GÖKBÖRÜ

"Ne gökyüzünde rahat var namussuza, ne yeryüzünde..."

​Türkiye'nin kalbinde patlayan kanlı bir kaos, ülkeyi derin bir karanlığın eşiğine sürüklediğinde. Görünmeyen tehditlerle, ihanetlerle ve sınır tanımayan bir acımasızlıkla savaşmak için tek bir karar alındı.

​Özel Kuvvetler bünyesinde, geride kimseyi bırakmayan en tehlikeli, en gözü kara sekiz ruhtan oluşan efsanevi bir tim kuruldu.

Gökbörü timi.

​Başına ise hayatı kayıplarla zift gibi kapkara kesilmiş, babasının intikamı ve vatanı uğruna kalbini buz tutturmuş yüzbaşı Alparslan Özçelik.

​Ancak bu savaş sadece cephede, dağlarda ya da şehirlerde verilmeyecekti. Timin ortasına, Orgeneral'in kızı geçmişinin tüm izleri silinmiş, hafızasının karanlığına gömülmüş şefkatli bir askeri doktor atandı. Aden Efsa Alakurt.

​Alparslan, korumakla yükümlü olduğu bu masum kadının gözlerinde hayatının en büyük fırtınasını bulacağını bilmiyordu. Efsa ise, etrafını saran askeri üniformaların ve herkesi inandırdığı o büyük sessizliğin arkasında devasa bir oyun oynuyordu.
​Yaraların kurşunla açıldığı, sırların kanla saklandığı bir meydanda.

​Ateşin ortasında kaç can yanacak, kaç sır kalbe gömülecek?

"Kılına zarar gelirse dünyayı yakacağım dediğin kadının, senin dünyanı yakmak için geldiğini anladığında..... Nereye kaçacaksın yüzbaşı?"

Bu, ruhunu zift gibi simsiyah bir karanlığa teslim etmiş bir adamla. saflığın ve beyazın simgesi sayılan bir kadının hikayesi.

​Alparslan ve Efsa.

​Biri, hayatı acıyla ve intikamla kararmış, içindeki o zifiri siyahlıkta sadece tek bir bembeyaz nokta taşıyan bir adam...
Diğeri, her şeyden habersiz ve masum sanılan, ama o lekesiz beyazlığının tam ortasında simsiyah bir nokta saklayan bir kadın.

​Onlar, karanlıkla aydınlığın, yaşamla ölümün tam ortasındaki Ying ve Yang gibiydiler.