Giriş

🌞

2008/istanbul

"Sobe ,sobe."
"Of Atlas çok hızlı koşuyorsun."
"Mızıkçılık yapma Berfin,kaybettin işte ebe sen olucaksın. "
"Birini unuttun. " dedi küçük kız bilmiş bir tavırla.
Unutur muydu hiç Atlas onu ?
Elini duvardan hızla çekip arkasını döndü Atlas. Bulması gereken son bir kişi kalmıştı.
Çilli...
Adımlarını merdivenlere çevirmişti ki durdu,uzun ve ahşap merdivenlere kısa bi bakış attı. Çilli üst kata çıkmazdı,korkardı oraya çıkmaktan.kızardı baba onlara,çilli korkardı ondan o gelice sesi çıkmaz kafasını bile kaldırmazdı. Onun yüzünden hastalanmıştı çilli çok döverdi çilliyi Atlas önüne geçer onu korumak isterdi bazen ,işe yarardı baba onu iter kakar ama ellemezdi çilliyi. Adımları merdivenlerden uzaklaştı yavaşça odasına yürüdü ilk istikameti yatağının altı oldu fakat orda yoktu. Bu sefer giyinme dolabının kapağını araladı yavaşça ve evet çilli yine dolabının içinde uyuya kalmıştı. Yavaşça eğilip küçük bedenini zorlanarak kucakladı Atlas. Zorlandı ama gıkı çıkmadı yavaşça çilliyi kendi yatağına yatırdı astronot desenli örtüsü ile üstünü örttü ve kulağına doğru fısıldadı.
"Sobe çilli."

~🌞