Son Mutlu Gün

Annem,babam,ben ve küçük kardeşim Efeyle her zamanki gibi parka gidiyorduk.Bugün hava güneşliydi ve çok güzel hissettiriyordu ta ki o ana kadar... Babam güneş ışığının gözüne çarpmasından dolayı yola odaklanamadı Annem dikkat et diye bağırdı.
Duyduğum son şey babamın "Sıkı tutunun" diye bağırmasıydı.Gözümü açtığımda kardeşim yanımda yoktu annemle babam kanlar içinde ön koltuktaydılar, onları sarstım uyandırmaya çalıştım ama uyanmadılar.Gozumden akan yaşlarla koltuğa çöktüm tek başımaydım kardeşim yanımda değildi elimden gelen tek şey annemle babamın ölü bedenine sarılıp ağlamaktı.Dışarıdan yaklaşan sesler duyuldu hemen arabadan indim bağırmaya başladım "Lütfen yardım edin kimse yok mu nolur yardım edin" ağlamaktan doğru düzgün konuşamıyordum bile.Bir yandan etrafa bakınıp kardeşimi bulmaya çalışıyordum "Efe nerdesin efe nolur ortaya çık nerdesin". Birkaç dakika sonra uzaktan siyah bir araba gözüktü ellerimi sallamaya başladım ve araba buraya yaklaştı.İçinden bir adam indi hemen arabamıza koştu 112yi aradı ve olanları anlattı ben ise hala ağlayarak yaşananları izliyordum.Sonra adam yanıma geldi beni kucağına aldı "Güvende olucaksın merak etme" dedi.Ambulanlaslar geldi annemle babamı o siyah torbalara koydular.Bir kadın bana başka biri olup olmadığını sordu "Kardeşim" dedim."Uyandığımda kardeşim yanımda değildi" Kadın "Onu bulacağız ama şimdi seni hastaneye götürmemiz lazım sende bir hasar var mi diye bakacağız". Kafamı salladım, gözyaşlarımdan üstüm sırılsıklamdı.Hastaneye geldiğimizde bana çeşitli muayeneler yaptılar ve beni bir odaya yatırdılar yanımda hala o adam vardı.Tekrar gözümü açtığımda yanımda tanımadığım tuhaf insanlar vardı.O adamla birşeyler konuşuyorlardı adam uyandığımı görünce yanıma geldi "Ceylan benimle yaşamak ister misin?"