GÖMÜLÜ ŞAMDAM

455 yılında bol güneşli bir Haziran günü,Roma'nın Circus Maximus hipodromunda dev cüsseli,Herullü iki dövüşçü ile Hyrkania'dan getirilen bir yabandomuzu sürüsü arasındaki dövüşün kanlar içinde henüz sona erdiği bir anda,binlerce seyirci arasında gitgide artan bir kargaşa başlamıştır. Halılar ve boya boya heykellerle süslenmiş kendi özel tribününde, saray erkanının tam ortasında oturan imparator Maximus'un huzuruna; dolu dizgin geldiği atının üzerinden biraz önce indiği açıkça görülen, üstü başı toz toprak içinde ulak, getirdiği haberi ulaştırır ulaştırmaz, imparatorun oyunların en heyecanlı yerinde, geleneklerin de hiç sayarak ayağa Kalkan uzaklaştığını ve yakınında oturan birkaç kişi dışında fark eden olmamıştı. Ancak hemen ardından saray erkanını tamamı dikkat çeken bir hızla onun peşine takıldı, çok geçmeden sanatorler ve diğer soylular da kendilerine ayrılmış koltukları terk ettiler. Telaşla içinde böylesine ani bir kalkışın, kesinkes önemli bir nedeni olmalıydı. Yeni bir hayvan dövüşünün başladığını ilan eden Keskin fan sesleri ve yüksek parlaklıkların kaldırılması alana çıkan kara yeleğini nomidia aslanının ortalığı inleten kükremesiyle, gladyatörlerin kısa boylu hançerlerin doğru koşturulması bile boş bir çabaydı. Çünkü kargaşanın yarattığı bu tedirgin dalga; ürkmüş, ne olduğunu anlamaya çalışan solgun yüzleri kaplayarak, önüne geçilemez bir biçimde bir sıradan ötekine yayılıyordu. Seyirciler ayağa fırlamış, fillerin boşalttığı sıralara doğru işaret ederek sorular soruyor, yaygara kopartıp bağırıyor, hatta ıslık çalıyorlardı. Bir anda, ilk olarak kimin ağzından çıktığı anlaşılmayan dehşet bir dedikodu yayıldı ortalığa. Vandallar, Akdeniz'in şu korku salan korsanları, kuvvetli bir donanma ile limana girmiş ve huzur içinde hikayede doğru çoktan ilerlemeye başlamışlardı. Vandallar! Bu sözcük önce sadece cılız bir fısıldama şeklinde ağızdan ağıza yayıldı, sonra birden"barbarlar! barbarlar!"diye yükselen Keskin bir çığlığa dönüştü. Sonunda yüzlerce,binlerce ses; taş basamaklı sirkin çevresinde gürlemeye başlayınca, o büyük insanın kalabalığı fırtınalı bir rüzgara kapılmışcasına tırmanan bir pane içinde çıkış kapısına doğru koşmaya başladı. Her şeyi Allak bullak olmuştu. Muhafız alayı ve nöbetçi askerler her bile her yerlerini terk ederek ötekilerle birlikte kaçıyorlardı. İnsanlar sıraların üzerine atlıyor, yumrukları ve kılçıkları ile kendilerine yol açarak, cevaplayıp bağıran kadın ve çocukları ezip geçiyorlardı. Çıkış kapılarının önünde çığlıklar içinde çırpanak kümelenmiş insanlan yığınları olmuştu. Daha biraz öncesinde kadar 80.000 insanı çınlaya Kara bir kümenin içinde bir arada tutan devasa sirk, birkaç dakika içinde tamamen süpürülerek boşalmıştı. Basamaklı muhteşem oval alan yaz güneşi altında şimdi adeta terk edilmiş bir taş ocağı gibi ruhsuz, sessiz ve boş kalmıştı.Dövüşçüler de diğerlerinin peşinden kaçmışlardır.Aşağıda sadece arenada unutulan aslan kalmıştı ve o da kapkara yelesini sallayarak, bir anda oluşan büyük boşluğun içine doğru meydan okurcasına kükürüyordu. Onlar buraya kadar gelmişti su kesilmiyordu ve ulaşan her yeni haber bir öncekinden beterdi yüzlerce yelkenli gemi ve kadırgayla karaya çıkan vandallar çevik ve hareketli bir halktı.Via Portuensis yolu üzerinde beyaz pelerinli berberi ve Numidialı süvariler, hızlı ve uzun boylu adları üzerinde arkadan gelen asıl Ordu'nun önüne geçmiş ok gibi ilerliyorlardı yarın ve sonrasında haydut süreleri şehrin giriş kapılarına dayanmış olacaktır ve hiçbir savunma önemi alınmamıştı paralı paralı askerlerden oluşan Ordu uzaklarda ravenna yakınlarında bir yerde savaştaydı şehir unsurları da alerjik'in kendi yağı bağlamasından bu yana kaza dönüşmüştü kimsenin aklına kendini savunması gelmiyordu zenginler ve soylular canları dışında hiç değilse mallarının bir kısmını binek hayvanları ve arabalarını kurtarabilmek için telaş içinde silahlanıyorlardı ama geç kalmışlardı çünkü halk mutlu günlerinden onları baskın altında tutan kötü günlerinde de şimdi onları korkarken ortadan bırakanlara göz yummak istemiyordu imparator maksimoks mahiyetindekilerle birlikte sarayda kaçmaya kalkışınca önce havada küfürler uçuştu ardından da taş yağmuruna tutuldu öfkeden çılgına dönen alt tabaka korkak ve zavallı imparatorlarının üzerine hücum edip yol ortasında ona topuz ve baltalarla saldırarak canını aldılar geç kalınmış olsa da her akşam olduğu gibi giriş kapıları kapatılmıştır ama tam da bu nedenle korku bütün kendi sarmıştı çıt çıkmayan ışıksız evlerin üzerine çürümüş bataklık buharının ağırlığı gibi korkunç şeylerin olabileceği önsesi çökmüştü karanlık dehşet ve korku içinde yok olmayan yüz tutmuş kendi nefessiz bırakan bir örtü gibi kaplanmıştım yıldızlar gökyüzünde kendi sonsuz ve tasasız hallerinde hafifçe ışınmaya devam ederken ayda her gece olduğu gibi gümüşten boynuzunu görün mavimsi duvarına asmıştı...