17. bölüm / 20
Gerçek ailem14. Bölüm
Bölümler 20Şu an: 14. Bölüm
- 1 1.bölüm573 kelime
- 2 2.bölüm578 kelime
- 3 3.bölüm483 kelime
- 4 4.bölüm530 kelime
- 5 5.bölüm354 kelime
- 6 Duyuru14 kelime
- 7 6. Bölüm702 kelime
- 8 7.bölüm559 kelime
- 9 Karakter tanıtımı101 kelime
- 10 8.bölüm1.214 kelime
- 11 9. Bölüm607 kelime
- 12 10.bölüm769 kelime
- 13 11.bölüm949 kelime
- 14 Duyuru49 kelime
- 15 12. Bölüm1.181 kelime
- 16 13. Bölüm573 kelime
- 17 14. Bölüm740 kelime · Okuduğun bölüm
- 18 15. Bölüm728 kelime
- 19 16.bölüm439 kelime
- 20 17.Bölüm415 kelime
Bu aramayla eşleşen bölüm bulunamadı.
Ama ama bu nasıl olur
Şuan karşımda eski babam duruyordu.şaşkın gözlerle ona bakıyordum. Bana bu adamın yakalandığı söylemişlerdi.
Ahmet(eski babam): ah canım kızım seni çok özlemişim
Ona tiksinir şekilde bakıyordum
Ahmet: aaa o nasıl bakış öyle. Sen beni özlemedin mi? Kırıldım.
Melis:neden beni kaçırdın.
Ahmet: ne kaçırması canım
Kapı açılmıştı gelen kişiye baktığım da. Eski annem olduğunu gördüm.
Yasemin( eski annen): bak bak burda kim varmış
Melis: size beni niye kaçırdınız diye sordum
Eski babam yanıma geldi ve saçımı tutup ona bakmam için başımı yükarı kaldırdı. Saçım öyle bir acıyorduki gözlerim dolmuştu.
Ahmet: sence seni kolay kolay bırakırmıyım.
Yasemin: o kadar baktık sana.
Ahmet:o ailenin de acı çekmesini istiyoruz
Melis:ailem den ne istiyorsunuz ya
Ahmet: o baban olucak piç benim hayatımı bitirdi.
Melis: sensin piç
Yüzüme öyle bir tokat attıki kafam yana döndü. Ağzıma demir tadı gelince dudağımın kanadığını anladım.
Ahmet: babanla düzgün konuş
Melis: sen benim babam değilsin
Ahmet: biraz sonrada bunları söyleye bilecek misin?
İkiside hızla gittiler.
Yarım saat sonra Ahmet geldi. Elimde birkaç eşya vardı.
Ahmet: sana biraz acıdım şuan yazık sana
Melis: senin acımana ihtiyacım yok.
Ahmet: peki
Üzerime yürüdü. Ayağımın üstüne bastı ağzımdan küçül bir inilti kaçtı.
Ahmet: ilk başta o çok değer verdiğin saçlarında.
Ses çıkartmak istedim ama bu zevki ona yaşatmadım. Elindeki makası alıp belimde olan saçlarımı omuzlarımda kesti. Yine ses çıkartmadım. Ama içim yanıyordu. Saçlarıma değer verdiğimi biliyordu.
Ahmet: şaşırdım birşey söylememene
O zaman biraz daha canını acıtalım
Eline küçük bir bıçak aldı. Kolumu tuttu ve kanamasını umursamadan koluma çizikler açtı.
Gözlerindeki yaşları tutamadım ama yapmaması için ona yalvarmadım da.
BORADAN
Masamın üzerimdeki bilgisayırma baktım. 2 gün geçmişti ve biz bir iz bile bulamadık. Kimin kaçırdığını dahi bulamadık. Ama benim aklımada o Ahmet denen piç olduğunu düşünüyordum.
İki gün boyunca evdeki herkes onu arıyordu. Dedemlerde gitmemişlerdi.
Kapı çaldı.”gel” dedim. Gelen Kaya’ydı.
Bora: bir iz bulabildin mi?
Kaya: onun için geldim zaten.
Yanıma yaklaştı. Elindeki filaşı bilgisayarıma taktı.bir kamera görüntüsüydü. Videoda simsiyah bir adamın kucağındaki bir kızı depoya götürdüğüydü. Bir dakika bu kız Melisti. Hemen ayağa kalktım.
Bora: hadi gidelim
Kaya kafasını salladı.
MELİSTEN
Ne kadar süredir burada olduğumu bilmiyordum. Ama artık dayanacak gücüm kalmamıştı. Arada sırada azıcık su ve yemek veriyorlardı. Oda ölmemem içindi. Yani daha fazla acı çekmem için.
Kapı açıldı. Gelenler şaşırtmadı. Ama biraz sinirli gibiydi.yanında birkaç adamlar vardı
Ahmet: kızı çözüm burdan gidiyoruz
Melis: beni buldular dimi biliyordum.
Şimdi mesarını kaz işte
Ahmet sinirlenmişti. Sandalyeme öyle hızlı vurmuştuki. Yere düştüm. Başımı çok kötü yere vurmuştum. Bilincim yavaş yavaş gidiyordu. En son duyduğum “ abi geldiler” daha sonra Ahmet’in silahını kaldırıp beni vurmasıydı.
BORADAN
Gelmiştik. Hemen dışarıdaki adamları öldürüp içeri daldık. Yanımda babam, Kaya,Amcamlar ve Ateş vardı.
İçeride Ahmet piçi ve korumaları vardı. Adamlarımız onları tutarken gözüm Melisi arıyordu. Melisi gördüğümde sandalyede bağlı Ateş ise onu çözmeye çelışıyordu.
Yanına koştum.
Bora: Melis gözlerini aç Melis
Gözüm karnında kırmızı olan yere kaydı. Vurulmuştu.
Bora: M-melis
Elim vurulan yerine baskı yaptı. Kucağıma aldım hemen arabaya koştum. Hastaneye sürmeye başladım. Babamlar arkamdan geliyordu. Ateş arabayı sürüyor ben arka koldukta kucağımda Melis işe otuyorduk.
Hastaneye sonunda varmıştık. Melisi hemen ameliyata aldılar. Ameliyathanenin kapısının önüne çökmüş ağlıyordum. Hastaneden MELİS” diye bağırış geldi. Sonra annemi gördüm.yanıma geldi
Sevim: kızım iyi dimi Bora konuşsana
Bora: bilmiyorum anne birşey söylemediler.
Babam annemi sandalyeye oturttu.
3 SAAT SONRA
3 saat geçmişti ve hâlâ çıkan kimse yok. Ölmesimden çok korkuyordumdum. Daha onunla vakit bile geçirememiştik.
Kapı açıldı içeriden doktor çıktı. Hepimiz ayağa kalktık.
ATEŞTEN
Doktoru gördüğüm an ayağa kalktık.
Hasan: lütfen iyi olduğu söyleyin lütfen.
Doktor: maalesef tüm müdahalele rağmen kurtaramadık.
Başımdan aşşağı kaynar sular döküldü. Hafif sendeledim. Etrafımdaki kimseyi görmüyordum.
Nasıl öldü ne demek öldü
Doktor: başınız sağ olsun.
Daha ona sevdiğimi söyleyemedim bile. Sevdiğim herkesi kaybediyordum. Melis lütfen gitme ben sensiz yapamam. Ailemden sonra sen çok ağır gelirsin yapma.
Bir hemşire koşarak doktorum yanına geldi.
Hemşire: doktor bey Melis hastamızın kalbi atmaya başladı.
Doktor: tamam hemen geliyorum.
İçeri koştular. Melis ölmemişti yaşıyordu. Bu sefer göz yaşlarım mutluluktandı.
YARIM SAAT SONRA
Doktor bir türlü gelmiyordu. Şimdi içeri dalıcam.
Ameliyathanenin kapısı açıldı. İçeriden doktor çıktı.
Doktor: Melis hanım çok güçlü hastamızın kalbi yerine geldi. Biraz sonra normal odaya alıcaz iyi günler.
İçeriden melisi çıkarttılar. Yüzü hâlâ bembeyazdı. Melisi bir odaya aldılar bizlerde odaya girdik.
MELİSTEN
Gözlerimi yavaş yavaş açtım. Her tarafım açıyordu. Başımda sardı vardı. Etrafıma baktım. Neredeydim ben. Oda çok kalabalıktı
Sevim: kızım iyi misin
Hasan: doktoru çağıralım mı kızım
Odayı göz gezdirdim.
Yağız: baba niye konuşmuyor Melis
Melis: siz kimsiniz?
————————————————————
Umarım bölümü beğenmişsinizdir.
Hepimizi öpüyorum 💋 😚🥰💞💖💓
Bölüm etkileşimi
