✿✿✿

Ertesi gün kütüphaneye giderken biraz gergindim. Aslında nedenini ben de bilmiyordum. Sonuçta yalnızca bir kulübe katılacaktım, evlenmeye gitmiyordum. Tamam, aklım neden hemen oraya gitti?
Kapıdan içeri girdiğimde Silas'ı masalardan birinde otururken gördüm. Önünde birkaç kitap vardı. Beni fark edince elini kaldırıp yanıma gelmemi işaret etti.
-“Geldin demek.” dedi.
“Geleceğimi söylemiştim zaten.”
-“İnsanlar bazen sözlerini unutabiliyor.”
“Ben o kadar güvenilmez miyim?”
Silas hafifçe güldü.
-“Henüz karar vermedim.”
Yanındaki sandalyeye oturdum. Masanın üzerinde duran kitaba gözüm takıldı.
“Bunu benim için mi getirdin?”
-“Sevebileceğini düşündüm.”
Kitabı elime aldım ama kapağına bakarken yüzümdeki aptal gülümsemeyi gizlemeye çalışıyordum. Tamam. Sakin ol. Bu sadece bir kitap. SADECE BİR KİTAP SENİ- Bana verdiği kitabın adı.. "Nasrettin hoca". Silas belkide salak... Hatta belki bile değil, tam salak. Aynı zamanda gülmemeye çalışırken konuşuyordum;
"Silas ben.."
_"Sevmedin mi? Daha birçok kitap var burda. İstersen-"
"Sevip sevmemek değil konu.. Neden bu kitap?"
Silas şaşkın bir şekilde bana baktı. Of bu çocuğu pataklayarak gebertmek istiyorum.
-"Ee? Nolmuş kitaba?"
"Ne demek ne olmuş!? Çocuk kitabı veriyorsun bana! Hem ben bunu okudum ki.. "
YALAN. ELİME BU KİTABI BİLE ALMADIM. HOCANIN SÖYLEDİĞİ KİTAPLARDAN BAŞKA HİÇBİŞEY OKUMADIM. ONLARI DA YARIM YAMALAK OKUDUM.
Bu utanç verici.. Kesin kütüphanedeki bütün kitapların ismini biliyordur ve ben burda cahil kaldım. Kendimi camdan aşağıya atıp kaçmak istiyorum. Silas salağı bana öylece baktı sonra gülümsedi.
-"Öyle mi olmuş?"
"Hee öyle. Napcan??"
-"Biraz fazla.. Tuhaf davranıyorsun bugün. İyi misin?"
"Asıl sen iyi misin be!?"
Silas bana bakıp güldü, hatta kahkaha attı. Göbeği yarılsın gülmekten. Bi tane koyasım geldi ağzının ortasına.
...
Silas çıkışta beni bekledi, birlikte yürümeyi teklif etti ve bende havalara uça uça kabul ettim. Onunla yan yana yürümek mi? Çıkışta. Hemde güneş çok hafifçe sanki terimi okşuyormuş gibi.. NEYSE SADECE BİR YÜRÜYÜŞ. Silas benimle yürürken mutlu görünüyordu. Ben ondan daha da mutluydum. Emin olun. Ben onunla ilgili hayallere dalış yaparak yürürken birden soru sordu. İlk başta anlamadım ne dedi ama jeton sonradan düştü.
-"Çantan ağır mı? İstersen ben tasıyabilirim."
"Eh..?? Yok yok! İyiyim böyle.."
-"Emin misin? Dalmış gibi de duruyorsun..? Hasta mısın yoksa?"
Ah kafamı sikm. Çok mu belli ettim ona. Ama yüzüne baktığımda, o köpek yavrusu gibi gülüşüyle bakıyor bana.. Gerizekalı.
...
Biraz yürüdükten sonra evime vardık, beni eve bıraktı ve sonra gitti. Arkasından ona el salladım ama görmedi ya. Eve geçtim ve duş alıp yemek yedim. Yemek yerken aklım ondaydı.. Yine hayallere daldım.