-4-

İsteği hemen kabul edip bende istek attım. İsteği kabul ettikten sonra mesaj kutuma yazdığı mesaj düştü.
“Berkan selam nasılsın? Bir ay önce kazayla tanışmıştık beni hatırladın mı? Eve gittikten sonra uyuyakalmışım kartın da masanın üzerindeydi annem çöp zannedip atmış. Sana ulaşamadım. Az önce hesabını buldum halini hatırını sormak istedim.” Ah be kızım seni unutabilir miyim ben hiç. Neler kurdum kafamda ben bir bilsen. Sevinçten çocuklar gibi zıplamak geldi içimden. İçimde öyle bir coşku oldu ki telefonu yatağa fırlatıp beş dakika boyunca kendimi tutmaya çalıştım. Ne sevap işlemiştim acaba. Allah sonunda dualarımı kabul etmişti. Bu güzelliği bekletmek olmazdı artık cevap yazmalıydım.
“İyiyim Beril yazdığını görünce daha iyi oldum sen nasılsın? Açıkçası rahatsız olduğundan yazmadığını düşünmüştüm. Yazmana çok sevindim. Neler yapıyorsun?”
diye yazdıktan sonra işe geç kalıcağımı farkettim. Hemen hazırlandım. Üstümü giyindim parfümümü sıktım azıcık saçımı düzeltip aynaya gülümsedim. Gelen bildirim sesiyle daha çok sırıttım.
“ Yok yok, rahatsız olmadım aksine yazamadığım için mahcup hissediyordum. Senin şu yemek planını bu akşam yapalım mı ne dersin?” Keyfimi şu mesajdan sonra hiçbir şey bozamazdı benim. İş yerine vardım herkese günaydın dedim. Masama geçtim.
“Olur tabiki, seni saat kaçta alayım?”
“ 8 gibi uygun olurum eğer sana da uyarsa”
“Benim içinde uygun o zaman akşam 8 de görüşürüz güzellik” fazla mı olmuştu acaba. Kızar mıydı? Ama yalan mı çok güzeldi. Heyecandan ellerim terlemişti. 26 yaşındaki adamı ne hale getirdin Beril.
“Anlaştık o zamann”
“Anlaştık.” Telefonu masaya koyup çalışmaya başladım. Saatler geçmiyordu bana. Sekreterim Banu’yu arayıp odama sade Türk kahvesi getirmesini söyledim. Keyfime diyecek yoktu. Banu odama kahveyi getirdikten sonra farketmiş olacak ki sordu:
“Bugün keyfiniz baya yerinde Berkan bey.”
“Evet Banucum. Sanırım aşık oldum.” Banu’nun suratı garip bi hal aldı. Bunu dememi beklemiyor gibiydi.
“Kimmiş bu şanslı kız.” dedi biraz sorguyla.
“İşler yolunda giderse öğrenirsin sende” dedim gülerek. Banu cevap vermeden odadan hızlı bir şekilde çıktı. Bu hareketini garipsedim ama çokta önemsemedim. Dedim ya bugün keyfimi bozabilecek hiçbir şey yoktu.
Saat 6 olmuştu. Hemen eve gittim duşumu aldım. Acaba nereye götürseydim onu. Yazmaya karar verdim.
“Seni götürmemi istediğin herhangi biyer var mı yoksa ben mi karar vereyim :)”
“Sana bırakıyorum.” Yerim ama seni ben.
“Herzaman gittiğim bir restoran var. Bahçesi çok güzel. *** restoranı Seni oraya götürebilir miyim?”
“Bende orayı merak ediyordum. Güzel olur.”
“Süper o zaman 8de kapının önündeyim”
“Tamamdır”
Altıma hafif bol kumaş bir pantolon üstüme de siyah boğazlı kazağımı giydim. Saçımı yaptıktan sonra parfümümü de sıktım. Hazırdım. Saat 8e yaklaşıyordu ama ben dakikaları sayıyordum. Hayatımın en uzun günü gibi gelmişti. Dayanamadım arabaya atladım evinin önünde beklemeye karar verdim. Evinin önüne vardığımda 7:40tı.
“Hazır mısın?”
“Daha 20 dakikam var sanki” gülümsedim
“Hahaha tamam yavrum aşağıdayım ben acele etme”
“Nee! Geldin mi?” Perdesi bir hışımla açıldı bana baktı hemen kapattı.
“Beklerim ben dayanamadım geldim acele etme güzelim” 20 dakika sonra kapıları açıldı kapıdan çıktıktan sonra gözlerimi iki defa kıpıştırmak zorunda kaldım. Üstünde siyah bir göğüs dekolteli bluz deri ceket altında da kot pantolon vardı. Çuval giyse yakışıcak olan güzelliğine diyecek bir şey bulamadım. Kapıyı açıp arabaya bindi.
“Hoşgeldin” deyip elimi uzattım. Bana kalsa öpecektim ama. Biraz yavaştan almam gerektiğini farkettim. Kızı korkutmaya gerek yoktu. Ama eninde sonunda benim olacaktı.
“ Hoşbuldum, nasılsın görüşmeyeli.”
“Sen yazdığından beri çok iyiyim iyi ki yazdın”