15.12.2023

Ellerimi kanatıyorum yine. Onikofaji diyorlar. 26 yaşındayım. Daha önceden 2 kere kendimi öldürmeyi düşündüm. Denemedim ama aklımdan geçti.
Bunun en büyük sebebi de 5 para etmeyen insanların bana değersizmişim muamelesi yapmasıydı. Kimseyi bilmem ama ben çok emek verdim. Çok savaştım.
Çok zorlu yollardan geldim. Deli gibi çağlayan ne nehirlerden geçtim.
Tam bütün özgüvenimi topladım. 6 aylık staja gittim. Bütün özgüvenim kırıldı.
İnsanların ne kadar acımasız ve bencil olduğunu gördüm.
Değersizleştirildiğim hiçbir yerde mutlu çalışabileceğimi sanmıyorum.
Geçmişteki yaralarımı saramadığım için depresyondan da çıkamıyorum.
Yaşadıklarımı ve mücadelemi düşündükçe sen neyi hak ediyorsun diye soruyorum kendime. Çektiklerimin ve mücadelemin diyeti bu mu? Yerim neresi benim günlük.