Giriş

Çağlayan Fen Lisesi

Yürüyorduk. Yeni okulumuzdaydık. Okulumu çok seviyordum ama Ateş yüzünden atılmıştık. Ateş kim miydi? Hatta ben kimdim? Hemen açıklayayım.

Ben Alev. Alev Karahan. 17 yaşındayım. Soyadım size tanıdık geliyor, biliyordum. Leyla Karahan'ın kızı. Televizyonların gözdesi, ünlü sunucu Leyla Karahan. Ateş Karahan da ikizimdi. Bir gören bir daha dönüp bakıyordu. Yakışıklıydı çünkü benim ikizimdi, çok normal geliyordu. Şaka maka bir yana, bir tane de ablam var: Lara Karahan. Ablam derslerinde kötüydü, hatta çok kötüydü. Fen lisesine de torpille girmişti ya da fen lisesine girince dersleri zor olduğu için düşmüştü. Ablamın güzellik takıntısı vardı. Sabah akşam makyaj yapar ve günlerce yemek yemezdi. Annemlerin gözüne girmek için ise modellik yapardı. Babam ise Cumhuriyet Savcısı Haluk Karahan. Evet, ailem dışarıdan ne kadar güzel dursa da aslında böyle değildi. Bu da benim ailem. İsterseniz kaldığımız yere geri dönelim.

Koridorda saçlarımı savurarak yürüyordum. Sessizdim öğretmenlerime göre. Ya da içimdekileri susturabilirsem konuşabilirdim ama bunu anlamazlardı. Asla güzelliğimden ödün veremezdim.

11/B

Yazısını görünce içeri girdik ve öğretmen ayağa kalktı.

"Evet arkadaşlar, yeni arkadaşlarımız geldi. Kendilerini tanıtır mısınız?"

Yarım bir Türkçeyle konuşuyordu. Fransızca öğretmeni olmalıydı.

"Ben Ateş. 17 yaşındayım. Annem Leyla Karahan, tanımayan yoktur diye düşünüyorum. Babam da savcı. Yanımdaki ikizim Alev Karahan."

Arkadan bir ses yükseldi:

"O niye konuşmuyor, dilsiz mi?"

"Sanane lan," dedi Ateş, koruyucu meleğim.

Biri daha konuştu:

"Onun niye sadece ismini söyledin?"

"İkizim ya hani."

Saçma bir soruydu. Öğretmen yerimizi gösterdi. Oturdum. Yanımdaki çocuk uzun boylu, kaslı... Bu yaşta ne kası? Neyse, çekik gözlü ve kumraldı. Yakışıklı mıydı? Evet. Tipim miydi? Hayır ama genç kızların gözdesi olduğu belli oluyordu.

40 dakika sonra

Etrafımızda üç kız, Ateş ve iki tane çocuk toplandı ve masaların üstüne oturdular.

"Ateş bizi zaten tanıyor. Sana kendimizi tanıtalım," diye araya girdi bir kız.

"Ben Talia. Tanıştığıma memnun oldum."

"Ben Alara. Tanıştığıma memnun oldum."

"Ben Irmak. Tanıştığıma memnun oldum."

"Ben Güney, bu da Alaz," diye elini kaldırdı bir çocuk.

"Ben de Kuzey," dedi yanımda oturan çocuk.

Kafamı eğdim, memnun olduğumu belli etmek için.

"Oğlum, konuşsana," dedi Ateş.

"Ya ister konuşur ister konuşmaz, sanane ya!"

Ateş tam bir şey söyleyecekken içeri Lara girdi ve Ateş'in ağzını kapattı. Kulağına bir şeyler fısıldadı ve gitti.

"Hadi, biz biraz kaynaşalım," dedi Irmak ve kolumdan çekip götürdü.

Koridora çıktığımda konuşmaya başladım:

"Ben Alev. Tanıştığıma memnun oldum," dedim.

Yürürken Talia ve Alara da arkamızdaydı. Kantine gelmiştik ve bir masaya oturduk.

"Bu arada Instagram'ın var mı?"

"Evet," deyip telefonumu verdim.

Ve gözlerim telefona kilitlendi.

Çağlayanfenitiraf

"Ya, 11/B'ye bir çocuk gelmiş. Çok yakışıklı değil mi? (Gizli olsun.)"

"Lan, şu 11/B'ye Ateş ve ikizi gelmiş. İkizinin Instagram'ını verebilir misiniz? (Gizli açık fark etmiyor, sonunda benim olacak.)"

Gülümseyerek baktım.

"İnsanlar delirmiş olmalı."