Bayan Betty'nin evi

Sabahın karanlığında tenimde bir soğukluk hissettim. Kendimi yerde buldum, dirseklerime baskı uygulayarak ayağa kalkmaya çalışıyordum, ama hemen kalkmassam işimden kovulabilirdim. Kendimi toparladım, tezgahta duran akşamdan kalan ılık suyla kendime geldim. Kıyafetlerimi almak için odaya ilerliyordum , boynumda karıncalanma hissettim, ve bu tek seferlik değil birkaç kez yaşanmıştı.
Evden ayrılacağım sırada karşıma bir adam çıktı .Yeni taşınmış , kırkında biriydi. Üzerine çok özenilmemiş siyah kot ve mavi düz bir tişört vardı.Bana bakarak;
-Selam, benimle tanışmak ister misiniz? dedi kibar bir ses tonuyla. Ben bu olayı daha öncede yaşadığım için çok mutlu bir şekilde karşılamadım. Sadece " şuan değil " dedim ve oradan ayrıldım.
Aslında adam iyi biri olabilirdi yani işinde gücünde olan ,ama yinede ben tedbirli olmalıydım. Çünkü birkaç yıl önce bir adamın beni izlediğini fark etmiştim ve o evden taşındım. O günden sonra sürekli yürürken arkama bakıyor, cebimde sıkıca tuttuğum biber gazı vardı, eve geçtiğimde bir dakika bile beklemeden kapımı kitliyor ve kendimi güvende hissediyordum.
Yoldan geçenler bana bakıyordu olumlu veya olumsuz bakışlar.aldırış etmeden otobüs durağına doğru ilerledim. Kafam çok karışıktı neden olduğunu bilmiyordum ama içimde kötü bir his vardı, yutkunduğumda boğazıma sanki bıçak saplanıyor gibiydi.
Otobüse biraz geç kalmıştım, ikinci otobüsü beklemeye başladım, yanıma yaşlı ama tatlı bir teyze oturdu , hava soğuk olduğu için kat kat giyinmiş, kırmızı gözlükleriyle bana seslendi:
- Merhaba kızım, bu soğukta nereye gidiyorsun bakalım." dedi yumuşak bir ses tonuyla. Soğuktan dudaklarım titrayerek cevap verdim" İşe gidiyorum, teyzecim." derken otobüsüm geldi , hızlıca bindim, teyzede arkamdan geldi ve yanıma oturdu.
Kahverengi leopar sqdesenli çantasından bir paket bisküvi çıkarttı ve:
- Al bakalım kızım , güzeldir tadı.dedi ve soğuktan titreyen elleriyle paketi bana uzattı, bende kırmak istemedim ve pektten bir tane aldım.
İş yerime yetiştim ve otobüsten indim. Yerler ıslaktı, ayakkabım su aldı yanıma yedek çorapta almamıştım. Islak ayaklarla ilerledim,bayan Betty , kapıyı açtı herzamanki gibi asık suratlı bir şeklide beni karşıladı.
Merhaba diye seslenecek iken , sözümü kesip:
-Hemen işe başla, akşam kokteyli vardı evde tabii çok dağıldı, hızlıca topla akşam da yemek yap misafirlerim gelicek.dedi ve arabasına atladı uzaklaştı.
Evin diğer anahtarıda bende vardı, eve girdim okadar pis bir koku vardı ki sigara kokuları, şarap kokuları evi sarmıştı.
Her yer dağınık,ve pis bir halde idi akşama kadar bitmesi imkamsızdı, ama imkansızı yenip başarmalıydım yoksa işimden olurdum.
Mutfaktan temizlik bezleri , çamaşır suları vb. temizlik malzemeleri kapıp salon giriştim, yerdeki çöpleri toplamakla başladım ve iki poşet çöp çıktı. Çöpleri atmak için kapıyı açtım ve evin karşısındaki çöp konteynerine atmak için evden çıktım yerler hala ıslaktı, zorla karşıya doğru ilerledim çöpleri attım , arkamı döndüğümde sabah bana seslenen yeni taşına komşu olduğunu farkettim, adam sabahki gibi mutlu ve güleryüzlü değil tam tersine somurtkan bir şekilde bana bakıyordu. Bakışını kısa tutarak hızlı adımlarla yanımdan ayrıldı.
Hızlıca eve gidip arkamdan kapıyı kitledim. Karıncalanma hissi yine oluşmuştu, her seferinde de bu adamla göz teması kurduğumda oluyordu.
Düşünmeyi bırakıp işime döndüm.çoğu iş bittikten sonra işe odaklanmıştım ve bir anda telefonum çaldı , Lucas arıyordu bekletmeden açtım. Beni yemeğe çağırıyordu, ama üzgünüm ama işim var dedim ve telefonu kapatım işime döndüm çünki bayan Betty gelmek üzereydi.
İşler bitti , belimin ağrısından hareket edemeyecek hale gelmiştim ama mutafağa gittim, buzdolabının üzerinde bir not vardı bayan Betty bırakmıştı. Notta:
-Akşam yemeğine domatesli karides yapmanı istiyorum, ve yanına haşhaşlı patetes püresi yap.yazıyordu, karidesi duymuştum ama daha hiç yememiştim, hemde karidesin domateslisimi olur diye kafa yoruyordum.
Yemekler hazırdı, fırından çıkarmak için fırına eğilirken karıncalanma hissi tekrar oldu , hızlıca kapıya hızlı adımlarla kapıya koştum etrafı bir süre gözetledim , kimse yoktu ve etraf ıssızdı. Bayan Betty'nin evi şehirden uzakta insanların yerleşim yerlerinden uzak ıssız ve karanlık idi.
Eve girdim ve kapıyı kitledim kapının arkasında yere çöküp nefeslendim. Bir anda yerden fırladım, yemeği fırından çıkarmamışım, koşarak mutfağa gittim ve dumanlar her tarafı sarmıştı. Fırını açıp yemeği çıkardım , karidesin üstü olduğu gibi yanmıştı. Bir süre yere oturup düşündüm, yenisini yapmak için hızlıca markete gitmem gerekiyordu, ama dışarıya adım atmaya korkuyordum. Ama dahada kötüsü, yarım saate kalmaz bayan Betty ve misafirleri burda olurlardı.
Çok dikkat çekmeyen kahverengi kabanımı üzerime alıp evden çıktım.Market evden yaklaşık 15 dakikalık zamandı yani demek oluyo ki on beş dakika sabretmeliydim.
Markete ulaştım, dondurucu bölümüne ilerleyip karides almak için aşağı kata indim hava zaten çok soğuktu birde alt kata inince donmak üzereydim, dolapları karıştırdım hiçbir dolapta yoktu tam umudumu kesip marketten ayrılacakken ,mavi gömlekli kilolu bir adam soğuktan elleri titrayerek dolabı açıp içine hızlı bir şekilde bir poşet karides attı. Ve oradan ayrıldı. Mutluluktan gözlerim doldu, hızlıca karidesi kapıp kasaya gittim. Çok zaman kaybetmiştim. Koşarak eve ulaştım, hiç zaman kaybetmeden karidesi soslayıp fırına attım.
Yanmış karidesi yok etmeliydim. Siyah bir çöp poşetine döküp çöp kovasına attım. Mutfağı özenle silip topladım ve oturma odasını ve salona giriştim. Misafirler şuan gelebilirdi hızlı olmalıydım...