3. bölüm · Gölgeler külübü
HARİTADAKİ İLK İP UCU
Depodaki tozlu hava hâlâ aynıydı ama artık dört arkadaşın içi heyecanla doluydu. Mert elindeki eski haritayı dikkatle inceliyordu. Kağıt o kadar eskiydi ki köşeleri neredeyse parçalanacak gibiydi.
Kerem sabırsızlandı.
“Eee? Bir şey anladın mı?”
Mert gözlerini kısarak baktı.
“Bir dakika… burada bir işaret var.”
Elif ve Zeynep hemen yanına geldi.
Haritanın ortasında küçük bir yıldız işareti vardı. Yıldızın yanında da silik bir yazı görünüyordu.
Zeynep kağıdı biraz ışığa tuttu.
“Burada bir şey yazıyor!” dedi.
Elif yavaşça okudu:
“İlk ipucu… gölgelerin en uzun olduğu yerde…”
Kerem kaşlarını çattı.
“Bu ne demek şimdi?”
Mert düşünmeye başladı.
“Gölgelerin en uzun olduğu yer…”
Tam o sırada pencereden içeri giren güneş ışığı depoda uzun gölgeler oluşturdu.
Elif bir anda etrafa baktı.
Raflardan birinin arkasında çok uzun bir gölge oluşmuştu.
“Oraya bakın!” dedi.
Dört arkadaş hemen rafın yanına gitti. Raf çok eskiydi ve biraz eğilmiş duruyordu.
Kerem rafı hafifçe itti.
Gıcırttt…
Raf biraz hareket etti.
Zeynep şaşkınlıkla fısıldadı:
“Sanırım arkasında bir şey var.”
Mert ve Kerem birlikte rafı biraz daha çekti.
Arkasında duvara çizilmiş garip bir sembol vardı. Sembol yuvarlak bir işarete benziyordu ve ortasında küçük bir ok vardı.
Elif heyecanla konuştu.
“Bu kesinlikle haritadaki ipucuyla ilgili!”
Mert haritaya tekrar baktı.
“Evet! Aynı sembol burada da var!”
Kerem iyice heyecanlandı.
“Demek ki doğru yoldayız!”
Zeynep sembolün altına baktı.
Orada çok küçük bir delik vardı.
“Buraya bir şey takılıyor gibi,” dedi.
Tam o anda Elif sandıkta gördükleri küçük pusulayı hatırladı.
“Elimdeki pusula!” dedi.
Koşarak sandığa gitti ve pusulayı aldı.
Herkes nefesini tutmuştu.
Elif pusulayı yavaşça sembolün ortasındaki deliğe yaklaştırdı.
Klik!
Duvarın içinden hafif bir ses geldi.
Dört arkadaş şaşkınlıkla birbirine baktı.
Sonra…
Duvarın bir kısmı yavaşça açılmaya başladı.
Arkasında karanlık bir boşluk vardı.
Kerem gözlerini kocaman açtı.
“Bu… bir gizli geçit olabilir!”
Zeynep biraz korktu ama merakı daha büyüktü.
“İçeri girecek miyiz?”
Elif karanlığa baktı. Kalbi hızlı atıyordu ama yüzünde bir gülümseme vardı.
“Gölgeler Kulübü’nün ilk görevi başlıyor.”
Ve dört arkadaş…
yavaşça karanlık geçide doğru yürümeye başladı.