-Kırık karanfil-

Kırılıp düşmüş incecik
Bir dal mıdır belalı yanım
Durmaksızın ölüm devşiren
Her zerremde isyanla fire veren

Bilek damarlarımdan son umudumuda kesince
Susturmak ister çığlığımı ölümün sesi
Oralı bile değilim artık inan

Sen göğünü örtmeden bir avuçta olsa topuklarım yer tutsun yeter gittiğin yerde

Bir yara var ki içimi durmaksızın deşen
Gitmek sanki yalın bir bıçak
Gitmek sanki her soluğumda bir yağmur
Anlamıyorsun neden geciktiğimi
Delik deşik vede yorgun...