🌙 Gizli Mektup

🌙 Gizli Mektup — 2. Bölüm

“Eski Köşk”

Deniz, Teoman’ın sözlerinden sonra birkaç saniye boyunca konuşamadı.

— Benim geçmişimle nasıl bağlantılı olabilir?

Teoman gözlerini kaçırdı.

— Bunu sana anlatmam gerekiyor. Ama burada değil.

— O zaman nerede?

Teoman cevap vermeden önce telefonuna baktı. Saat gece yarısına yaklaşıyordu.

Deniz kararlı bir şekilde konuştu:

— Ben o köşke gideceğim.

— Deniz, hayır.

— Bana gerçeği söylemiyorsan, başka seçeneğim yok.

Teoman bir süre sessiz kaldı.

Sonunda:

— O zaman yalnız gitmeyeceksin.

dedi.

---

Gece saat tam on ikide eski köşkün önündeydiler.

Köşk karanlıktı. Yıllardır kimse yaşamıyormuş gibi görünüyordu.

Deniz kapıya yaklaştığında kapının zaten açık olduğunu fark etti.

— Biri bizi bekliyor olabilir.

Teoman etrafına baktı.

— Buraya gelmemizi isteyen kişi bunu özellikle yaptı.

İçeri girdiler.

Koridorun sonunda eski bir masa vardı.

Masanın üzerinde küçük, ahşap bir kutu duruyordu.

Deniz kutuya yaklaştı.

Üzerinde tek bir kelime yazıyordu:

“DENİZ.”

Deniz şaşkınlıkla Teoman’a baktı.

— Bu nasıl olabilir?

Teoman’ın yüzü bembeyaz oldu.

— Bilmiyorum.

Deniz kutuyu açtı.

İçinden eski bir fotoğraf çıktı.

Fotoğrafta küçük yaşta bir Teoman vardı.

Yanında ise küçük bir kız...

Deniz fotoğrafa dikkatlice baktı.

Kızın yüzü ona fazlasıyla tanıdık geliyordu.

Fotoğrafın arkasında ise şu yazıyordu:

“Her şey o gece başladı.”

Tam o anda üst kattan bir ses geldi.

Tak... tak... tak...

Deniz irkildi.

Teoman hemen ona döndü.

— Burada yalnız değiliz.

Merdivenlerden bir gölge yavaşça aşağı inmeye başladı.

Deniz nefesini tuttu.

Ve gölge ortaya çıktığında ikisi de donup kaldı.

Çünkü karşılarında duran kişi...

Teoman’ın geçmişinden gelen kişi değildi.

Deniz’in geçmişinden gelen biriydi.