Haritadaki Üç Nokta

Yirmili yaşların başı, insan hayatının en keskin virajıdır. Henüz hayata tam olarak tutunamamış ama dünyayı göğsünde taşıyabilecek kadar da cesur olunan o garip dönem...
Manisa’nın hafif esintili bir akşamında, 21 yaşındaki Eslem, günün tüm yorgunluğuyla odasındaki pencerenin kenarına oturmuştu. Aklı ne Manisa’nın sokaklarındaydı ne de gün boyu uğraştığı işlerinde... Eslem’in kalbi, haritada sadece birkaç saatlik mesafede ama ruhunda tam merkezde duran Bursa’daydı.
Bursa'da, 23 yaşında bir kalite kontrol elemanı olarak çalışan Savaş vardı. Hayatın ve işinin her detayını, en küçük hataları bile gözden kaçırmayan o titiz adam, konu Eslem’e geldiğinde tüm gardını indiriyordu. Savaş ve Eslem birbirlerine öylesine saf, öylesine inatçı bir aşkla bağlıydılar ki; Manisa ile Bursa arasındaki o otobüs yolları, ikisi için de kavuşma anlarının kutsal birer şahidi haline gelmişti. Savaş’ın telefondaki o güven veren sesi, Eslem’in Manisa’daki tüm yorgunluğunu tek bir anda silip süpürmeye yeterdi.
Fakat her aşk hikayesinin arka planında sessizce bekleyen bir gölge olurdu.
İstanbul’da ise başka bir ekranın ışığı parlıyordu. 21 yaşındaki bilgisayar mühendisi Yakup... İstanbul’un o kaotik, insanı yutan kalabalığında yaşayan Yakup, günlerini kod satırları yazarak geçiriyordu. Ama ne yazık ki kendi kalbindeki o imkansız duyguyu, yani Eslem’e duyduğu karşılıksız aşkı hiçbir kodla silemiyordu.
Yakup, Eslem’in kalbinin tamamen Savaş’a ait olduğunu, gözünün Savaş’tan başkasını görmediğini çok iyi biliyordu. Yine de vazgeçemiyordu. Bazen gece yarısı yazdığı tek bir mesajla, bazen dijital dünyanın imkanlarıyla Eslem’in hayatında bir yer edinebilme umuduna tutunuyordu.
O akşam, Eslem’in telefonunun ekranı birden aydınlandı. Ekrandaki bildirime bakan Eslem, kalbinin sahibi olan Savaş’tan gelecek o tatlı mesajı beklerken, İstanbul’dan, yani Yakup’tan gelen adımı fark etti.