2

İyi okumalarrrr
*************
Akşam olmuştu ve ben bu saate kadar hâlâ dışarıdaydım...
Hava buz gibiydi ve titriyordum. Ankara'nın bu soğuğunda ince mont giyme hatası yaptığım için kendime sövmekle meşguldüm.
Telefonum sürekli çalıyordu muhtemelen abim ya da annemdi. Bizim kızlarla buluşmuş ordanda yeni açılan kitapçıya gitmiştim ve zamanın nasıl geçtiğini anlamamıştım. Tek bir bildiğim vardı oda annemin beni öldüreceği gerçeğiydi...
Klasik bir Türk ailesinde doğmuş biri olarak, bu saatte dışarıda olmam hataydı.
Ailem çok kısıtlayıcı değildi belki ama babamın sağı solu belli olmazdı.
"Offfff bu ne soğuk ya!?"dedim şalımı düzeltirken. Sabah saatlerce düzeltmeye çalışsam da gözüme bir kere kötü gelmişti bu yüzden ne yapsam boştu.
Bu şal iflah olmazdı aynı benim gibi...
Sonunda kapının önüne kadar donmadan geldiğim için kendimi şanslı hissediyordum.
Apartmana girip 2. Katta ki eve çıktım.
Kapıyı babam açmıştı ve arkadaşlar bitmiştim...
"Baba?"diye sordum.
"Ooo,Ayla hanımlarda teşvik etti sonunda!"dedi sinirle.
"Şeyy"diyecekken sözümü kesmişti.
"Çabuk gir şu eve!"dedi
Hemen ayakkabımı çıkarıp eve girmiştim.
Salonda annem oturuyordu muhtemelen abim daha gelmemişti.
"Bu saate kadar nerelerdeydin bakalım Ayla!?"diye bağırdı babam.
"Kızlarla dışarıdaydım baba sonra kitapçıya gittik ve geldim."dedim
"Anca dışarlarda dolan zaten!"dedi sinirle.
"Ama baba.."diyecekken durdurdu.
"Sınavların açıklanmış Ayla hanım!"dedi sinirin kaynağı belli olmuştu...
"Bu sefer çalışamadım biliyosun baba"dedim.
Sınav haftası babaannem vefat etmişti ve memlekete gitmiştik bu yüzden çalışamamıştım.
"Kızım! Sen benimle dalga mı geçiyorsun he!?"dedi
"Ne yaptım ya doğru olan bu"dedim
"Dışarıda gezmesini biliyorsun ama konu ders olunca yok!"dedi
Ankara üniversitesi 3. Sınıf öğrencisiydim ve öğretmenlik okuyordum, emin olun dersleri kafam almıyordu...
"Ama yok hata bende hiç tolerans göstermicektim ben sana!"dedi
Alışmıştım bu bağırışlara artık maalesef babamın mizacı buydu...
"Artık bağırmayın da yemeğe gidelim kadın bizi bekliyor!"dedi annem Arda abinin annesini kast ederek.
"Dua et misafirliğe gidiyoruz Ayla!"dedi ve sinirle salondan çıktı.
"Offff"dedim o çıkınca
"Ne of ?!"dedi annem
Bir de şimdi anne azarı dinliyecektim...
"Görmüyor musun anne Yaa!?"dedim
"Kalk Ayla üstünü giy gidelim kalkk!"dedi annem
"Ben nasıl bir günah işledim de böyle bir aileye düştüm?"diyip ayaklandı.
Bende hemen odama geçmiştim.
Üstümde ki montu çıkardım ve kapıya yöneldim, annemler beni bekliyordu.
"Bu aralar gözüme çok batıyorsun Ayla, haberin olsun gidince de Ardaya çok yaklaşma benden demesi!"dedi babam.
Dediği şey ile hem annem hemde ben duraksamıştık.
Kalbimin çarpmaya başladığını hissediyordum.
"Ne saçmalıyorsun Orhan sen?!"dedi annem
"Saçmaladığım falan yok Zeynep"dedi babam
"Onlar abi kardeş gibi böyle birşeyi nasıl söylersin!?"dedi annem.
Haklıydı
Abi ve kardes gibi...
Daha ötesi olmazdı zaten, boş ümitlerden başka...
"Tamam"dedi babam uzatmamak adına ve çıkıp karşı daireye geçtik.
****************
Yemek masasındaydık ve diğer herkes keyifli sohbetler ederken ben aşırı gergindim...
Arda abi; pistt noldu?
Anlaşılan dışarıdan gerginliğimi fark ediliyordu.
Siz; birşey yok
Arda abi; eminmiyizz??
Siz; evetttt
Yazdım ve telefonu kapatıp yemeğime döndüm, boğazım düğümleniyor ve bir türlü lokmamı yutamiyordum.
"Aylaaa sende söylesene ayy son sınav zor değil miydi??"diye lafa giren Neva ile odağım o yöne döndü.
Neva Arda abinin kardeşiydi ve benimle aynı bölümdeydi.
"Hı hı "diyip geçiştirdim.
Normalde yakın arkadaştık ama şuan odağım orda değildi.
"oda düşük almış tabi zor der."dedi babam
"Babaa!"dedim oflayarak.
"Doğruları söylüyorum kızım"dedi babam
Siniri biraz daha geçmişti belli ki.
"Ben kardeşlerime güveniyorum illa ki geçerler"dedi abim.
"Allah razı olsun Ali abii"dedi Neva
Arda abiden hiç ses çıkmıyordu sürekli telefonuna bakıyordu.
Sofrayı topladıktan sonra annemler çay koyuyorlardı. Bende lavaboya gitmek için ayaklandim tam kapının önüne geldiğimde arda abiyi gördüm. Odasının kapısı hafif aralıkti tam gidicekken kulak misafiri oldum;
"Hocam çok mu kötü sonuç?"dedi umutsuzca
Telefonu hoparlördaydı bu yüzden karşıda ki kişiyi duyabiliyordum.
"Maalesef evet Arda bey,tekrar kan vermeniz gerekiyor "dedi karşıda ki adam.
"Anladım pazartesi gelip veririm"dedi boğazını temizledikten sonra arda abi.
Sonra telefonu kapattı ve kapıya geldi.
Kapının önünde beni görünce gülümsedi.
"Birşey mi oldu Ayla?"diye sordu.
"Ne sonucu?"dedim istemsizce,beni ilgilendirmeyen herşeyde böyleydim işte.
"Hiç, hiçbir şey"diyip geçiştirdi.
"Hmm eminmiyizz??"dedim daha çok yaklaşarak. Merak etmiştim maalesef...
Fazla merak göte...neyseee
İç sesimi susturup yüzüne baktım boyum çok kısa değildi ama Arda abiye bakarken ne yazık ki kafamı kaldırıyordum.
"Eminiz Ayla'cım"dedi daha çok yaklaşarak.
Boğazımı temizleyip geriledim fazla yakınlık garip gelmişti.
"Utandın mı sen?"diye sordu sırıtarak.
"Ay niye utanamayım canım?"diye geçiştirdim.
"Canını yesinler Ayla"dedi çok normal birşey dercesine.
Çok arsız bir tipti veya başa belaydı...
*********************
Cok texting yazamadim diğer bölüm yazmayı düşünüyorummm