BEN HARAF

Merhaba Ben Haraf Közan 19 yaşındayım ,kumral yeşil gözlü orta boylu şirin bir kızım . Ailemın ikinci çocuğuyum bi abım var Tuna Közan, uzun boylu beyaz tenli simsiyah saçlara sahip yakışıklı ve demeden gecemıycegım kaslara sahip bir adamdı ,abım 22 yaşındaydı ,ailem çok köklü ve varlıklı bır aıle ve biz Haraf ve Tuna bu ailenın devamını sağlıycak kişilerdik.Biz Urfanın en büyük aşiretiyiz Közanlar Aşireti, ama hükümdarlığımızı İstanbulda yaşayarak yönetıyorduk.
Babam Boran ve annem Seriha istemeyerek evlenmıs ama sonradan birbirlerine aşık olmuşlar
Ve biz iki bırbırıne zıt kardeşler doğmuşuz.

Bir sabah;

Haraf’tan

Alarmın sesıyle uyandımm ve her sabah yaptıgım gıbı çalan telofonumu sussun diye bir yerle fırlatmıştım.Sese karşı bi hassasiyetım vardı ama yinede aptal alarmları kuruyordum
Ben yalımızın en üst katında yaşıyordum
Evet dogru duydunuz orda sadece ben yaşıyorum doğum günü hedıyesı olarak ailem bana evimizin en üst katını yanı çatı katını bana vermişlerdi
Çok büyük bi yer degıldı ama yinede sadece benimdi kendı mınık dairem ,bu evde en huzur bulduğum yer kendi dairemdi,dairemde bir banyo bir yatak odası ve mutfakla oturma odasının birleştiği bir giriş yada salon gibi bir alan vardı ,son olarakta bu salonda yer alan guzel bır terasım vardı.Bana yetiyordu,üstümü giydekten sonra hemen mutfaga gectım ve kendıme kahvaltılık bısıler hazırladım masayı kuruyordum kı kapı çaldı,kuzenim Alp gelmişti. Alp benden 2 yaş buyuktu ,esmer,boylu poslu, yeşil gözlü yakısıklı bır çoçuktu.Benide severdi,evdeki en yakın arkadaşım kuzenım Alp’ti

“Kuzen oo kahvaltıyı hazırlamıssın” ( hemen içeri girip masadaki sandalyelerden birine oturdum )
“Ben sana otur dedimmi Alp”
“Ne yani kahvaltı hazırlamıssıın ve beni davet etmiyormusun?”
“İyii otur ,tamam.”(gidip Alp’in çaprazındaki sandalyeye oturdum)
“Ayı gibisin Alp aşağıdada kahvaltı yapmıssındır da sen kesin”
“Tabiki yaptım aç mı kalıyım,valla kaynanam sevecek beni,baksana hep kahvaltıya denk gelıyorum.”
“Sevcek sevcek de,şu boğazından hep şikayet edecek öküz şey!!”
“Ammada söylendin kuzen,baksana hepsini kursağıma dizdin geveze şeyy!!”(Çayımı aldım elime ve bi yudum aldım.)
“Ha bide bize söyleniyor beyfendi”
“Bu ne biçim çay Haraf, sana böyle mi öğrettiler çay demlemeyi ayıp,ben bile daha güzelini yaparım,seni alan yandı diyim şimdiden,çaya bak ıııı “
“İçme lan o zaman,zorla mı içirıyoz ?”(masadaki bıçağı Alpe doğru gösterdım )
“Tamam tamam canım kuzenım benim, çok güzel olmuş (çaydan bi yudum daha aldım) mmm mis mis ,koy onu yerine bakım oyuncak mı o”
“Afferim kuzen” ( gülmemek için kendimi zor tuttum )
(Masadan kalktım aceleyle,gitmem gereken çok yer vardı,teftiş günüydü bugün)
“Hadi kuzen ben kaçar eline sağlık,hepside bi değişik olmuş”
“Ha öyle mi olmuş?” (Ayağımdaki terliği çıkartıp kapıya doğru fırlattım)
“Bin kez diyom sana nişan almayı öğrenmen lazım” (Gülerek kaçtım)

Alp’ten sonra hemen masayı topladım bugün gerçekten çok iş vardı.
“Keşke abime yıksaydım tüm işi ahh ahh salak kafam”
Hızlı bi şekilde hazırlanıp evden çıktım,araba ma doğru yürüyordum ki, bi ses beni durdurdu,bu abimdi
“Naber minnak” (gülümseyerek yanıma geldi )
“Şirkete gidiyorum abi,hem ben sana minnak deme demiyor muyum? Başkalarının yanında dersen bak bozuşuruz” ( Dedim gülümseyerek )
“Bakarız,benide kerim gile sallasana” (hafifçe koluma vurdu )
“Hahaha senin arabaya nolduu da” ( abim arabalara çok düşkün bir insandı onu asla başkasının arabasına binerken göremezdik. )
“Karıştırma oraları sen napçan, ben geçiyom hadi sallanmada gel acelem var”( arabaya bindim )
“Anneeee,yengeeeeee selinnnnn burayaaaa bakınn hemenn (abime dönüp),” bunu herkesin görmesi lazım”
“Seni pis cadı, buraya gel sakınn!! Haraff”
“Bu sefer zafer Haraf’ın ,geçen gün beni nasıl rezil ettiğini unuttum mu sandın bekle sen” ( dedim gülerek )

Annemgil bahçeye çıkmışlardı,yüzlerinde bi telaş vardı.Bişi olduğunu sanmışlardı onlara dönerek abimi gösterdim

“Noldu Haraf bizi niye çağırdın”(Haraf’ın bize gösterdiği tarafa dönüp baktık )
“Annee oğlun bak kimin arabasında oturuyo” (dedim gülerek)

Yengem Ayşe ve oğlu Melih anneme dönüp
“Seliha Tuna’mı o arabada ki”
“Galiba Tuna” hala şoktalardı ve bırden gülmeye başladılar
Abim arabanın camından onlara dönüp
“Ne var neye bakıp gülüyonuz, Tuna başka arabaya binemez diye bi kural mı var ,Tuna közan istediği her arabaya binebilir, Haraf hemen buraya gell !! “

Annemgil hala gülüyorlardı ama daha fazla oyalanacak vaktim yoktu hemen arabaya bindim, annemgile dönüp
“ akşam devam ederiz eğlenceye “(abime bakarak söylemiştim ,abim sinirlenmeye başlamıştı,yüzündeki damarlar belli oluyordu,daha fazla uzatmadan,kemerimi takıp arabayı çalıştırdım.)
“Abi kerimgile yakın bi yerde indiririm ona göre “
Kerim benim eski sevgilimdi ve onunla çok iyi ayrıldığımızda söylenemezdi ama kerim’le olan ilişkim, kerimle abimin arkadaşlığını etkilememişti,bu iyiydi araları bozulsun istemezdim,onlar çoçukluktan beri hep birliktelerdi ve zaten buda bizim zamanla kerim’le bibirimizi sevmemize sebeb olmuştu, kerim yakışıklı bir çoçuktu aynı zamanda çok ta iyi biriydi
Aramıza üçüncü kişilerin dahil olmasıyla ilişkimizi sonlandırma kararı almıştık.

“Peki tamam kendim giderim.”

Abimi bırakıp şirkete geçtim,çok fazla iş vardi hemen odama çıkıp gereken dosyaları alıp her zaman her işte bana yardımcı olan sağkolum Berkay’la şirketten geri çıkmıştım

“Haraf bugün tamı tamına on sekiz yere gitmemiz gerekıyor”
“On sekiz yer mi yuhh hangi birine gidicez Berkay”
“Acele etmemiz gerekiyor,hemen şimdi bi kaç yeri dolaşmaya başlasak, hesaplarıma göre akşam 9 gibi biter”
“Koş o zaman Berkay neyi beklıyok 9 bile geç “
(İkimizde koşarak arabaya bindik,hemen arabayı çalıstırdım ve Berkay’ın söyledıgı her hanemize uğramaya başladık şimdiden çok yorulmustuk ve biz daha altıncı hanedeydık,burası bıraz farklı gibi duruyordu, çünkü burada Közan’ların haricinde farklı bir logo daha vardı ve ben bunu ilk defa görüyordum. Logoyu elımle Berkay’a gösterdım.)
“Berkay bu bizim logomuz değil bu kimin vede bizim hanemızde ne işi var? “
“Bu hane ortak bir hane sağ logo bize ait ama sol logo,Karahan’lılara ait”
(Berkay Karahan’lılardan bahsederken duraksamıs ve aynı zamanda biraz da tedirginleşmiş gibiydi.)
“Haraf bu hane ortak olduğu için bugünün teftişinide ortak bakılması karar alınmış”
“Ne demek bu şimdi Karahan’lılarda mı burda”
“Korkarım ki evet”
“Niye korkuyon Berkay kendine gel,biz koskoca Közan’larız onlar korksun bizden “
“Öylede Haraf,Karahan’lılar en büyük bölge lideridir.Son 3 senedir başlarında bir adam var ve o astığım astık,kestiğim kestik cinsinden,anlatabildim mi? Yaş tahtaya basmasak iyi ederiz.”
“Merak ettim Karahan’lıları gidip bi tanışalım”
Hanenin kapısından adımımızı attık,bakalım bizi ne bekliyor…

İnsta= “yaza.reda”