Ya Şimdi Ya Hiç

Lara çantasını koluna takarken derin bir nefes aldı. Şube binasının önünde durmuş, içeride geçirdiği son beş yılını düşünüyordu. Sabahları kahvesini içtiği köşe,masanın üzerine koymuş solmuş çiçek, kendini doğruluğa adamış ama susturulan toplantılar..Hepsi bitti. Kendi kararıydı, zaten gitmesi gerekiyordu ama yine de, içini garip bir boşluk kaplıyordu.
Ailesinin baskısıyla Polis olmuştu ama artık yapamayacağının farkındaydı daha fazla bu adaletsizliğe dayanamazdı.
Tam adımını atıp yürümeye başlamıştı ki, cep telefonunun ekranında beliren isim onu durdurdu.Parmağı istemsizce ekrana kilitlendi.

‘’ Burak Arslan arıyor.’’

Eski eşinin adını görmek, geçmişin beklenmedik bi anda kapısını çalması gibiydi. Parmaklarını sıktı. Lara ekrana bir süre baktı. Parmakları telefonu reddetmek için hareketlendi ama beyninde bir ses onu durdurdu. ‘ Neden arıyor ? ’ Burak, zaten gideceğini söylemişti. İlişkilerinin sonu hakkında uzun uzun tartışmışlardı. Aralarındaki bağ, bir zamanlar ne kadar güçlü olursa olsun, artık eskimiş bir ip gibi kopmaya hazırdı.

Telefon titremeyi bıraktı. Lara derin bir nefes aldı. Belki de sadece belgelerle ilgiliydi. Belki de.. Telefonun tekrar çalmasıyla irkildi. Burak tekrar arıyordu, tüm cesaretini toplayarak telefonu yanıtladı.

‘’ Lara, merhaba ‘’ dedi.

Lara derin bir nefes alarak,

‘’ Merhaba Burak, neden aradın ‘’ diye cevap verdi tok bir ses tonuyla.

‘’ Boşanma süreciyle ilgili bir sorun çıktı. Bunu çözmeliyiz’’ dedi. Sesi biraz telaşlı geliyordu.

Lara, gerginliğini yürüyüşüne yansıtarak adımlarını hızlandırdı.

‘’ Sorun nedir, çözelim hemen ‘’ diye cevap verdi.

Hemen demesi ona biraz yanlış geldi sanki hemen olsun ve kurtulsun gibi bir cevap olduğunu düşünerek, eliyle başını ovdu.

‘’ Lara, döneceğim sana şu an müşterim geldi.’’ diyerek telefon hemen kapattı.

telefonun bi anda kapanmasıyla kendi kendime ‘’ Bu adam ne yapmaya çalışıyor ‘’ diyerek telefonumdan kulaklığımı çıkartarak, Şebnem Ferah / Bu ask fazla sana şarkısını açtım.

Avukatımla kararlıştırdığımız cafeye doğru yürümeye başladım.
Cafeye geldiğimde bir kahve söyledim, kahvemi alarak sandalyeye oturdum.
kahvemden yudum aldım. Gözlerim, karşımdaki boş sandalyeye takılı kaldı.
Hayatımda ilk kez hiçbir plana sahip olmadığımı fark ettiğimde, içimi bir ürperti kapladı. Peki şimdi ?

Tam çantama uzanıp çıkmaya hazırlanıyordum ki, bir gölge masama düştü. Koyu renk bir takım elbise, belirgin yüz hatları ve keskin bir bakış.. Adamın sesi, bir mahkeme salonunda yankılanabilecek türdendi. Güçlü ve keskin. Hemen kulaklığımı çıkartıp çantama koyacaktım ki.

‘’ Lara Çelik, değil mi?’’ Dedi.

Elim,çantamın fermuarında dondu.

Adamın sesi, soğuk ve keskindi. İrkilerek, bi an için kiminle karşı karşıya olduğumu anlamaya çalışıyordum. Gözlerim, adamın üzerindeki takım elbisesine, soğuk bakışlarına kaydı. Tanımadığım biri, kesinlikle bir yabancıydı ama ismimi nereden biliyor diye geçirdim.

‘’ Evet, benim.’’ dedim.

Bir yudum daha kahvemden alarak, sesimde belirsizlik vardı. Kimseyi beklemiyordum, bu yüzden durakladım. Bu adamın ne istediğini anlamak zordu.
Adam bir adım daha attı.

‘’ Baran koç. Boşanma davasını yönlendiren avukatınız.’’

Kalbim bi anda hızlanmaya başladı. Boşanma davası.. Baran Koç. avukatın kim olduğu hakkında bir fikrim yoktu. Burak’la olan savaşımız daha da karmaşıklaşmıştı. Ama işte, bu adam, geçmişinin karmaşasını daha da içinden çıkılmaz hale getirecek bir isimdi.

‘’ Siz.. Avukatım mı oldunuz ? ‘’ Sesim biraz titremişti ve biraz da sinirlenmiştim, çünkü kendi avukatım Yasemin Kurttu.

Baran sessizce sandalyeye oturdu.

‘’ Evet, dava bana verildi. Yani, her şey resmi olarak başladı. Konuşmamız gereken çok şey var.’’

Baran’nın gözlerindeki donuk ifadeye bakarken, bir şeylerin yanlış olduğunu hissettim.
Sadece avukat değil, bir şeyler daha vardı bu adamda...
Adama bakarak bir süre sessiz kaldım. Karşımdaki adamın soğuk bakışları ve mesafeli tavırları, boşanma sürecimdeki gerilimi daha da arttırıyordu. Sözlerimi dikkatle seçmem gerektini hissediyordum, ama içimde bir yerlerde bir şeyler çatırdıyordu. Onunla aynı masada oturmak, zorlayıcıydı.

‘’ O zaman başlayalım.’’ Dedi Baran, ellerini masaya koyarak ekledi.

‘’ Boşanma sürecine dair her şeyi netleştirmemiz gerekiyor. Özellikle finansal durum ve mülk paylaşımı.’’ Dedi.

Gözlerimi kaçırarak elimdeki kahveyi karıştıraya başladım. Bir süre önce bile, tüm bu soruları Burak’la tartışmaya kalktığımda bile, konuşmalarımız bir çözüm bulamadan biterdi. Ama şimdi.. Bu yabancı adamla ne yapacağım ?

‘’ Hızlıca bitmesini istiyorum’’ dedim. Sesim soğuk ve kararlıydı.

‘’Bir an önce her şey tamamlanmalı. Geçmişimden kurtulmak istiyorum.’’

Baran, gözleriyle beni incelemeye devam etti, derin düşüncelere dalmış gibiydi.Kim bilir hakkımda ne düşünüyordu, bi anda söze girdi.

‘’ Geçmişten kurtulmak.. Kolay olmayacak.’’ Dedi.
Baran, sakin ama ciddi bir şekilde söyledi bunu.

‘’ Ama istersen, bu işi hızlıca halledebiliriz. Her şeyin son bulması için gereken her şeyi yapacağım.’’ Dedi.

Derin bir nefes aldım, kalbim hala hızlı atıyordu, bu da beni Barana karşı gergin gösteriyordu. Tek istediğim Buraktan kurtulup hayatımı düzene sokmak umarım başarabilirim dedim kendi kendime.

‘’ O zaman, ne yapmalıyım’’ dedim.

Baran, gözlerini benden ayırarak dosyayı açtı.Her şeyin ayrıntılı şekilde yazıldığı belgeleri masanın üzerine serdi.

‘’İlk olarak mülk paylaşımını netleştireceğiz.Ev, araba ve her şey..Sonrasında boşanma işlemi için son adımları atabiliriz. Bu süreç hızlanacak ama her iki tarafın da imzaları ve onayı gerekecek.’’ dedi.

İşinde gerçekten başarılı gözüküyordu, bu işi tüm ciddiyetiyle yaptığı kesindi. Dosyalarda her şey en ayrıntılı şekilde yazıyordu. Hiçbir şey atlanılmadan.

‘’ Yani daha ne kadar sürecek’’ dedim.

Sabırsızca, çünkü uzatılması benim hayatımı daha da zorlaştırı bir hale getirecekti.

‘’ Tüm belgeleri hazırladım. Bu hafta içinde her şey hallolur, Lara. Tabi, herhangi bir sorun çıkmazsa’’ dedi.

Kafamı karıştıran tüm soruları Barana sormak istesem de, adamın soğuk tavırları bana kendimi savunmasız hissettiriyordu. İşinde çok profesyoneldi bu doğru ama onunla vakit geçirmek beni rahatsız ediyordu.

‘’ Peki. Bir sorun çıkmaması için ne yapmam gerekiyor.’’ dedim.

Baran belgeleri alarak, dosyayı kapattı ve gözlerini bana sabitledi.

‘’ Boşanma anlaşmasını onaylamınızı bekleyeceğim, ardından her şey hızlıca ilerleyecek’’ dedi. Sesi sabırlı ve soğuktu.

‘’ Her şeyin bitmesini istiyorum, hızlıca bitmeli’’ dedim. Sesim sert çıkmıştı. Çünkü artık sorun çıkmasını istemiyordum.

Baran hiçbir şey demeden, başını salladı, sandalyeden kalktı ve çantasını alırken bana dikkatlice baktı ve son bir kez süzdü.

‘’ Teşekkür ederim.’’ Dedim.

‘’ Rica ederim, Lara. Sana mesaj atacağım bir daha ki görüşmemizde finansal durumları ve mülk paylaşımlarını halledeceğiz.Bu bir tanışma buluşmasıydı’’ dedi.

Kafamı olumlu şekilde salladım.
Hiçbir şey söylemeden arkasını döndü. Göz ucuyla baranı takip ederken, içimdeki karmaşıklığın derinleştiğini fark ettim. Artık yalnızca boşanma değil, ondan sonrası da aklımı meşgul ediyordu.

Hazır mısın Lara Çelik dedim, kendime yeni hayatın başlıyor...