ASIL BAŞLANGINÇ ŞİMDİ

Gelen Sesle hemen kendime geldim ve onların geçmesini bekledim.Onlar içeriye geçtikten sonra bende içeriye doğru yürüdüm.Ezanın okumasına iki dakika kalmıştı

O gelen çocukların hepsi bana şaşkınlıkla bakıyorlar.İçlerinden bir tanesi,"bu kız kim,Kürşat (baban)abi." "Hee, o'mu,o benim kızım olur gençler.Ve bir ekleme-" diyecektiki sözcüsünün böldüm.
"O eklemeyi ben yapayım,o benim gerçek babam değil işte şimdi oldu."
Annem bana bakıyordu,ne diye kısacasına bir bakış attım.
Herkes yerlerinde oturmuş,ezanın okumasını bekliyor. Ahaa sonunda ezan okudu.Herkes hurmayla başlarken,ben tuz attım ağzıma hepsi bana soru soruyormuşcasina baktı.

En sonunda dayanamayıp,"ne oldu,niye öyle şaşkın bakıyorsunuz."Annem şunu dedi,"Kızım hurmayla başlamak varken neden tuzla başladın?"herkes benden cevap bekliyordu.

En sonda şunu dedim,
"Annecim,şöyle diyeyim mideme sinyal gönderiyorum,o anlıyorki kendini hazırlıyor.Tabii bunu hurmaylada yapabilirdim ama ben hep böyle yapmaya alıştığım için."

Herkes önüne dönüp sohbetler ederek yemek yiyorlar.

Ben pek onların konuşmasını takmıyordum.Yavaş yavaş yiyip tadını alıyordum yemeğimin.

Sonra telefonuma bir bildirim geldi hemen telefonuma baktım ve gelen bildirimle şok oldum.

"Eee annecim ben çıkıyorum ceketimi telefonuma almaya başladım.
"Kızım nereye,neden bu kadar telaşlasın.
"Offf boşver anne,benim hemen çıkmam gerek görüşürüz.Hepsi bana bakıyordu,onları umursamayarak hemen motoruma atladım ve gitmeye başladım.