2.bölüm”Bir yabancı ile evli”

Olayın şokunu atlatamıyordum bir türlü,hemen kimliğimi alıp arabaya doğru yürümeye başladım.Feritin arabasının anahtarı bende kalmıştı.Bu olayın sebebini öğrenmem lazımdı.Arabaya vardıktan sonra çok geçmeden çalıştırıp evimin yolunu tuttum.

Yaklaşık 10 dakika sonra evime vardım.Arabayı park ettim ardından asansöre bindim.Asansörde beklerken ferit’e arabasının bende olduğunun haberini verdim.Partiye gitmediğim için yarın canımo okuyacaktı.

Oturduğum kata geldim.Anahtar ile hemen kapımı açtım.Eve girip odama geçtim.Üstüme pamuklu pijamalarımı giydikten sonra makyajımı silmek içim banyo’ya gittim.Makyajımı sildikten sonra tekrar kırmızı rujumu sürdüm.

Ardından oturma odasına geçtim.Kanepeye oturup bilgisayarımı açtım.Bu evlilik konusu araştırmam lazımdı.Bilgisayardan savaş karahanı araştırmaya başladım.

3 saat sonra
Savaş karahan

ülkelerde bu ismi duymayan yoktu. Karahan Group’un sahibi, herkesin tanıdığı genç iş adamı. Oteller, şirketler, medya kanalları… adamın sahip olmadığı şey neredeyse yok gibiydi.

İnsanlar onun hakkında konuşurken seslerini düşürüyordu. Çünkü Savaş Karahan sadece zengin biri değildi. Hakkında dönen söylentiler yüzünden çoğu insan ondan çekiniyordu. Yeraltı dünyasıyla bağlantısı olduğu söyleniyordu ama kimsenin elinde tek bir kanıt bile yoktu.

En korkutucu tarafı da buydu zaten.

Her şeyi temiz yapıyordu.

Televizyona çıktığında kusursuz görünüyordu. Yardım gecelerine katılıyor, röportajlarda sakin sakin konuşuyordu. Kadınlar ona hayrandı. Erkekler ise yanında yanlış bir şey söylemekten korkuyordu.

Bir de Karan Soykan meselesi vardı.

İkisinin yıllardır bitmeyen bir savaşı olduğu herkes tarafından biliniyordu. Şirketleri sürekli karşı karşıya geliyor, medya onları durmadan kıyaslıyordu. Hatta malikanelerinin bile yan yana olduğunu duymuştum.
Savaş Karahan hakkında internette okuduğum bir yorum hâlâ aklımdaydı:

“Karahan’ın bakışları insana kendini sorgulatıyor.”

Uzun bir araştırmadan sonra hakkında bir çok şey öğrenmiştim.Dünyanın sayılı zenginlerindendi.Ama bir o kadar da tehlikeliydi.Adamın istanbulda yaşadığını öğrendim ben ise izmirde yaşıyordum.İstanbulda yaşadığını öğrendikten sonra İstanbul’a gitmek için uçak bileti aldım.

Yarın istanbula gidip hemen bu boşanma işlerini halletmem lazımdı.Boşanma işlerinin uzayacağını düşündüğüm için 2 haftalık izin almıştım.İlk defa boşanacağım için ne kadar süreceğini bilmiyorum bu yüzden 2 haftalık izin aldım.

Saat 22.45 geçiyordu.Sabah 7de uçağım olduğu için valizimi hazırlayıp uyuyacaktım.

Saat sabah 5

Alarm sesiyle uykumdan kalktım.hemen hazırlanıp yola çıkmam lazımdı çünkü havalimanı çok uzaktaydı 1 saat uzaklıktaydı bu yüzden hızlıca hazırlanıp yola çıkmak lazımdı.

Bu sefer rahat bir şeyler giymek istedim.üstüme sıfır kol beyaz bir crop geçirdim.altımada bol paça gri bir eşofman giydim.Saçlarım kıvırcık olduğu için half up half down saçını yaptım.Kırmızı rujumu sürdükten sonra hazırdım.

Evden çıktım bahçe kapısının önünde çağırdığım taksiyi beklemeye başladım.
Yaklaşık 4-5 dakika sonra geldi.Hemen binip gideceğim yeri söyledim.

1 saat sonra

Yaklaşık bir saat sonra havalimanına vardım.Hemen uçuş işlemlerimi tamamlayıp uçağa bindim.Yolculuk sandığımdan da kısa sürmüştü.Sabah saat 9’da vardım.Çok geçmeden taksiye binip karahan group’a gitmek için yola çıktım.Tabi bundan önce otele uğrayıp valizlerimi bıraktım.

On dakika sonra varmıştım.Karahan Group binasının önünde birkaç saniye durdum binaya baktıkça içimdeki gerginlik daha da artıyordu koskoca bina bile savaş karahan gibi görünüyordu koyu renk camlar aşırı sessizlik ve insana kendini küçük hissettiren bir hava

derin bir nefes aldıktan sonra içeri girdim herkes bir yerlere yetişmeye çalışıyordu ama ortam garip şekilde sessizdi resepsiyona doğru yürüdüm

“savaş karahanla görüşeceğim”dedim

kadın önce yüzüme sonra elimdeki kimliğe baktı birkaç saniye bilgisayardan bir şeyler kontrol etti ardından yüzündeki ifade değişti hemen ayağa kalktı

“hoş geldiniz efil hanım”dedi sesi bir anda aşırı resmi olmuştu

ne olduğunu anlamadan bana asansörü gösterdi.

“savaş beyin ofisi en üst katta asistanı sizi karşılayacak”dedi

başımı hafifçe sallayıp asansöre bindim.

53 tuşuna bastıktan sonra beklemeye başladım asansör o kadar hızlıydı ki birkaç dakika içinde en üst kata ulaşmıştım kapılar açıldığında upuzun sessiz bir koridor karşıladı beni

yürümeye başladım koridorun sonunda sağ tarafa doğru dönen başka bir bölüm vardı oraya geçtiğimde siyah bir kapıyla karşılaştım hafifçe kapıyı çaldım

“Gir”

içeriden gelen kadın sesiyle kapıyı açıp içeri girdim kadın masasından başını kaldırıp bana baktı.

“buyurun”dedi

“savaş karahanla görüşeceğim”dedim

kadın kısa bir süre bana baktı ardından masasındaki tablet ekranına döndü.

“savaş bey şu an burada değil birazdan gelir benim de dışarıda halletmem gereken işler var isterseniz içeride bekleyin”dedi

masasının yanındaki kapıyı gösterdi

“orası savaş beyin ofisi”dedi

başımı sallayıp kapıya doğru yürüdüm kapıyı açtığım anda kısa süreliğine olduğum yerde kaldım.

burası ofisten çok başka bir dünyaya benziyordu tavandan yere kadar uzanan camlardan bütün istanbul görünüyordu koyu renk eşyalar fazla düzenli duran masa ve insanın içini geren bir sessizlik vardı.

Yârım saatir savaşın gelmesini bekliyordum ayrıca acayip sıkılmıştım acaba savaş gelene kadar odasını mı keşfetsem

Oturduğum koltuktan kalkıp etrafı incelemeye başladım.Ofisinin içinde bir tane daha kapı vardı büyük ihtimalle banyoydu.Kapısını açtım tam da tahmin ettiğim gibi banyoydu

Banyonun içine girip kapısını kapattım.Çantamdan kırmızı rujumu çıkarıp rujumu tazeledim.Ardından son kez kendime baktıktan sonra tam banyodan çıkacaktım ki sert bir şekilde kapı açılma sesi geldi.

“kenan bana o kadını bulman lazım”dedi savaş sinirli bir şekilde

“bulmaya çalışıyoruz zaten”dedi kenan “ama kadın resmen ortadan kaybolmuş”

savaş çenesini sıkar gibi derin bir nefes verdi.

“benim haberim olmadan kim benim adıma böyle bir şey yapabilir kenan”

“bilmiyorum ama kayıtların hepsi gerçek”dedi kenan “evlilik sistemde resmi olarak görünüyor”

oda birkaç saniye sessizliğe gömüldü.

savaş alçak bir sesle güldü ama o gülüş normal değildi daha çok sinirli gibiydi

“hayatım boyunca görmediğim bir kadınla resmi olarak evliyim öyle mi”dedi

kenan omuz silkti

”şimdilik bunu bilen çok kişi yok”

savaş sert bir şekilde masaya bir dosya bıraktı.

“ya öğrenirlerse”

odanın içindeki hava bir anda değişmişti.

“yarın bütün şehir bunu konuşur”dedi savaş

kenan birkaç saniye sustu ardından tekrar konuştu

“önce o kadını bulalım sonra ne yapacağımıza bakarız”

kalbim hızlanmıştı

tam geri çekilecektim ki dirseğim banyodaki küçük şişelerden birine çarptı

şişe yere düşüp sert bir ses çıkardı

oda bir anda sessizleşti

ardından ağır ayak sesleri duydum

ve savaşın soğuk sesi geldi

“içeride biri var”dedi

Bölüm sonu