2. Bölüm

KEYİFLİ OKUMALARRR 💞💞💞

YORUM YAPMAYI VE OY VERMEYİ UNUTMAYINNN🫶

__________________________________________

"Tanışalım mı sessiz kız? Ben Aras"

Olabilir miydi? O olabilir miydi? Benim çocukluğum geri dönmüş olabilir miydi?

"Soyadın?" Evet bu soruyu Benden çıkmıştım eğer soyadı Kılıç ise o olabilirdi.

Sorduğum soruya karşılık kaşlarını çattı "Ne?" dedi. "Soyadını soruyorum soyadın ne?" İstemsizce sesim yüksek çıkmıştı. Aysun hocaya dönüp baktığımda tahta ile uğraşıyordu. Geri Aras'a döndüğümde yeni algılamış gibi "Haa" dedi ve ekledi "Demir, Aras Demir." Bir nebzede olsa o sanıp ümitlenmiştim. Değilmiş.

"Yanlış bir şey mi dedim, bir yüzün düştü gibi?"

"Yok"

"Peki... Senin adın ne?"

"Güneş"

Adımı söyledikten sonra hiçbir sorusuna cevap vermedim önüme dönüp karalamaktan perişan hale gelen defterin başka bir sayfasını açtım ve karalamaya devam ettim.

Yıllardır aklıma gelmeyen Aras bu çocuğu görünce aklıma gelmişti. Özlemiştim onu çok özlemiştim hemde. Ama şuan nerede nasıl olduğunu bile bilmiyordum. Belki kanseri atlatmıştır ve çok sağlıklıdır -Umarım öyledir- belki de...
Hayır yaşıyor hissediyorum, yanımda olmasa bile bir yerlerde nefes alıyor. Yani Umarım.

1. Ders bitmişti, sıramda kalkıp tuvalete gittim. Tuvaletteki işlerimi bitirip geri döndüğümde ise pencerenin önünde Aras ile konuşmaya çalışan Ceren'i gördüm. Oda beni fark edince konuşmaya başladı "senin sıranda ben oturacağım, sen benim yerime geç." Pardon da bana niye sorulmadı acaba. Tabii ki de onun dediğini yapmayacaktım.

Ceren'in sırasında duran çantamı alıp kendi yerime geçtim ve sandalyenin üstünde duran Ceren'in çantasını alıp yere attım. Kendi çantamı sandalyeye koyup tam oturacağım sıra Ceren yanıma gelip "Ne yapıyorsun kızım ben oturacağım dedim." carladı. "Madem yanında ki çocukla oturmak istiyorsun yanında ki çocuğu da al sırana geç sana sıramı verecek değilim" diyerek yerime oturdum ve bacak bacak üstüne atıp elimi de sweetimin cebine soktum.

Birkaç dakikanın sonunda Aras'ta gelip yanıma oturdu ve konuşmaya başladı. Bu çocukta da ne çene var. "Bu okulda ki zorbalanan ve sevilmeyen kızı da sensin demek."

"Sende mi zorbalayacaksın?"

"Öyle bir şey demedim."

"Öyle birşey dedin demedim zaten."

Bana cevap vermek için açtığı ağzı Ceren'in konuşmasıyla tekrar kapandı.
"Sınıfın sessiz kızına bakın bizden daha geveze çıktı." dedi sırıtarak. "Ağlamak istemiyorsan benle uğraşma çakma sarışın." karşılık verdim umursamaz bir şekilde. Az once sırıtan Ceren'in sinirleri bozulmuş gibiydi. " Teneffüste yanıma gel sessiz kız." Bakalım bugün nereme imzasını atacak. Salak benim bir yerlerimi çizerek canımı yakacağını düşünüyor aptal.

2. Derste bitmişti ve Cerengil çoktan ayağa kalkmış kapının önünde beni bekliyorlardı. Ayağa kalkıp kapıya yöneleceğim sıra bileğimde ki el ile duraksadım. Pardon nereden bu samimiyet. Bir Aras'a birde bileğimde ki eline bakıyordum. "Gitme.. gitme sana zarar verecekler." Allah Allah yemin et?

Bileğinde ki elimi çekip Cerengile doğru yürüdüm. Onlar benim geldiğimi görüp sınıftan çıkınca bende son kez sıramın olduğu tarafa baktım. Aras ayağa kalkmış peşimizden geliyordu. "Aklından bile geçirme yeni çocuk." dememle birlikte durdu. Bende son kez uyarıcı bakışlar atıp sınıftan çıktım.

Okulu en alt katında bulunan depo gibi bir alana gelmiştik. Ama sıkıldım artık hep aynı yer.

Ceren'in yanında ki iki kız yanıma gelip kollarımdan tutup hareket etmemi engelledi.

Korkuyor muydum? Hayır böyle insanlardan asla korkmam. Pardon bunlar insan bile değil.

Ceren sakladığı çakıyı çıkarıp bana doğru gelmeye başladı. Beni çakıyla korkutabileceğini mi sanıyor bu? Asıl onun korkması lazım birazdan yapacaklarım Ceren'i disiplinlik yapabilirdi.

Bende de çakı vardı. Ama sweetimin iç kısmına diktiğim özel bir bölmede saklıydı.

Ceren elinde ki çakı ile yanağımı çizmeye başladığında hiç bir şekilde umursamadım zaten bunu yapacağını biliyordum.

"Bugünlük burada kalsan sorun olmaz bence." dedi sırıtarak ve yanındakilerle birlikte depodan çıkıp kapıyı kilitledi.

Sakince yanağımda ki kanı sildim ama silmeme rağmen tekrar kanıyordu. Canım yanıyordu ama abartılacak kadar değildi.

Sweetimin özel bölmesinden çakımı çıkarıp kapıyı açtım ve şuanlığına çakıyı cebime koydum.

Sınıfa geldiğimde Ceren beni görünce şaşırdı "sen nasıl çıktın oradan." dedi.

Ona doğru ilerleyip cebimde ki çakıyı çıkardım ve onun yaptığı gibi sivri ucunu yanağına değdirdim. Metalin soğukluğu ile ürperdi.

"Bir dahakine beni bir yere kapatacağın sıra üstümü aramanı tavsiye ederim."

"Yapma, lütfen" diye fısıldadı. Çakıyı yanağına daha çok bastırdım "Sana ağlamak istemiyorsan benle uğraşma demiştim." O yanağını çizeceğimi sanıp gözlerini kapatmıştı. Ben ise kulağına fısıldayıp "Unutma ben senin gibi bir zorba değilim." yüzüne hiçbir şey yapmadan geri çekildim ve sırama geçtim.

Çakıyı bilerek sınıfta çıkarmıştım. Bizim sınıf ispiyoncuydu illa biri bunu müdüre yetiştirirdi.

Öyle de oldu.

Koray, müdür, Özge hoca ve Enes hoca sınıfa girdi. "Herkes ayağa kalksın ve sıralarından uzaklaşsın." dedi müdür sinirle.

Herkes ayağa kalkıp sıralardan uzaklaşırken Aras'ın sessizce bana fısıldadığını duydum.

"Çakını bana ver."

"Ne?"

"Çakını diyorum, bana ver ilk günüm olduğundan bana bir şey demezler"

"Müdürümüz düşündüğün kadar iyi biri değil."

"Tamam kızacaksa bana kızsınlar ver artık şunu."

"İyi gibi davranmayı kes!"

Müdür ve yanındaki hocalar arada bir bana bakıp duruyordu.

Adaletli gibi görünmek için ön sıradan başlıyorlardı ki söylediğim ile sınıfta ki herkes bana döndü.

"Adaletli gibi davranmanıza gerek yok, ilk benden başlayın nede olsa bir şey bulamayacaksınız." dememle bütün sınıf aralarında konuşmaya başladı.

"Salak mı bu kız?"

"Buda sorumu öyle zaten."

"Bunu diyince havalı mı olunuyor?"

"Ego yığını."

Onlar bunu söylerken ben onları umursamayıp Ceren'e baktım. Telaşlı gözüküyordu. Aaa Cerencim neden bu kadar korkuyorsun. Alt tarafı çantandan çakmağını, sigaranı ve çakını alacaklar ve seni disipline yönlendirecekler.

Özge Hoca bir hışımla yanıma gelip üstümü aramaya başladı. Erkek olmasa soyun diyecek. Bune biçim üst arama şekli. Hayır üstümü mü arıyon yoksa cimcikliyon mu belli değil.

Üstümden bir şey çıkmayınca çantama yöneldi. İçindeki bütün eşyaları dışarı firlatarak arıyordu. Yalnız hocam çantamı siz dağıttınız siz toplayacaksınız.

Çantamdan da bir şey çıkmayınca Özge Hoca müdüre dönüp başını iki yana salladı. Sınıftakiler ise bunun üzerine isyan etmeye başladı.

Müdür bana dönüp "Güneş çakıyı çıkar." dedi çok sesli bir şekilde.

Umursamaz bir şekilde "Bu okulun en sevilmeyen ve nefret edilen kızı benim. Ve beni okuldan atmak için ellerinden geleni yapıyorlar. Buda sınıftakilerin beni okuldan attırmak için söyledikleri bir yalan olamaz mı?" dedim

Müdür ve yanındaki öğretmenler ilk defa beni haklı bulup diğerlerine yöneldi.

Sınıftaki hiç kimseden bir şey çıkmamıştı çünkü okulda böyle şeyler yasaktı.

Son olarak sıra Ceren'e geldiğinde tedirgin bir şekilde Özge hocaya baktığını gördüm.

Hoca ilk üstünü aradı üstünden bir şey çıkmayınca çantasına yöneldi. Ceren ise stresten dudaklarını kemiriyordu. Şu kızı biri tutsun birazdan düşüp bayılacak.

Özge hoca çantada ne gördüyse artık gözleri fal taşı gibi açıldı. Çantanın içinde ki elini çantadan çıkardı ve elindekiler ile müdüre döndü. Çakı, çakmak, sigara.

"Ceren?" dedi müdür. Özge hocanın elindekileri alıp Ceren'e döndü. "Bu ne kızım?"

Hocam kör müsünüz?

"Hocam yemin ederim benim değil. Ben böyle şeyler mi kullanırım siz biliyorsunuz beni, ben bunları kullanacak bir öğrenci miyim?"

"E kimin o zaman kızım bunlar?"

"Iıı... Güneş'in" dedi ve ağlamaklı bir sesle devam etti. "Kızlar tuvaletinde beni tehdit etti bunları almam için."

Kim? Ben mi?

Bir kere benim çakım siyah, seninki gibi pembe değil. Ve ben Dark Blue içiyorum canım senin ki marlboro red. Yalan atacaksan düzgün at be.

"Hayır hocam Güneş öyle şeyler kullanmaz, Ceren yalan söylüyor." diyen Aras ile ona döndüm.

Pardon.

Biz kırk yıllık arkadaş mıyız? Nereden biliyon belki kullanıyorum.

E kullanıyorsun zaten Güneş.

Oo iç ses sen yaşıyor muydun ya?

Salak sen ölmeden ben nasıl öleyim?

İç sesimle olan kavgamı müdürün sesi bölmüştü. "Ceren düş önüme."

Ceren, müdür ve hocalar çıkınca bende çantamı toplayıp yerime oturdum. "Yaran çok kötü gel pansuman yapalım." diyen Aras ile ona döndüm. Boş boş ona bakıp "Gerek yok." dedim.

Ders matematikti ama hoca sınıf hocamız olduğundan ve az önce yaşanan olaydan dolayı müdürün yanındaydı -büyük ihtimalle-. Bu yüzden çantamı alıp ayağa kalktım.

Tam gideceğim sıra bileğimde ki elle durup arkamı döndüm. Bu çocukta sülük gibi yapıştı. Abicim beni bi bırağk.

"Nereye?"

"Sanane." deyip kapıya yöneldim.

Okulun arka bahçesine geçip her zaman oturduğum o banka oturdum. Buraya kimse gelmezdi -ben hariç- ve burayı çeken bir kamerada yoktu.

Çok uykum olduğundan sweetimin iç kısmındaki özel bölmeden çakımı, çakmağımı ve sigaramı çıkartıp çantaya koydum. Onlarla pek rahat uyulmuyordu çünkü.

Çantamı bankın bir ucuna koyup üstüne başımı koydum. Kitapların üstüne yatmakta hiç iyi değil yaa.

Ne kadar dakika veya saat geçti bilmiyordum. Ama yavaş yavaş ayılıyordum. Soğuk bir rüzgar esiyordu ama üstümde ki mont beni sımsıcak tutuyordu ve saçımı okşayan bir el vardı. Nedense her okşamasında huzur buluyordum.

Bir dakika bir dakika.

Saçımda bir el ve üstümde de bir mont mu?!

Noluyor lan!

_______________________________________________

Wattpadde de 2 tane bölüm vardı onları buraya geçirdim. 3. Bölümü bugün yazacağım işim olmazsa tabii. Ve birşey demeyi unuttum, ben bu kurguyu baya önceden deftere yazmıştım sadece arkadaşlarıma okumayı düşünüyordum arkadaşlarım bunu yayınla çok iyi bir kurgu deyince yayınladım umarım sizin içinde öyledir.

3. Bölümde görüşürüzzzzz

Öpüldünüzzz😘😘