1. Bölüm

Sabah uyandığımda,enerjik bir şarkı açarak güne başladım. Banyoya gidip elimi yüzümü yıkadım. Aynaya baktığıöda kendimi göremedim çünkü ben bir vampirdim. Odama ilerlerken çok acıktığımı farkettim karanlık evde kanları sakladığım depoya ilerledim ve ordan bir miktar kan ve ilaç alıp odama geçtim. Kanın içine ilacı döktüm bu ilaç benim aynada görünmemi ve güneş ışınlarından korunmamı sağlıyordu. İkisini karıştırdıktan sonra afiyetle içtim. Baya lezzetliydi,gözlerimi kapatarak bir süre kanın tadını çıkardım. Sonra dolabımdan henley yaka bir bluz ve kot pantolon çıkardım. Çantama kablolu kulaklığımı ve not defterimi koyduktan sonra kapattım. Yemeğim bitince paketi komodinimin üzerine koydum. Daha dinç hissediyordum. Üzerimi değiştirdikten sonra hafif yüzümü renklendirdim. Ben üniversite öğrencisiydim ve bugün sınavım vardı. Çantamı koluma alıp aynada kendime son kez baktıktan sonra dış kapıya yöneldim. Arabamın anahtarını almayı unutuyordumki hemen alıp dışarı çıktım. Bugün hava yağmurluydu ve bu beni çok mutlu etmişti çünkü kötü havaları seviyordum. Arabama binip çalıştırdıktan sonra şarkı açtım. Şarkıya kendimi baya kaptırmıştım. Bunuda bir kadına çarptıktan sonra farkettim. Çığlık attım çünkü korkmuştum ya ona bişey olduysa. Hemen arabadan inip kadına baktım kötü görünüyordu. Kadını arabama koyduktan sonra hızla hastanenin yolunu aldım. Nefeslerim birbirine karışmıştı. Kadının kan kaybı vardı ve ben kendimi kontrol etmekte zorluk çekiyordum. Kendimi tutamıcağımı farkedince kendi elimi ısırdım en azından bu beni tatmin ederdi. Şimdi daha sakindim ve hastaneye gelmiştik. Tabikide kadını kaldırmıcaktım yoksa anlayabilirlerdi. Telaşlı bir şekilde bağırdıktan sonra kadını alıp götürdüler. Elimi alnıma koyduktan sonra ısırdığım kısmın kötü göründüğünü farkettim. Hemen arabamdan sargı bezi alıp elimi sardım,şimdi daha iyi görünüyordu. Hastaneye girince kadının ameliyata alındığını duydum. Cidden çokmu kötüydü. Kadının ameliyat olduğu yerin kapısının önünde sandalyelerin birinde ruhsuz bir şekilde bekliyordum. Taki içeriye telaşla giren insanları görünce. Sanırım kadının yakınlarıydı. Ağlayan veya ruhsuz şekilde bekleyenler vardı. Bir süre sonra ameliyathaneden bir doktor çıkınca her biri ayaklandı. Adam tebessüm ederek;"Hastanın durumu stabil ancak kana ihtiyacı var. Kanı aynı olan varsa içeriye alıyım." Demişti. Herbiri kimliklerini adama uzattığında kimsenin kanı uyuşmamıştı. Adam bana bakarak;" Kadını buraya getiren sendin dimi, kimliğini görebilirmiyim?" Dedi adam. Ve sıçtığımı anladım içimden dualar ederek kimliğimi çıkarıp adama uzattım. Adamın yüzünden güller saçtı sanki"Kan grubunuz aynı sen gel hemşire kanını alsın." Demesiyle herkes bana minnetle bakıyordu fakat ben pişmanlıkla. Çünkü o kimlik benim değildi. Hemşirenin yönlendirmesiyle ilerledim kanımı aldığında gözlerimi kapadım. Hastaneden yıkılmış bir ifadeyle ayrıldım. Çünkü kanımda aşşırı dozda ilaçlar vardı. Ve bu ilaçlar insan bünyesine uygun değildi.