28. bölüm · Gülüşlerimiz kaldı köyde
Geceyi saran sessizlik:sayfa 28
Bölümler
Kapı bir kez daha kendiliğinden açıldı ve rüzgar kulübeye girdi, lambaları söndürdü. Tam karanlıktayken, gölgeler odanın her yerinde belirdi. Fısıltılar ve ayak sesleri kulübenin duvarlarında yankılandı.
Hira titreyerek:
“Onlar… onlar bizim etrafımızda dönüyor…”
Arda: “Hadi bir çıkış yolu bulalım!”
Amine: “Çıkış… çıkış yok… her şey değişiyor…”
Abla lambayı tekrar yaktı; ancak gördükleri karşısında dondu: zeminde insan şeklinde uzun izler vardı, ama izler yanıp sönüyormuş gibi hareket ediyordu.
Nurullah: “Burası… gerçek değil… zaman burada duruyor…”