KACAK

Eve geldimizds direk odama çıkarak kendimi odaya kapattım.Şaka gibiydi yıllarca yaşadığım ailem dedim insanlar bana yabancıdan farksız gelmiyorlar di şuan,yıllarca yabancılarla yaşamışım. Ve ben bunları yeni öğreniyorum.Hastanede tek öğrendiğim ailem dediğim anne baba dedim kişilerin ailem olmadı ni.

Odama geçtiğimde yavaştan hazırlanmaya başlamıştım. Hazırlanmak derken tabiki o aile ile gitmeyecektim.Bu iki ailede de kalmak istemiyordum.Bir yanda öz ailem duruken ama hiç birini tanımıyorken ,bir tarafta yıllarca onlarla buyudugun ama bir o kadarda yabancı insanlar vardı

Telefon çalması ile kıyafetlerimi yatağımın üstüne bırakıp telefonumu elime aldım arayan Emir di

"Efendim emir"

"Okuldan ailen alınca meraklandım bide dönmedin bana, ne oldu durum neymiş?"

"Emir 1 saate buluşup konuşsak olur mu şuan pek müsait değilim ve bu normal bisey de
Değil yani telefonla anlatabileceğim bisey değil "

"Tamam ama iyisin demi sen "

"İyiyim iyiyim sadece telefonla denilecek birsey değil"

"Tamam o zaman 1 saate bizim kafede buluşalım "

"Tamamdır 1 saate orda olacağım "

"Tamam Eftalimm görüşürüz o zmn"

"Görüşürüz Emremm "

Telefonu kapatim çantamı toplamaya devam etmiştim.Emreye bu durumu nasıl dicektim pek bilmiyorum.Veya sadece durumu demek değil nerede kalacaktım onu da bilmeden evden çıkacaktım

1 SAAT SONRA

Emre her zaman oturduğumuz masaya oturdu beni bekliyordu.Telefona o kadar dalmış olacak ki geldiğimi bile fark etmemişti.

Hızlı adımlarla yürüyüp karşısına oturdum.Beni fark edip kafasını kaldırdığında dudaklarında küçük bir tebessüm oluşmuştu.

.
.
.

Olan her şeyi Emrey anlattığımda gözleri faltasi gibi açılmıştı hafif yutkunarak

"Ş-Şimdi sen üvey misymissin ?"

"Eh yani farklı açıdan bakarsak evt ama üvey gibi de değil iki ailede kendi çocukları sanmış yani kendi ailelerimizin de haberi yokmuş anladığım kadarıyla"

"Oha olay a bak ap"

"LAN sen benim bacım degilmiymis misin"

"Herhalde sende meraklısın beni bacilikta n çıkarmaya " diyerek Emre ile dalga geçtim

"Kim öyle diyor lan sen benim dünya ahiretluk bacımsın sen benim eftalimsin lan"

Kıkirdayarak "Saka yapıyorum yaa"

"Kızım sen farkında mısın senin şuan burnunda sümük aka aka ağlaman lazım ama ne kadar anormal olduğunu da böyle kanıtlama ya"

Kikirdayarak "Kim demiş aglicagim diye,zaten evden kaçmaya sebep arıyordum bak çok güzel bir sebep bence"

"Bir dakika sen gidecek misin şimdi..... nasıl lan hemen kabul mu edeceksin "

"Sacmalama diğer aileye gidecegimi Kim söyledi salak şey evden kaçacağım diyorum yani o eve de gitmicem"

"Nasıl lan... ee nereye gideceksin peki"

"Bilmem orasını daha düşünmedim"

"Kızım sen niye bu kadar salaksın daha nereye gideceğini düşünmeden evden mi kaçılir"

"Eh yani birazcık salak olabilirim... bir dakika sen bana salak mi dedin doverum bak seni"

"Hahhahhaa küçücük boyunla beni dovebilcek misin"

"Keskeskes sandalye diye bise var ona çıkıp doverim"

"Aynen ayen neyse biz konumuza geri dönelim "

"Ee peki şu gerçek ailenin ismini biliyor musun veya soy adını belki instgram da aratirsak bir iki bise bulabiliriz haklarında "

"Hmmm galiba şeydi"

"Neydi ?"

Adamın ismi galiba Esvet Bolatli idi lan bir dakika "

Sktr oha ananı avradını sen şaka mısın lan bildiğimiz Esvet Bolatli dan bahsediyoruz "

"Oha yok ya yanlış hatirliyorumdur dur annemin gönderdiği evrakta isim olması lazım
Di "

"Hemen bak hemen bak"

Telefonumu açıp WhatsApp a girdim orda annem yazısına tıklayıp en son attigi fotoğraf a tıkladım

Sktr...

Ben daha şoktan cikamamisken emrenin

"Eftal neymiş desene"

"E-Emre g-galiba gerçekten de babam Esvet Bolatliy mis "

"Nee "
.
.
.
BITTI

Selam ballarım kitap sizce nasıl gidiyor yorumlarınızı bekliyorum sizleri çok seviyorum bir sonraki bölümde gorusuruzzzzz 😊😊😊😘🫶