0.2

edebiyat ödevi

umut: alsanıza geri

kaan: sen al amk

umut: hayır

kaan: emir mi veriyon

duru: ya o olmadanda yaparız

duru: abartmayın

kaan: duru bi sussana sen

kaan: çok istiyorsan tek başına yap

umut: alt tarafı bir ödev amk

umut: fazla uzattınız

kaan: siz uzatıyorsunuz

umut: ben ne yaptım kaan

kaan: ne yapmadın ki umut

kaan: duru ekle berili

duru: kendi çıktı neden alıyorsak

umut: uzatma duru

"duru gruba sizi ekledi"

beril: niye aldınız geri

duru: ödev yapıcaz ya hani

beril: çok biliyorsunuz ya kendiniz yapın

umut: neyin tribi bu

beril: kendi kendinize iş yapıyorsunuz

beril: boşuna mı grup ödevi bu

kaan: kız haklı kapatın konuyu artık

kaan: tekrar söylüyorum

kaan: yarın saat 4de

•°•°•°•°•°•°

Otobüsden inip buluşacağımız parka doğru ilerliyordum

Umut’un yüzünü dahi görmek istemiyordum ama mecburdum. Bir çocuk yüzünden de sıfır alacak değildim.

Parka hafif göz gezdirdiğimde birlikte oturan Duru ve Umut’u gördüm. Yüzüme bir buruşma hissi gelmişti onları görünce.

Arkadan dokunup, beni korkutan kişi yüzünden hafif bir çığlık patlattım.

Sesim ile Umut ve Duru bana doğru dönmüştü. Bende beni korkutan kişinin kim olduğunu öğrenmek için arkama döndüm.

Bu kişi Kaandı. 32 diş sırıtmış şekilde bana bakıyordu.

Omzuna hafifçe vurduğumda gülüşü daha da artmıştı. “Salak ya” bende onunla birlikte gülmeye başladım.

Elini omzuma attı ve konuşmaya başladı. “Gitmiyor muyuz?”
Omzumdaki elini garipsesemde bir şey demedim ve Umut’lara doğru yürümeye başladık.

“Gelmeseydiniz” bunu diyen Duruydu. “Geri gidelim o zaman” dedim ve arkamı döndüm. Yürümeye başlayacağım sırada Umut’un kolumu tutmasıyla olduğum yerde durdum.
Kolumu derejanla mı yıkasam acaba?

“Triplerin ne zaman bitecek?” Umut’a döndüm.
“Bitmeyecek” hala kolumdaki eline baktım.“Çeksene elini” Duru konuşmamızın içine atladı. “Sende çekebilirsin yalnız.” Umut elini kolumdan çekti. Duru’yu aldırmadan Kaan’ın yanına oturdum ve projeyi yapmaya başladık.

•°

“Hepsini bitirmeye çalışırsak geceye kadar sürer bu.” sözüm bittikten sonra başımı masaya koydum. “Sen böyle uyursan hiç bitmez” bunu söyleyen Umut’a doğru döndüm. “Sussana sen"

Kaan kitabını sertçe kapattı "Bu günlük bu kadar yeter" Eşyalarımı toparlarken Duru konuşmaya başladı.“Beril yoruldu diye mi biteceğiz?”

Kaan tam konuşacağı sırada Umut’un konuşmasıyla durmak zorunda kaldı. “Ben de yoruldum.” dedikten sonra eşyalarını toplamaya başladı Umut.
“Bende” diye de ekledi Kaan “Neyse bende yorulmuştum zaten” diyerek Umutun eşyalarını toplamaya yardım etti Duru.

"Evine bırakayım istersen" Kaanın konuşmasıyla ona doğru döndüm "Yok giderim ben"
"Bırkayım işte geç oldu"
"Araban mı var? Nasıl bırakacaksın" dediğimde Umutun güldüğünü gördüm.

Kaan, Umuta döndü "komik mi" Umut çantasını koluna attı ve cevap vermeden yanımızdan uzaklaştı.

"Ay Umut beni bekle!" Duruda arkasından hafif koşar adımlarla ilerledi

"Kötü birşey mi dedim" mahçup bir şekilde Kaana döndüm. Kaan gülerek elini kafama götürdü ve hafifçe saçlarımı karıştırdı "yok be doğruları söyledin işte"

Bozulmadığını anladığımda benimde yüzüme bir gülümseme eklendi.

senden sonra başkasını sevemem ben

arya: beril yaşıyor mu

arda: yemişler onu

beril: yaşamıyorum

beril: duruyla 3 saat aynı ortamda bulundum

beril: hani doğru düzgün dursa okeyim

beril: ama her dakika laf çakıştırıyor araya

beril: kaan sağolsun valla o olmasaydı duramazdım orda

arda: umut bitti kaan başlıyor diyorsun demek he

beril: ne alaka lan

beril: normal sınıf arkadaşım

arda: o öyle düşünüyor mu acaba

beril: salak salak konuşma arda

beril: oda öyle düşünüyor

beril: normal arkadaşız biz.