1

İyi okumalar☁ ❄
. Büyük Gün.

Bugün taç giyme töreni vardı. Elisa heyecanlı bir şekilde hazırlanıyordu.

Üzerinde beyaz uzun bir elbise vardı. Kolay kısımları dirseğinden sonra bollaşıyordu. Onu staplazdı. Ayakabı olarakta gold kalın topuk ayakabı vardı. Saçları bugıdıler ile dalgalandırılmıştı. Makyajı ıse şeftali tonlarındaydı.

Hazırdı. Tek yapması gereken aşağıya inip konukları selamlaması ve ardından tacı takmalıydı.

Kendine sakin olması için telkinler veriyordu. Ama bir işe yaradığı meçhuldu.

Hemen tören saatinin gelmesini bekliyordu. Zaman ona inatmış gibi yavaş ilerliyordu.

Derin derin nefesler alıp aşağıya inmeye kendini hazırladı.

Ama onu bekleyen şeylerden habersizdi. Tam merdivenlerden inmeye hazırlanırken birden adam kapıya doğru sürüklemeye başladı. Sarayın dışına çıktıkları zaman adam birden kızın kolundan tuttuğu gibi sürüklemeye başladı.

Bu adamı biliyordu bu abisinin evinde çalışan bir askerdi. Adamın kasıklarına tekme atıp koşmaya başladı arkasından da adam o kadar uzun süre koştular ki kız nefes nefese kalmıştı en sonunda ayağı bir taşa takılıp tepeden aşağı yuvarlanmaya başladı.

Düştüğü yer ağaçlık alandı.

Saray

Herkes kızın nerde olabileceğini düşünüyordu. Şu ana kadar inmesi gerekiyordu. Ama yoktu.

Anastasia hızlı hızlı merdivenlerden inmeye başladı. Babasının yanına geldiğin de ise ;

"Kralım. Ablam Elisa kaçırılmış." bunu duymak yeni bir curcunaya ev sahipliği yapmıştı. Kral şaşırmıştı. Ne demek kaçırılmıştı.

Hiç bir çocuğu ona baba diyemezdi. Onları öyle yetiştirmişti.

Ama Elisa onun için ayrı bir yerdeydi. Bunu hiçbir zaman belli etmezdi.

"Derhal bana Elisa'yı bulun." diye bağırmaya başladı kral Noyan. Tüm askerler geleceğin prensesini bulmak için dört bir tarafa dağıldılar.

Ama kimse şunu bilmiyordu ki onu isteseler bile bulamayacaklarını

—

son umarım beğenmişsinizdir.

uzun zamandan beri yazamadım bölüm kusura bakmayın.

kısa oldu ama ilerleyen zamanlarda uzun bölümler gelecek.