yoktu ben onlar gibi samimiyetsiz olmak istemiyordum. Biraz daha düşüncelerimde boğulup zaten ortaokuldan beri tanıdığım en yakın arkadaşım Kutay'ın yanına oturdum. Bu sınıfta eskisi gibi olan bi o vardı benim gözümde. Çoğu zaman kavga da etsek seviyodum galiba ben bu malı. Kutayla biraz sohbet ettik herkes yavaş yavaş sınıfa geliyordu. Çoğunu tanıyodum zaten ama yeni kişileri görmek beni daraltıyordu... Ders sonunda başladı, hoca sınıfa geldi sanırım herkes tamdı hoca tam yoklama alıcakken sınıf kapusından içeriye kumral, saçları hafif dalgalı, kısa boylu, çok tatlı bir kız girdi; Deniz... Sanırım ilk o an tutuldum ona. O benim hayatımda gördüğüm en güzel şeydi sanki((ki hala öyle)). Kıza hayran bi şekilde bakmış olucam ki Kutay kolumu dürtti. Yüzündeki piç gülüşünü hiç sevmezdim, yinede bana inat yapardı, gıcık.

Deniz, benim bütün duygularımdan habersiz hocadan özür dileyerek sınıfa baktı. Sanırım kimseyi tanımıyordu. Benim önümde bir sıra boştu, Ezgi'nin yanı. Aslında Leyla oraya oturmak istemişti fakat ortaokuldaki en yakın arkadaşı gelince Ezgi'nin özür dileyerek onun yanına oturmuştu. Deniz fazla sorgulamadan boş gördüğü ilk yere, yani Ezgi'nin yanına oturdu. O ders hiç bişeye odaklanamadım. Tek düşündüğüm neden kalbimde garip bir hissin olduğuydu, nerden bilicem sanki daha önce aşık mı oldum...

2026(günümüz);
(Denizden)

Yine ve yine okula sıkılarak ve annemin zoruyla gitmiştim. Sınıf kapısının önüne gelince kolumdaki saate baktım, ne ara 8 olmuştu ders başlamıştı. Yine geç kalmıştım şaşırdık mı? Tabii ki hayır. Düşüncelerimi aklımdan silip sınıf kapısından içeriye girdim. Türkçeci yine beni öldürecek gibi bakıyordu, şu adamda bana bi alışamadı, müdür bile alıştı artık geç kalmama. Yinede bişey demeyip gözleriyle yerimi işaret etti 9. Sınıftan beri hiç değişmeyen sırama oturdum, Ezgi'yle günaydınlaştım herşey yerindeyken arkadan bir ses geldi. "Sanada günaydın deniz kızı" bu Teoman'dı, bende diyorum ne eksik. Teoman bizim sınıfın en gıcığıydı ama bi tek bana gıcık, bana özel yapıyor tam bi piç. Arkama bile dönmeden olduğum yerden sinirimi belli ederek onun duyacağı şekilde sabır çektim.