26. bölüm / 34
Gökyüzü Yankıları~☆☆☆~
Bölümler 34Şu an: ~☆☆☆~
- 1 ~♤♤♤~52 kelime
- 2 ~♧♧♧~46 kelime
- 3 ~♤♤♤~60 kelime
- 4 ~♧♧♧~46 kelime
- 5 ~♤♤♤~37 kelime
- 6 ♧♧♧39 kelime
- 7 ~♤♤♤~32 kelime
- 8 ~♧♧♧~31 kelime
- 9 ~♤♤♤~36 kelime
- 10 ~♧♧♧~95 kelime
- 11 ~♤♤♤~80 kelime
- 12 ~♧♧♧~78 kelime
- 13 ~♤♤♤~64 kelime
- 14 ~♧♧♧~122 kelime
- 15 ~♤♤♤~46 kelime
- 16 ~♧♧♧~103 kelime
- 17 ~♤♤♤~96 kelime
- 18 ~♧♧♧~73 kelime
- 19 ~♤♤♤~102 kelime
- 20 ~♧♧♧~94 kelime
- 21 ~♤♤♤~106 kelime
- 22 ~♧♧♧~81 kelime
- 23 ~♤♤♤~103 kelime
- 24 ~♧♧♧~52 kelime
- 25 ~♤♤♤~69 kelime
- 26 ~☆☆☆~139 kelime · Okuduğun bölüm
- 27 ~☆☆☆~97 kelime
- 28 ~♧♧♧~67 kelime
- 29 ~♤♤♤~50 kelime
- 30 ~♧♧♧~119 kelime
- 31 ~♤♤♤~93 kelime
- 32 ~♧♧♧~95 kelime
- 33 ~♤♤♤~90 kelime
- 34 ~♧♧♧~90 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Papatyaları Soldurdular
Sessiz bir sabah, umutla uyanmış,
Gözlerinde ışık, gönlünde bahar,
Bir kadının gülüşü, çocuğun sevinci
Ne bilirdi ki, kader karanlık yazar.
Gün ışığı bile utandı bu zulümden,
Masum bir yüz, bir anlık hüzünden.
Bir çığlık yankılandı, duvarlar yıkıldı,
Kırık dökük hayaller, yerde savruldu.
Papatyaları soldurdular, suçsuz ve saf,
Bir annenin kalbinde derin bir ah!
Bir çocuğun gözünde düşleri kırık,
Ne umut kaldı ne de bir yarınlık.
Eller titrer, yürek kan ağlar,
Gökten sessizce bir yağmur yağar.
Papatyaları soldurdular, vicdanlar suskun,
Karanlıkta kayboldu her bir dokunuş.
Bir ananın feryadı, bir çocuğun sessizliği,
Düşler mezar oldu, sonsuzun içinde.
Papatyaları soldurdular; kim dur diyecek?
Kim ses olacak bu suskun dünyada, yürekten sevecek?
Rüzgâr yine uğuldar, papatyalar susar,
Bir mezarlıkta hüzün, adı kadın ve çocuklar.
Bir gün gelir mi, çiçekler yeniden açar mı?
Adalet bir gün konuşur mu, güneş doğar mı?
-Lavende-
Bölüm etkileşimi