Arkadaşlar emek var beğenin devamı kısa zamanda gelir

İmkansız Aşk – 2. Bölüm: Reddediliş mi, Görev mi?

Ben diz çökmüşüm, nefesim kesilmiş. O kadar ciddiyim ki, askeri tören yapsalar daha az resmi olur.

“Marya… Benimle çıkar mısın?”

Engin, Marya karakterine girip bir kaşını kaldırdı.
“Hmmm... çok zor bir soru Furkan. Kalbimle mi cevap vereyim yoksa görev bilincimle mi?”

Ben hâlâ ciddiyim.
“Kalbinle Marya, sadece kalbinle... çünkü ben seni gerçekten seviyorum. Ve bu sevgi, Genelkurmay onaylı.”

Deniz dayanamayıp arkada boğuk bir kahkaha attı.
“Ah be kardeşim, şu repliği bir daha söyle, TikTok’a atıcam.”

Engin kolunu kibarca uzattı, elimi tuttu. Hepimiz bir anlık romantik duruşa kapıldık.
Ama sonra…

Engin (Marya olarak):
“Hayır Furkan! Çünkü ben… senin komutanınım! Bu aşk imkansız!” dedi ve dramatik bir şekilde geri döndü.

Ben olduğum yerde donup kaldım.
“Yani… şey… bu gerçek bir hayır mıydı şimdi?”

Deniz:
“Yani peruk takılıydıysa hayır, ama peruğu çıkarınca evet olabilir.”

Ben:
“Ben de tam bir araya yüzük sıkıştıracaktım, iyi mi…”Engin saçını düzeltti, (yani peruğun kayışını) ve o bilmiş tonuyla konuştu:
“Bence sen gerçek Marya'ya bu kadar gönül vermeden önce, operasyona gönül ver.”

Tam o sırada telsizden cızırtılı bir ses yükseldi:

“Kartal 7, kartal 7. Çift kişilik burger menü değil, gerçek görev çağrısı! 7 dakikaya hazırlan, hedef okul kantini!”

Biz hep birlikte birbirimize baktık.

Deniz:
“Ne yani? Şaka gibi, şimdi görev mi var?”

Engin hemen komutan moduna geçti:
“Kalkın! Romantik eziklik bitti, görev zamanı. Kantinde biri kola kutusunun içine mikro kamera yerleştirmiş, gizli konuşmalar çekiliyor.”

Ben hâlâ dizdeyim:
“Ee yani teklifim ne olacak şimdi? Kantinde mi devam edeyim?”

Engin yürürken bağırdı:
“Kız hayır dedi oğlum, göreve odaklan! Belki kantinde başka bir Marya bulursun!”

Ben içimden geçirdim:
“Belki de aşk değil… askeri zekâ kazanır bu hikâyede.”

Deniz sırtıma vurdu:
“Yürü be oğlum. Hem aşkta hem savaşta kaybetmek serbest.”

Ben dizimden kalkarken, içimden bir yemin ettim:Ben dizimden kalkarken, içimden bir yemin ettim:
“Ya bu görevi başarıcam... ya da Marya'nın gerçek olanını bulucam.”