2. bölüm · Hayallerden esinlenmek
1. Bölüm
Bugün yeni sınıfımı görüceğim İnşallah iyi bir sınıftır... Hoca:Selam çocuklar yeni sınıfınıza hoşgeldiniz gelin teker teker tanıyalım birbirimizi ben başlıyayım ben Seda Turan sınıf öğretmeninizim bu güzel sınıfı tanımaktan hoşnut olurum tahtaya çıkarsanız mutlu olurum. Bütün sınıf kendini tanıttı ama bir kişi benim dikkatimi çekti."selam arkadaşlar ben yağız Kayış 19 yaşındayım bir sene okulda kaldım o yüzden,tanıştığıma memnun oldum" . Gerçekten yakışıklı bir çocuktu yanlış anlamayın sadece yakışıklı olduğunu söyledim. Yağız'ın ardından 3-4 kişi daha konuştu ve teneffüs zili çaldı. Öyle bilinçsiz yürümüşümki kendimi kantinde buldum canım tatlı birşey çekmişti o yüzden kendime bir Chocolate (çikolata) aldım yine bilinçsiz bir şekilde koşarak sınıfıma geçip yerime oturdum. oturduğumda yanımda sarışın bir kız vardı ve bana adımı sordu nefes nefese kalmış bir şekilde "ben İpek" dedim o da "bende Kübra"dedi,ve bana neden nefes nefese kaldığımı sordu bende "kantine gitmiştim nedense koşasım geldi o yüzden nefes nefese kaldım" dedim oda hafif bir kahkaha atarak "bir insanın kantinden gelirken neden koşası gelsin ki?"dedi bende hafif bir gülümseme bırakarak "bilmem"dedim ve anında kapının açılma sesi geldi bir hoca girmişti sınıfa,din kültürü hocasıymış ders anlattı ama ben full resim çizerek geçirdim dersi. Zil çaldığında istemsizce derin bir nefes verdim. Hemen sonrasında Kübra "dışarıya çıkalım mı?"dedi.Bende "tabii ki hadi çıkalım" dedim. Sınıftan çıktık, merdivenlerden indik, onlarca yüzü arkamızda bırakarak bahçeye çıktık. Kübra bir bankı gösterdi ve oraya otura bileceğimizi söyledi başımı tamam dercesine sallayınca beraber banka doğru ilerledik. Bankla aramızda 5-10 adım
kalmışken benim sinirimi bozacak birşey oldu... Yağız ve bir arkadaşı banka oturmuştu ve ânında kübra "önce biz gelmiştik kalkar mısınız?"diye sordu ben kolunu nazikçe çekerek "boşver kanka gel gidelim sanki başka bank mı yok" başımı birkaç saniye bahçede boş bir bank bulmak için çevirmiştim ama bank yoktu ve mırıldanarak "gerçekten yokmuş" dedim o sırada kübra ve yağız bana bir kanıt istermişcesine bakıyordu bende sadece Kübra'ya bakıyordum ne yapacağımızı sorarcasına sonra yağız kalktı yanındaki arkadaşının kolunu tutarak "zaten bizim işimiz vardı biz geçelim siz rahat rahat oturursunuz" kalkarken önce bana sonra yere bakarak kalktı. Tam banka oturucakken zil çaldı offff...bıktım yaaa tam oturucakken zilin çalası tuttu kafayı yiyeceğim yasa bezdum da bezdum!!. Evet gördüğünüz gibi hiç birşey olamdan kendi içimde kafayı yedim galiba akıl sağlığımı kaybettim. Sınıfa girdik yerlerimize oturduk ders coğrafyaydı hocamız defterlerimizi çıkarıp tahtadaki yazıyı yazmamızı istedi bende anlık duraksayıp elimdeki çöpe baktım ve içimden şu geçti "haydi İpek bu kadar üşengeç olma kalk git şunu çöpe at" dedim ve bunada uydum.gittim ve elimdekini çöpe attım ya bişe dicem yazmasam sonra evde yazsam ne olur ki ama hoca kızar evdede belki müsait olmam diye sayıklarken dalmışım ve bir duvara çarptığımı zannettim başımı kaldırdığımda beni şok eden birşey oldu çarptığım duvar değil yağız'dı hemen bir geri adım atarak "çok afedersin dalmışım'
dedim o da "sorun yok" diyerek put gibi bir ifade ile tam olarak böyle dedi ya bir insan bu kadarmı puta benzer ama benim dikkatimi çeken bir şey daha var hiç bir kızla daha önce konuşmamıştı şoka giricem valla benim 7 kız arkadaşımda ondan hoşlanıyor ama hiç birini kabul etmedi hepside birbirinden güzel ne kafa yaşıyor anlamadım kendini beğenmiş bu arada ben size bunları anlatırken yerime oturmuş yazıyordum bile, bir kaç dakika sonra zil sesi geldi bu benim ruhumu en hafifleten sesti *gülme emojisi*
