. 3. Bölüm

Sabah uyanınca bacağım sızlıyordu. Ayağa kalktım ayağımın üstünde yürümeye çalıştım ama çok kötü acıyordu zar zor odama gittim üzerime düzgün bir şeyler giyip saçlarımı taradım. Çantamı ve anahtarımı alıp çıktım topallayarak yürümeye devam ettim canım çok acıyordu. Okula varınca kapının önünde duran kubilayı ve defneyi gördüm hemen yanıma geldiler
- iyimisin topallıyorsun
- iyiyim. Dün yere düştüm ondan böyle.
- dün ben yağızla konuşuyordum senin çığlığını duydum sanki . Bu lafın üzerine yanaklarım kızarmış gibi oldu sanki.
- evet o bendim orda yere düştüm. Defnenin yüzünde vatan gülüşü oldu
Kubilay’a dönüp “ oldu bunlar” diyip kıs kıs güldüler benim yüzümde ise çaresizlik vardı okulun kapısından yağız girdi. Bunu gören Kubilay hemen oooooo yapmaya başladı dahada rezil olmaya devam ediyorlardı. Yağız ne olduğunu anlamamış olsa gerek ki “ne oldu neye oooo yapıyorsun”
-duyduk her şeyi. Diyince anında bana baktı. Göz göze gelince hemen gözlerini çekti. Onlara aldırış etmeden sınıfa doğru ilerledim. Efe ve demir ortalıkta yoktu . Hilal ve kumruya selam verip sıraya oturdum. Kafamı sıranın üstüne koydum çok bitkindim sabaha kadar uymamışım gibi. Biraz sonra bir yapız geldi. Sıraya oturdu bir süre sonra oda benim gibi kafasını sıraya koydu ve bana döndü.
- çok bitkin duruyorsun gece uyumadın mı?
- uyudum ama. Bende bilmiyorum iki gündür böyleyim.
- ayağın kötümü oldu toparlıyordum da.
- biraz çok değil. Bunları söylerken gözlerinin içine bakıyordum. Gözlerini tekrardan kaçırınca hayal kırıklığıyla başımı önüme eğdim. Hemen kolumun altını kontrol ettim. Neyseki insülin iğne mi unutmamıştım.

Sonunda bir gün daha bitmişti. Eve gittiğimde bacağım öyle ağrıyordu ki anlatamam. Canım çok yanıyordu. Kimseye neden içimi açmıyordum. Belkide korkuyorumdur. Acı zaten benim en büyük korkum. Yemek yemediğimi fark edince mutfağa
Geçip elime aldığım gofreti yedim. Üzerine bir su içip banyoya girdim sıcak duş almak iyi gelimişti. Havluyu üzerime aldım ve odama girdim.üzerimi hızlıca giyindim. Ve uyudum.

1 Ay Sonra

Bu gün hafta sonu olduğu için evde yatmayı düşünüyorum ama defne gruba mesaj atana dek “dışarı çıkalım mı” herkez anında yazdı Kubilay “ olur neden olmasın” yağız sadece tamam yazıp bıraktı sanki hala çok soğuk davranıyordu. Ama ona plotonik aşıktım. Saklamak zorundaydım.hazırlanıp çıktım. Söyledikleri yere geldiğimde sadece yağız vardı . “Selam” dedim oturarak “selam”dedi soğuk bir şekilde. Herkez geldi. Saatlerce oturduk herkes güldü ama ben gülemedim.

10 gün sonra (28 eylül)

Bu gün benim doğum günüm. Bu gün daha fazla yaşayacağım. Herşeyi bırakıp gitmeyi istiyorum. Akşam saatlerinde olduğu için her şey karanlıktı. Köprüye gittim. Ayaklarımı sarkıttım ilk başta. Derin bir nefes aldım ve ayağa kalktım “hayır ne yapıyorsun”diyen bir ses işittim. Ama pek umrumda olmadı. Ayağımı sarkıtacağım sırada sesler artmaya başladı “deli manyak sakın atlama” attım kendimi. Ama sanki bir şey belime dolanmış gibiydi benimle birlikte suya düştü ama arkamdaki kimdi ve benim için niye benimle atladı suya