💛°GÜNEŞ°💛

Bir yaz akşamında esen rüzgarın ahenkle ağaç yaprakları ile dans ettiği sahil kasabasında bu akşam da havanın dili tutulmuş gibi sessiz...sadece kuş cıvıltıları ve sahilden gelen dalga sesleri insanların kulağını okşuyordu...

Beyaz renkli bir tüy yumağı etrafta koşuşturuyor kelebek ve kuşları kovalıyordu... Tam o sırada küçük afacan birine çarptı...Bu Hafsa'ydı turuncu saçları yine rüzgardan karışmış gözlerini bir perde gibi örtüyor aniden karşısına çıkan küçük afacandan habersizdir.Kendisine çarpan küçük afacan ile beraber ayağı kaydığında yere düştü,neyseki ikisi de iyiydi...

Hafsa küçük kediyi kucağına aldı ve sanki hiç düşmemiş gibi kediyi sevmeye başladı.

"Bebeğim sen ne yapıyorsun burada annen nerde senin bıraktı mı seni yoksa..."

Küçük kedi Hafsa'nın eline yaşlanıyor bu ilginin tadını çıkartıyor ve sanki konuşuyor gibi onaylayan mırıltılar çıkartıyordu...

"Seni ben alacağım küçük şey sen artık kimsesiz olmayacaksın... Hafsa ablan seninle olacak... Adını ne koysam acaba..."

Hafsa düşünüyordu bu küçük tüy yumağı nasıl bir ismi hakederdi

Aniden aklına gelen isimle gözleri parladı...

"Lavia... senin adın Lavia olmalı küçük kız.."

Hafsa kediyle vakit geçiriyorken onu kaldığı küçük sanki minik bir kuş yuvası gibi olan evine götürdü... Hafsa gibi evide minyondu...Onun ruhu gibi adeta "Güneş" gibi parlıyordu...Turuncu saçlı kahve gözleriyle sanki cennetten resmedilmiş bir eser gibiydi...

Her Güneş'in ardında ise bir Ay vardı...