Bölüm-2-,kara gün,

-ben gülzerrin. annemin hayatı zenginlerin bizi aşâğılaya aşşağılaya ayak bastıgı merdivenleri silerek yoksullukla mücadele ederek geçti

-benim annem kardeşlerimi oktmak için mücadele verdi.
Benim de hayatım kendisinin ki gibi sefalet ve yoksulluk içinde geçmemesi için beni henüz 13 yasımda evlendirdi.

Benim annem gerekirse aç koyardı basını yastığa ama eğdirmezdi o başı bi zengin egoluya.

-sabahın en soğuk vaktinde uyandım.
Hayatımın en mutlu günüydü
Yok hayır sizin düşündüğünüz gibi değil
Yani doğum günüm değildi hem büyükannem hep yahudi işi derdi o partilere
O gün okula gideceğimi öğrenmiştim

Gülzerrin: anne ne yani bende mi şimdi okula gideceğim abimler gibi.

Dedim sevinçle

Annem: evet sarı gülüm sende artık okullusun seninde arkadaşların olacak

Annem bana öyle ümit vermişti ki bende

Gülzerrin: annem ben karar verdim ben polis olacam o şerefle şehit olacam, annem
Seni ve abilerimi koruyacam vatanımı ve bütün insanları kötü insanlardan koruyacam.

Dedim bı umutla. ama bunlar sadece sözde kaldı.

Annem: olursun sarı gülüm olursun ama biz önce saçlarını tarayalım sonrasında sana bı süprizim var

Annem süprizim var demiş ti ne olabilir ki
Biraz meraklanmıştım

Annem saçlarımı taramıştı ve annemin çeyiz sandığının olduğu odaya girdik
Annem normalde bizi o odaya sokmazdı ama bugün ben o odaya girmiştim

Annemin sandığı has çeviz ağacıyla yapılmış özel bir yapıydı

Sandığın önüne geçtik annem üstündeki tozu bı nefesle üfleyiip atmıştı

Sandığı açtı gıcırdamasıyla eski olduğu haliyle belli oluyordu.

Gördüğüm şey beni epeyy şaşırtmıştı

Sandıktaki bi önlüktü

Evet yanlış duymadınız dantelinde sarı gül ve uğur böceği olan bi okul önlüğü

Kalbim çarpıyordu
Heyecanlanmıştım

Gülzerrin: a anne bu bu benimmi

Diye heyecanlı heyecanlı kelimeler ağzımdan döküldü.

Annem: evet sarı gülüm bu önlük senin aahh ahhh
Bu önlüğü büyük annen ölüm döşeğinde sana dikmişti

Annem daha sözünü bitirmeden

Gülzerrin: ya annem hadi hadi hemen denemek istiyorum sonra anlatırsın

Annem: tamam hadi giy bakalım

Diyerek önlüğü bana uzattı

Önlüğü giydim o sırada henüz daha kendime aynadan bakmadan kapı çaldı
Gelen amcamın eşi hatice yengem di.

Elinde bir elektrikli bir ocak ile kapıda bekliyordu

Hatice: kız gülzerin gel şu ocağı al elimden

Gülzerin: geldim yengee

Hatice: hah gel gel al şu ocağı o yaman ananada söyle dişarda kuzine sobada yemek yapmasın dumandan elbiselerimiz zehir gibi kokuyor

Gülzerrin: tamam yenge söylerim

-yengem bizi pek sevmezdi hatta annemi kıskanırdı evlerimiz yanyanaydı
Bizim bı ocağımız ve fırınımız yoktu ondan dolayı annem dışarıdaki kuzine sobada yemek yapardı
Hatice yengem elbiselerini hep dışarda asardı ve kuzine sobanının dumanı doğal olarak yengemin elbiselerinin üzerine giderdi
Ve o da bu durumdan rahatsız olurdu

Yengem evine gitti bende kapıyı kapattım
Ve bir hışımla annemin yanına koştum

Sevinerek anne anne bakkk bizimde artık ocağımız varr

Annem: yengen mi verdi bunu

Dedi

Gülzerrin: evet anne. o verdi.
Bizim sobanın dumanı onun elbiselerine gidiyormuş.
Öyle dedi.

Annem sinirlenmişti. Kapıya koştu elini kapının koluna attı. Ama durdu

Gözleri yaşlı bir şekilde
: kızım benim buna ihtiyacım var başka çarem yok

-evet gerçektende o ocağa ihtiyacımız vardı
Ve o ocağı olmaktan başka çaremiz yoktu

Geri mutfağa döndü elindeki oçağı yere bıraktı
Mutfağımızda bı tezgah yoktu

Annem ocağı çalıştırdı ve komşumuzun bize verdiği bir tas toz tarhana vardı
Annem bize onu pişirdi ve çorba yaptı abimler geldi ve sofrayı kurduk ama evde ekmek yoktu
Annem çaresizce bize baktı

Annem: ee çocuklar bugün de böyke içelim değilmi

Dediği sırada tekrar kapı çaldı ve bu sefer karşı komşumuz Dürdane abla elinde 3 adet tandır ekmeği vardı

Allahım sonunda hayat yüzüme gülüyordu

Dürdane abla hoşgeldin buyurmaz mısın diye başladım konuşmaya

Dürdane abla:
Yok kızım evde çocuklar aş bekler
Ekmeğiniz yoktur diye düşündüm al bakalım

Ekmeği elinden aldım

Gülzerrin: sağol abla ben içeri geçeyim soğuk oldu görüsürüz

Dürdane abla: geç kızım Allaha emanet

Kapıyı kapattım ve koşa koşa sofraya geçtim

Elimdeki ekmeği göstererek annemm bak Allah sonunda yüzümüze gülüyor

Derman abim: oo onlar nerden çıktı gülzerrin

Gülümseyerek: Dürdane abla getirdi abicim

Annem: aaa neden

Abim atlayarak
Ya neden de neden boş verin hadi geberdim acımdan

Güle oynaya yemeğimizi yedik ve hepimiz yataklarımıza çekildik

Bende yarın okula gidecektim

Ama önlüğümü hiç çıkarmadım üstümden o sarı güllü dantelli önlükle o gece okula gitme hayaliyle uyudum

Sabah erkenden kalktım annem saçımı taradı ve topladı.

Tokam yoktu ama abimin eski ayakkabı bağcığıyla saçımı topladı annem bir şekilde

Öyle heyecanlıydım ki

Montum yoktu abimin kabanımı sırtıma annemin duasını da üstüme alıp o soğukta çıktım evden karsın o soğuk yollarında annemle beraber okula gittik annem beni okula bıraktı

Ben içinde soba olan ve altmış tane önrencinin olduğu bir sınıfa girdim yasıtlarım bana alaycı bir şekilde bakıyordu bu durumdan her ne kadar rahatsız olsamda ses etme hakkım yoktu yani bu şansı tanımamışlardı

Annem müdürle konuşup kaydımı yaptırmıştı babam müdürün eski arkadası olduğu için kayıt parası almamıştı

Öğretmen geldi sınıfa ders islemedik
İlk gün olduğundan dolayı sadece kendimizi tanıttık
Sınıfta altmıs kişiydik
Bu altmış kişiden elli dokuz'u kürttü
Ve bir tek ben türktüm ve aydınlıydım
Bundan dolayı dışlandım ilk günden

Zil çaldı ve eve geliyordum.

Sokağın basında bir düzine insan toplanmıs ağıt yakıyorlardı
Ve evden duman yükseliyordu

Kadınlar ahh belginim bahtsız belginim

Olduğum yerde kaskatı kesildim

Çünkü
Belgin benim annemdi