Ön izleme

Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım.
Beni sevmiyordun, bilirdim.
Bir sevdiğin vardı, duyardım.

Hayırsızın biri fikrimce...

Kız her zaman mutsuzdu. Sanki mutsuzluğa mahkum edilmişçesine mutsuz. Hayırsız amcası ve dedikoducu yengesi ile birlikte kalıyordu. Aslında amcası ve yengesi onun ile birlikte kalıyorlardı. Çünkü babasından miras kalmıştı bu ev kıza ama Kız 18 yaşına girene kadar tapusu amcasının üstüneydi. Kız hem okuyup hem de çalışıyordu. Birde kuzenleri vardı.bir çok kez onu öksüz ve yetim olmasından dolayı zorbalıyorlardı. Bu kızı üzmüyordu. Çünkü annesi ve babası en azından rüyasına geliyordu. Onu en çok üzen şey kuzeninin ona bakıp nispet yapar gibi babasına ve annesine sarılıyordu. O rüyasında babasına sarılamıyıyordu ki. Baba sevgisi nasıl bir şeydi onu bile unutmuştu. Çünkü babasını ondan almışlardı. Halbuki o babasının ay parçasıydı. Babası onun ismini koymuştu. Mehir olucak ismi demişti. Mehir şuan odasında oturmuş annesinin günlüğünü okuyordu, orada yazıyordu. İsmini babasının koyduğunu. Mehir ne zaman yengesi canını sıksa odasına çekilir. Annesinin ona yazdığı günlüğü okurdu. Yengesine kalsa bu odayı da ona vermezlerdi ama ev Mehir'indi zaten babasından ona kalan mirastı. Amcasının evi olmadığı için Mehir'e bakma bahanesi ile taşınmışlardı bu eve, şimdiki aklı olsaydı Mehir asla izin vermezdi fakat o zaman çok küçüktü.

Mehir'i birde odası kadar güvende hissettiren birisi daha vardı ama o kişide artık yoktu.

###

Bu bölümde biraz Mehir'i tanımış olduk. Acılarına az da olsa tanıklık ettik.

Sizce Mehir'i güvende hissettiren o birisi kim?