4. Yaprak

Gözler
Gözümü açtığımda karanlık ışığı gördüm
Bu gözler görünen olmalıydı
Sevilen ve gülümseyen
Gün geçerken kapanan değil

Bulut giderken peşine takıldım
Gözlerimin göreceği en parlak ışıktın
Senin kalbine gelmek içindi her şey

Hep uyanıktım
Penceredeki ışığın saatini biliyordum artık
Hissetmek
Görmek için
Seni düşünmemek için
Rüyalarda görmemek için

—
Hüzün çantası
Güneşin ışığı odayı sarıya çevirmişti
Aklımdaki düşünceleri aldı ve götürdü
Hep aynı his
Ama farklı pencere
Ne olursa olsun kalan hüzün çantası

Ayın ışığı odaya aydınlık verirken
Aklımdaki düşünceler geri geldi
Yastık eskisinden can yakan
Kalbim eskisinden ağır
Söylemediğim her söz
Çantamda bekledi

—
Bahçe
Sen bana en iyi bahçeyi vadettin
Pencereden süzülen o taze gün ışığını
Ben ise onun için kendim bahçe yaptım
En iyi yerlerden en özel çiçekler
Bakıp gitti önemsiz gibi

Sen yine bekledin
Bu sefer bahçene geldiğimde
Ne sözler ne bakış aynı
Hisler aynı olsa ne yazar
Ben senin bahçen yerine ona bahçe yapmayı seçtikten sonra

—
Senin
Gözümü açtığımda seninle olmak istedim
Eğer senin olsaydım
Hiç kalkmazdı kafam dizinden

Ve eğer senin olsaydım
Hiç üzülmezdin
Hep burada olurdum

Sadece bir gün
Senin olsaydım

İçimdeki acıyı kimseye anlatamadım
Sen bakınca anlasan keşke