1.Bölüm: Şifre ne?

“Uğurcan.Şu bölgeye geçiyorsun.Orada nöbettesin.”
“Neresi komutanım?”
“Tam şurası.Şifreyi buradaki tüm askerler bilir.Ama asker olmayan bilemez.Anladın?”
“Anladım komutanım.”
“Haydi.”Uğurcana görevini verdikten sorna,sıra Hakan’a gelmişti.
“Hakan sende şurda nöbettesin.”
“Emredin komutanım.”Hakan da görev yerine gitti.Görevleri kısaca şuydu:
Verilen bölgeye geçilip,orada nöbet beklenir.Askerlerin o bölgeden geçmesi için,şifreyi söylemeleri gerekli.Eğer söylemezlerse Asker değillerdir.Ve o bölgeye alınmaz.Bu şifreleri buradaki tüm askerler bilir.Bilmeyen sadece Asker olmayanlardır.Kaan tüm herkese görevlerini verdikten sonra,oda kendi yerine geçti.Tam 3 dakika sonra biri geldi.
“Hop!Şifreyi söyle.”
“E şey.1,2,3,4.”
“He.Doğru bildin.Gerizeklımısın sen.Hangi Askeriye böyle bir şifre koysun?”
“Ama şe-“Demeden Kaan adamı silahla indirdi.Şifreyi bilemeyenlere böyle olurdu.Sonra biri geldi.
“Şifreyi söyle bakalım.”Dedi Kaan.
“Fişek F4.”Dedi karşıdaki adam.Belliki Askerdi.
“Geç.”
“Sağol devrem.”Diye teşekkür etti.
“Birşey değil.”Dedi Kaan gülerek.Herkese güzel karşılardı.O sırada bir kişi farketti.Askeriye girmeye çalışan bir teroristti belliki.Silahını aldı.Hedefini yönellti.Hedefe tam nokta atışı yaptı.Adam ne olduğunu anlamadan yere indi.
“Yuh!”Diye bir ses yükseldi Uğurcandan.
“Pardon komutanım.”Diye düzeltti.Kaan pek sorun olmadığı için önüme döndü.Sonra bir Asker daha geldi.
“Hey!Nereye geçiyorsun.Şifre?”
“Şifreyi unuttum.”Dedi karşıdaki adam.
“Hiç bir asker şifreyi unutmaz.”Dedi ve kurşunu adama sıktı.Kaan çok iyi hedefi vururdu.Askeriyenin önünde birkaç Asker olmayan Asker kılıklıları öldürdükten sorna gece olmuştu.Görevleri 2 gün sürecekti.Sonra başka Askerler bakacaktı.
O sıra yakındaki Uğurcanın bir Asker kılıklıyla konuşmasına takıldı.
“Seni anlıyorum.Bende bazen unutuyorum.Ben unutmam!Ben terorist değilim çünkü!”
“Abi bi d-“Adam kelimeyi bitirmeden kurşun onu boylamıştı.Şaka yapmasa olmazdı.
Sonrada Sağ yakınında olan Hakanı gördü gözü.
“Bak.Sana zaman tanıdım,ama şu şifreyi ya söyle,yada Allah rahmet eylesin.”
“Ya bak unutt-“Bir kurşun sesi.Hakan er yufka yürekliydi.
Sonra gözü Demir’i gördü.
“Kolay gelsin devrem!”Diye ona doğru seslendi.
“Eyvallah.Sana da devrem!”Diye oda karşılık verdi.Arlarında muhteşem bir bah vardı.Çok sıkı dostlardı.

2.Günüde bitirmişlerdi.Yatak hanede gözlerini açtı Kaan.Şimdi timi uyandırmak lazımdı.
“Asker kalk!”Diye bağırdı.Bir bağırışla herkesi uyandırırdı.
“Haydi!Tıraşlar,kişisel temizlik,ne varsa!”Diye tekrar bağırdı.
“Sonrası sayım ve koşu!Haydi Demir!”
Kişisel temizlik falan bitmişti.Sayıya geçilmişti.
“Atsubay Kıdemli Baş Çavuş Demir Boranlı!”
“Burda!”
“Atsubay Kıdemli Çavuş Uğurcan Polat!”
“Burda!”
“Atsubay Kıdemli Üst Çavuş Ali Kerim Tunus!”
“Burda!”
“Atsubay Kıdemli Üst Çavuş Hakan Erdem!”
“Burda!”
“Atsubay Başçavuş Ali Gürdel!”
“Burda!”
“Tamam dır!Koşuya başla!”Koşuya başlanmıştı.Koşmaya alışıklardı.
Koşu bitmişti.Herkes hayrı bir yorgundu.
“Haydi kahvaltıya!”
Kahvaltımdenince akan sular dururdu.
“Yumurtada güzelmiş.”
“Ye ye Uğurcanım ye.”Diye söyledi Kaan.
Kahvaltıyı ettikten sonra sıradaki iş,Atış taktikleri falan.
“Hedefe odaklan.Vur!Aferin.”Kaan atış taktikleri vererek atışlarını daha iyi atmalarını sağlıyor.Askerideki tüm işlerini yaptıktan sonra gün bitiyor.
“Ammada uykum gelmiş.”Dedi Ali.
“E tabii.Okadar yoruldunuz.Yarın da yorulursunuz.Uyuyun.”Dedi