2~

Aradan tam 1 ay geçmişti ve yeni okuluma alışmıştım.
Hermione,ron,Harry ve ben hep birlikte vakit geçirirdik. Ron hermioneyi seviyordu fakat bi türlü ona açılamamıştı. Harry ise günden güne hep başka bir kızlarla konuşup sohbet ediyordu kendisi tam bir yavşaktı,gıcıktı bu huyunu sevmesemde çok akılıydı. Yakışıklıydı ve sempatikti…fakat bana göre değildi.
Bazen ona karşı duygular beslesemde kendi içimde yaşıyordum hiç bir şekilde belli etmeyip dostum olarak davranıyordum.
Bahçede oturup kitap okurken gözlerim bi anda uzakta duran Harry dikkatimi çekmişti kendisi kaldırımda üzgün bir şekilde duruyordu ve Harry’i o şekilde görünce hemen elimdeki kitabı bırakıp yanına gidip kaldırıma oturmuştum.

Ginny: Harry…iyi misin?

Harry başını kaldırıp bana bakmıştı.

Harry: İyiyim ginny. Bir şey mi oldu?

Ginny: Pek iyi görünmüyorsun. Asıl sana mı bir şey oldu?

Harry: Neden merak ediyorsun?

Harry bana karşı soğuk davranıyor gibiydi ve sanki beni yanında istemiyor gibi hissediyordum.

Ginny: Yani..seni kötü gördüm ve merak ettim konuşmak istedim. Ama belli ki sen benimle konuşmak istemiyorsun…gittsem iyi olucak.

Tam kaldırımdan kalkıcaken Harry kolumdan tutup geri kaldırıma oturtmuştu beni.

Harry: Sadece ailemi özlüyorum ginny…yanımda kal gitme.

Harry ailesinden bahsetmeye başlamıştı. Uzun bir süre önce anne ve babasını kaybetmişti ve onları fazlasıyla özlüyordü.
Harry bi anda ellerini gözüme gelen saçlarımı çekerek annesinden bahsetmeye başlamıştı.

Harry: Ginny seni anneme çok benzetiyorum…
Annemin saçlarıda senin gibi turuncuydu.
Gülüşün,davranışların çok benziyor.

Ginny: Öyle mi..annen ve baban için çok üzgünüm.
Sen onları görmesen bile onlar seninle birlikte kendini üzmeni istemezler.

Harry ve ben uzun bir süre sohbet ettmiştik ve onula vakit geçirmek beni çok mutlu ettmişti.
Harry’i ilk defa bu kadar çok kendime yakın hissetmiştim. Onu daha yakından tanıma şansım olmuştu.