¹ "Kaybolan belgeler."

Türkiye'ye döndükten bir süre sonra

Her zamanki gibi Alya yeni bir silahı tasarlamakla uğraşıyordu. Fakat aklı sürekli bir çift mavi göze gidiyordu.

Aslında uzun bir süre sarışın başta aklına gelmemişti fakat Rusya gündemini takip ederken karşısına çıktığından dayanamayıp küçük çaplı bir stalka girişmişti. Gariptir ki Veles Mstislav öldüğünden beri çok ortalıkta gözükmüyordu. Zaten kendisini gizleyen bir adamdı ki daha öncede plan yaparken hiç rastlamamıştı fotoğrafına, ad olarak biliyordu sadece.

Sarışını stalklarken eski dövüşlerine rastladı, sadece bir tanesini izleyeyim diyerek başladığı videonun ardı kesilmedi desem yeridir. Sarışının her zaferinde onunla birlikte sevinir her yenilgisinde onunle birlikte sessizleşir olmuştu Alya. Dizileri sevmezdi odak süresi o kadar fazla değildi fakat filmlere bayılırdı kendini bildi bileli, Andreev ise onun hoşuna giden tek dizi olmuştu.

Kalın, hoş sesini duyduğunda gülümser olmuştu zamanla. Farkında degildi henüz ama sarışın onun içine ilmek ilmek işliyordu.
Mesela bir tane bile dövüşünde gülümsediğini görmemişti. Sadece kazandığında dudakları hafif belli belirsiz bir sırıtış yapıyordu o güzelim gözleri ise alaycıl bakışlarını sergiliyordu.

Kazanamazsa, ifadesiz kalıyordu, bir yerde soluklanıyordu. Ama Alya gelen o hissi bilirdi. Başarısızlık.. Çoğu insanı ölüme veya yaşama sürükleyen , çıkmazlara sokan bir hisdi. Onun dışında maç başlamadam önce de ifadesizdi.
Birde dikkatini vücudu çekiyordu. Hayır o anlamda değil. Bazı maçlarda çok zayıf duruyordu... Garip, zayıf ve extra solukk. Bu Alya'yı bir süre düşündürmüştü ama sonra çok çalıştığına varsayıp bıraktı düşünmeyi.

Alya, Andreev'i kısa sürede çözmüş gibiydi.Acaba bu adamın hiç başka mimiği var mı diye kaç kez düşünmüştür Allah bilir. Hep ifadesizdi, duygularını nasıl bu kadar kolay saklayabiliyordu?
Hiçbir zaman anlamayacaktı galiba. Sadece kazandığında gülümserdi o da belli belirsizdi zaten.

Ama o yüzü... Çok güzeldi, Alya için çok güzeldi. Abartı olabilir miydi? Olmalıydı çünkü güzelliğinin abartılmaması büyük bir hakaret olurdu. Bir erkeğe güzel denir miydi? Bence denmeliydi bu yaygınlaştırılmalıydı.Size bu dar kelime hazinemle ne kadar özetlesem boş, kelimelerim kifayetsiz kalırdı bu yunan Tanrısı karşısında.

Alya tasarımını yaparken sarışını ilk gördüğü anı beyninde başa sarıp sarıp duruyordu. Acaba yakından görmekte nasip olur muydu? Gözlerini çok merak edıyordu Alya çünkü o maviliklerde birden fazla renk cümbüşü gördüğüne yemin edebilirdi. Her sarışının gözlerini gördüğünde mavi zambaklar aklına gelirdi. Masasının yanı başındaki zambaklarına baktı bunlar en yakın arkadaşı Nazlı'nın hediyeleriydi.

Alya'yı uzun süredir tanıdığı için onu çözmüştü artık. Ve olayı kısa sürede kavramıştı. Tabiki sen aşıksın diye darlamadı,olmadığını o da biliyordu ama henüz olmadığını.Alya ona mavi zambaklardan bahsedince ertesi gün sırıtarak elinde mavinin tonlarını barındıran mavi zambaklarla gelmiş arkadaşına 'baktıkça hatırlarsın' diyip kaçmıştı.

O günden beri gerçekten baktıkça Andreev geliyordu aklına sanki mavi zambaklar cidden oymuş gibi ona bakınca utanıyordu birden. Tamam bu baya bir şizofrenik ama hangimiz böyle olmadık ki?

Tabi Alya'nın bu uzun overthinkini her zamanki gibi Nazlı bozmuştu.. Belgelerle ilgili bir takım gelişmelerin olduğunu söylemiş ve beraber süraatli adımlarla evin bir diğer bölümüne toplantı yapılan odaya gitmişlerdi.

Herkesin gözü onlara döndü 6 kişilerdi 2 kız 4 erkek. Alya ve Nazlı çocukluk arkadaşlarıydı. Diger kalan dört erkek;Kılıç, Çağrı, ve Görkemle ise liseden beri arkadaşlardı. Volkanla ise yolları sonradan kesişmişti.
Alya'dan

Kılıç beni sorgular şekilde bakarak mırıldandı "sonunda" Hiçbir şekilde sabrı yoktu, yinede bekletmekten keyif alıyordum.Çokta umrumda değildi beklesinler.

Tip tip ona baktım
Kılıç "ben bekletilmeyi sevmem"

Nazlı "Hayırdır sadrazamın siki misin?"

Kılıç sırıtarak ona baktı "Benimkinin ondan daha üst rütbede olacağına emin olabilirsin.Tahmin edersin ki büyük mevkiler büyük-" Volkan sabır dilenerek Kılıçın ağzına kurabiye soktuktan sonra hiçbir şey olmamış gibi bize baktı tabi Nazlı o sırada yüzünü buruşturarak Kılıç'a bakıyordu.

Çağrı daha fazla sabredemiyormuş gibi onları umursamadan başladı konuşmaya "Belgeler kayıp..... Alya belgeleri çalmışlar. Aylardır şu ırzını siktiğimin ölümü geçsin diye bekliyoruz hayir yani enayi miyiz biz ? Adamlar direkt belgeyi almışlar. Çıldırıcam yemin ederim. Biz daha ipuçlarına bile ulaşamadık!"

Kaşlarımı çattım keyifli bedenim keyfini anında terk ederken gögsümde olan huzursuzluk artmaya başladı.Ne demek belgeler yoktu! Yıllardır biz bu belgeler için uğraşıyorduk. Tam bulduk derken.... Çıldırmanın eşiğindeydim.

Alya "Bizim dışımızda bu belgeleri çalabilecek çok kişi var.O oruspu çocugunu tek biz batırmak istemiyoruz tek sorun bu da değil! Eğer belgeler yanlış kişilerin eline geçerse 3.Dünya Savaşı başlar!O belgeleri geri almalıyız. Kim çaldıysa ondan."

Kılıç "hayır ben şunuda anlamıyorum intikamı geçinde 3.dünya Savaşı'nın çıkmaması için niye uğraşıyoruz bizene? Kaçarız Amerikaya biter"

Görkem "bir tek sen zekisin amınakoyayım 3.dünya savaşı diyor 'dünya' kıt beyinli tüm dünya birbirine giricek" kılıç bu sefer 'he'liyerek anlamış gibi başını salladı. Bu çocuk bizi cidden çok yoruyordu.

Nazlı "Rusya'ya geri mi döneceğiz? Bu tehlikeli geliyor"

Volkan "Nazlı haklı. Biz sadece Türkiyedekiler hakkında bilgi sahibiyiz Rusyayla çok içli dışlı degiliz kimin ne olduğunu bilmiyoruz. Eğer Rusya'ya gidiceksek arkamızı kollayan birileri olmalı ve tabi bize yardım edecek. Hiç öyle bakmayın bana yardımı ve işbirliklerini kabul etmeliyiz"

Kılıç "ben demiştim size. Rusya'ya gitmişken birkaç tane rus çıtır düşüreyim kucağıma belki işimize yarardı..." Volkan onun ağzına bu sefer iki tane kurabiye soktu ki konuşmama süresi artsın.

Kafamı sallayarak Volkana hak verirken Görkemle gözlerim buluştu. Onun oldukça geniş bir çevresi vardı. Ne diyeceğimi anlamış gibi kafasını salladı.Görkem böyleydi onda en sevdiğim huylardan biride buydu sessiz sakin ve soğukkanlıydı. Ayrıca uzun açıklamalar yapmama gerek yoktu. O insanları anlamada oldukça iyi biriydi, tabi iyi olduğu tek konu buydu.

Hepimiz düşünceli bir şekilde oturuyorduk ve Görkemin konuşmasının bitmesini bekliyorduk. Sıkıntıyla iç çektim sabırsız bir insandım ve regl'ım üst üste binince duygularım arşa çıkmıştı.her an telefonu Görkemin götüne sokabilirdim. Gereksiz gereksiz detaylar veriyordu, keşke Volkana konuş deseydim.

Kendime sıcak bir çay doldururken artık daha fazla dayanamadım
"Ne konuşuyorsunuz bu kadar?Bi donumuzun rengini söylemediğin kaldı Görkem bitir şunu artık"

Görkem göz devirerek telefonu indirip konuşmaya başladı "Bi sakin olsana daha yeni konuşmaya başladım Alya. Ayrıca dediğin kadarda kolay olmuyor o işler biliyorsun"

Alya "Hızlı konuş."

Görkem "Alya-"

Alya "bitir konuşmanı" sabır dilenerek telefon konuşmasını hızlıca bitirdi ve bize dönerek açıklama yapmaya başladı. Görkeme extra tahammülsüzdüm, lüzumsuz ama lüzumlu bir elemandı.

Görkem "Ladaliv, Ladaliv Rostova. Andreev Leonid Rostov'un kardeşi.Kızı bulmalıyız işimize oldukça yarayacak bilgiler biliyor.Annesi baya önemli bir konumdaymış. Ama annesiyle anlaşmamız veya konuşmamız pek mümkün değil ama kızıyla konuşmalıyız.
Zaten uzun süredir Türkiyedeymiş işimiz zor olmaz. "

Duyduğum isimle yutkundum
"Andreev mi?" kafasını sallayarak bana baktı. Yollarımızın kesişecegini biliyordum.

Görkem "Aynen öyle millet Veles Mstislav'i öldüren boksör.Şahsen onuda kendi tarafımıza çekmemiz gerektiğini düşünüyorum.Belgeler onunda işine yarıyor"

Nazlı "o belgeler herkesin işine yarayacak kapasitede. Neden o boksör Görkem?"

Görkem "onuda bize kendisi söyleyecek. O adamı kendi safımıza çekmeliyiz. İyi müttefikler edinirsek işimiz daha da kolaylaşır. Risk almamalıyız.Ayrıca o adamında çok şey bildiğine eminim.
Arkadaşım Andreevi bulabileceğimiz yerleri söyledi,biliyorsunuz Mstislav öldükten sonra dövüşe ara vermişti."

Volkan "Görkem haklı Veles Mstislav'ı öldüren ve hala yaşayan bir adam hafife alınacak gibi durmuyor. Ayrıca bu yola bir intikam uğruna düştük ve o belgeler tek şansımız. Risk alma gibi bir seçenek yok"

Alya "Haklısınız.Çağrı ,Ladaliv Rostova ve Andreev Leonid Rostov hakkında her türlü bilgiyi istiyorum gerekli gereksiz ozellikle Andreev, Ladaliv için gerekli bilgiler ama Andreev için her türlü bilgi. Hiçbir şeyi es geçmiceksin."

Çağrı "Andreevin kızdan ne farkı va-"
Sert bakışlarım ona dönünce susmak zorunda kaldı. Yinede bana hala boş boş bakınmasına karşı bende ona boş boş bakmaya başladım.

Alya "hala burda mısın Çağrı?" Çağrı bana bakıp şirin bir gülümsemeyle odadan çıktı Nazlının imalı imalı bakışlarını görmezden gelerek önüme döndüm.

Alya "Kılıç, bıçak setini hazırla, Sanatsal imajımızı korumamız lazım." normalde Kılıç gibi bir deliye bunu söylemezdim fakat sinirlerim bozulmuştu. Çalınan belgeler kafamın etini yiyordu resmen, bu saçma sapan kağıtların bizi bu kadar uğraştırmasıda apayrı bir seviyeydi zaten.

Kılıç sırıtarak kafasını salladı
Kılıç "biliyor musunuz birde sanatsal çalışmanın altına söz eklemeyi düşünüyorum.Bence eşsiz sanat esermizi canlandıracak.Şimdiden heyecanlandım, yazı çalışması mı yapsam acaba?"

Hepimiz ona garip garip bakmaya başladık. Ben sadece mecazen söylemiştim onu, yinede ciddiye alacağını bir tarafım biliyordu.
Nazlı "Söz derken? Hayır lütfen aklından geçen şeyleri bizle paylaşma ama illa bir şey yazacaksan düzgün şeyler seçmeliyiz imaj önemli"

Kılıç'ın sırıtması genişlerken Görkem homurdandı
"Pezevenke bak biraz daha sırıtırsan ağzın yırtılacak. Ayrıca Nazlı sen niye buna uyuyorsun?"

Kılıç onu görmezden gelerek konuşmaya devam etti "Nazlı! Sen onu boşverde cerrahsın ya geçen keşfetimde bir video gördüm ciğer çizilebiliomış kurbanın ciğerine Kılıç ❤ yazalım mı? Yazabiliyor muyuz?" Onu tanımayan biri onun bu bakışını ve ses tonunu tatlı sanardı ama işte onu tanımayan biri... Biraz kafadan kırıktı gerçi, bizim Kılıç'ı sorgulama zamanlarımız geride kalmıştı, sadece boş boş fikirlerini dinliyor bazende dayanamayıp ağzına kurabiye sokunarak yetiniyorduk.

Volkan yüzünü sıvazlayarak bana baktı Kılıç'ı dövmekle dövmemek arasında gittiğinin farkındaydım.
Volkan "Rusya'ya giderken arınma gecesi mi yapsak?" dudaklarımı birbirine bastırdım.

Kılıç "hamamda mı? Kusura bakma ama ben 150 kiloluk dayıların göbeğiyle ezilmek istemiyorum.Tamam , kastan oluşan seksi bir vücudum olabilir ama o dayıların altında gram şansım yok. Bu yakışıklılık boşa gitmemeli."

Alya "Egon ve sen..."

Kılıç "Volkanın yaşından daha büyüğüz."

Nazlı içtiği suyu püskürtünce. Gülmemek için başka tarafa bakmaya başladım. Gerçekten bazen çocuk gibi laf sokuyorlardı ama izlemek keyifliydi özellikle Volkan bu kadar sinirlenirken.

Görkem "ben bi Çağrıya bakayım ne yapmış?" diyip direkt odadan sıvıştı, şanslı piç. O sırada bakışlarım yavaş yavaş Volkanla Kılıça doğru döndü.

Kılıçla Volkanin bakışmasındaki tatlılığı (!) keşke size resmedebilseydim.... Aynı küçük domuzlar gibilerdi🎀 gülmemek için kendimi sıkıyordum.

Volkan "bir daha yaş şakası yaparsan seni et kestiğin satırla ortadan ikiye ayırırım"

Kılıç "nasıl yani benim fantezilerimi bana mi uygulayacaksın hemde o bicepslerle? Olur! " Bir yandanda gözü Volkanın bicepslerine kaydı kocaman gözlerle orayı izliyordu... Gerçekten gülmemek için zor duruyordum bu süre zarfında kesinlikle Nazlıya bakmaktan kaçınıyordum. Eğer ona bakarsam güleceğimin farkındaydım.
Umarım Kılıçta heterodur şahsen bu konuda şüpheliyim uzun zamandır...

Derin nefes alan Volkana baktım ciddi tutmaya çalıştığım suratımla her ne kadar beceremesemde.
Alya "neyse tamam yeter bu kadar cıvıklık sizde genel bir hazırlık yapın araştırma vesaire.Boş boş laklak etmeyin" derken birden kendimi tutamayarak gülmeye başladım.

Sessiz ortamda sadece benim kahkalarım yayılırken ben gülünce kendisini tutamayan Nazlınında kahkahalarını duydum kısa süre sonra. Birbirimize bakarken daha da yüksek cırtlak seslerimizle resmen hönkürünce artık Volkan ve Kılıç yüzlerini buruşturup kulaklarını kapamışlardı.. Onların cıvıklıklarının durmasını sağlayan sadece sesli gülmelerimizdi...
Gülmemi durdurmaya çalıştım, bir süre sonra. Bu sırada ise onları geride bırakmıştım, odama geri dönüyordım. Kapıdan girince tekrar zambaklarıma değdi gözlerim. Kıvrılmayı kendine hak biçmiş dudaklarım uzun bir süre denecek kadar çiçeğe bakarak kıvrılmasını sürdürdü. Bir insan bir çiçeğe bakarak bu kadar uzun süre gülümsemezdi... Bunu fark edince kafamı iki yana sallayarak masama oturdum.

Ellerim tekrar silahımı tasarlamak uğrune uğraşırken, zihnimdeki düşünceler, sorular cevapları almaya çalışıyordu.
Aklımdaki karışık düşüncelerle ufak bir keyifli aradan sonra tekrar buluşmuştum. O günü hatırladım, o gün düşündüklerimide aynı zamanda. Hislerim beni yanıltmamıştı, Andreev ile yollarımız kesinlikle tekrar kesişecekti. Bu beni bir yandan gererken bir yandan içimi kıpır kıpır yapıyordu. Yinede gergin olan tarafım beni ele geçirdi kısa denebilecek bir süre kadarında.
Bir tarafta Andreev Leonid Rostov öbür yanda ise kaybolan belgeler.... Umarım bu işin üstünden kalkabilirdik.