1. bölüm

Askeriyede yeniden sıradan sıkıcı bir gündü. oflayıp puflayarak, sıcacık rahat yatağımdan kalkarak esnedim vicudumu gerdirirken hala uyuyan timimizi izlerken sırıttım, yine en erken ben kalkmayı becermiştim her seferinde bu oluyordu garip şekilde. bu time atanalı neredeyse 1 sene olmuştu tamı tamına koca 1 sene.. eski timimden ayrilma sebebim ise yüzbaşı olucak orospunun beni bi şeylere zorlamasıydı yine aklıma geldi de tam bir orospu çocuğuydu şimdiki timim ise... hepsiyle teker teker ayrı ayrı gurur duyuyorum kısa sürede ailem arkadaşım herşeyim olmuşlardı
ve bana oldukça fazla yardım etmişlerdi
her neyse timimizi tanıtalim bakalım

𝑌𝑢𝑧𝑏𝑎𝑠ı 𝑇𝑖𝑚𝑢𝑟 𝐾𝑎𝑟𝑎𝑐𝑎
𝑈𝑠𝑡𝑒𝑔𝑚𝑒𝑛 𝐺𝑜𝑘𝑡𝑢𝑔 𝑌𝑎𝑔ı𝑧 𝐴𝑘𝑡𝑢𝑟𝑘
𝑇𝑒𝑔𝑚𝑒𝑛 𝑌ı𝑙𝑚𝑎𝑧 𝐴𝑘𝑠𝑜𝑦
𝐴𝑠𝑡𝑒𝑔𝑚𝑒𝑛 𝐵𝑎𝑟𝑢𝑡 𝐾𝑜𝑐𝑒𝑙
𝑉𝑒 𝑏𝑒𝑛.. 𝐵𝑎𝑟𝑢𝑡 𝑘𝑜𝑟𝑒𝑙, 𝑎𝑠𝑡𝑒𝑔𝑚𝑒𝑛

bu time gelebilmem ise bana göre tamamen bir mucizeydi. burası benim ailem evim arkadaşlarım ve kardeşlerim.. burada öğrendim ben bunları sevgiyi sevmeyide.
burası neresi mi?
burasi karaca timi. yani Yüzbaşım oyle diyor biz sadece beraber iken karaca timi diye seslenirdi bize, asıl adımız kehanet,kehanet timi ama olsun yani ben karacayada kefilim.

Bir süre sonra tamamen ayıldım enerjimi alamayıp yataklara vura vura böğürdüm bir anda "UYANIN ULAN SIZI LANET UYUŞIKLAR" hepsinin sövme sesi geliyordu yüzbaşım götünü sikeyim senin diye bağırırken olur dedim bir anda gülerek tüm tim sessizleşirken utanıp yere baktım

"şakaydı"

bu gun tum tim disari cikabiliyorduk yani serbest gündü güzelce kahvaltimizi yapmaya gittik giyinerek. kahvaltida geyik mubabbetler yapıyorduk yemegime odaklanmıştım tamamen ben konudan bağımsız kişi olmuştum.
"şu pezevenk karan var ya eksik kalinca zirliyor onun yuzunden hatunla buluşamiyorum amk!" yılmaz abinin soylentisi ile keyiflenerek güldüm

"aşıksın bana yılmaz abi bıkıyorum" kişnedim timin birazda enerjisiydim ben. yemekler bitince kalktık arabaya atladım falan fistan. bi kafeye geldik oturduk konuşuyorduk keyifle bir anda timur komutana baktım
"cişim geldi benim ayol! ben kalkıyorum gelirim"
aşko aşko yürüyerek lavqboya gittim işlerimi halledip ellerimi yıkiyordum ki kafama dayanan silahla beraber donup kaldım

"karac- ahh pardon kehanet timi..." kıs kıs güldü derin nefes alıp verdim sikeyim cidden şansımı sikeyim "asteğmen bartu korel.. konutanını arzulayan bir sürtük"
iç çektim sakin kalmaya çalışıyordum.. hayır bilemezdi bunu hayır hayır hayır... işte ne olduysa o gün oldu feci tehdit edildim normalde siklemezdim ama onlar beni kız kardeşimden vurmuşlardı sonra evimin adresini duydum gozlerim kapandı yapmazsam o ölecekti, benim sesim benim kolum ölecekti ve bunu acımadan yapacaklardı. kısa süre sonra yok oldular ve çıktılar elimi yüzumü yıkayıp geri yanlarina gidip oturdum Timur komutan bana baktı "iyi misin lan? rengin akmış hayırdır?" söyleyemezdim anlatamazdım.. bi yalan uydurdum o yuzden.
"hiç ya.. eximi gordum gibi oldum bide ustune ayagimi burktum"
timur sırıttı
"eh kalkalım o zaman bebek. yarınki eğitimde sikicem belanızı zaten dinlenirsin"

kalktık ve arabaya geri atladik cam kenarina geçip sigarami içtim ve sonunda askeriyeye gelmiştik bahcede biraz oyalandıktan sonra koguşa geri döndük kendimi yatağıma attım gözlerimi kapattım günü atlatmaya çalışıyordum kendimi daha once bu kadar caresiz hissetmemiştim. timimi satamazdım ama kardeşim... o olmadan ben bir hiçim. koca bir hiç..