2. Bölüm fark ediş

Tabiki herkes mutlu ve adil koşullarda değildi bazı maskeciler gibi ama yinede herkes güzel bir yaşam haketmeli buna sonuna kadar inanıyorum ölümüne savunurum

Gine o gün okula gittim ayağım ters ters gitsede bir mucit olmak için o yere gitmek zorundaydım. Okula adımımı attığım an o sessizliği fark ettim yine o kıkırdaşmalar yine o tilki benzeri gözler. sınıfa girdim Alex'in yanına oturdum en önde bir sıra kaptım çantamı sıra kenarına asarken sadece çantamı asmıyor kendimi yapanların kölesi yapıyordum sınıfta çıt çıkmıyordu bu tuhafdı çünkü normalde bizim sınıf yaramazlar şubesindeydi

Anlam veremediğim sessizlikle hoca geldi derse başladık yazı yazarken arkanın tarafın sesi luna'nın çığlıkları gibi kutlama sokuluyor çıkmıyordu hocanın uyarışları fayda bile etmiyordu okul çıkışı abimi bekliyordum . Ben üniversite 2 sınıftım o ise son sınıftı abimin sınıfı usluydu ama bizimkisi hiç öyle değil

Ne kadar beklesemde bir fayda etmedi aklımda soru işaretler dolanıyordu bu çocuğa ne olmuştu ? Başını belaya sokacak biri olmadığından başlarda hoca ceza vermiştir dedim uslu olsada aklıma tek bu geldi kendimi avutmakla büyük hata etmişim uzun bir süre gelmeyince okula girmek zorunda kaldım müdür beni tanıdığından dolayı abimi aramaya izin verdi başta sınıfına baktım etutde kaldı sandım yanılmışım o çığlığı ipucuyu başta vermişti ama ben salak olduğum için anlamamıştım kalbim seri bir şekilde atmaya başladım her kapı beni dahada krize soktu

En sonunda ise Bodrum kaldı normalde bazen boş derslerde öğrencileri buraya alırlar ve serbest bırakırlar o gün üvey annem ve üvey babam beni geç kaldığım için eminimki beni öldürecek odamdan kanka çıkıcaktı ama onu da bulmam gerekti Bodruma inince gözüm karardı önümdeki manzara beni öfke krizine sokuyor ve gözüm dönüyordü abimin önünde Tetros ve Layla vardı o an sınırı gazlasıyla aştım diyebilirim sonrada Layla beni ark etti ve " aaaa yeni kurban gelmiş gecenin o ulu karanlığında saklanan kızımız burda " dediğinde harbi damarlarım belirginleştine yemin edebilirim

Tetros normalde zorba biri değildi onu pek tanımıyordum ama akıllı usluplu ve gerçekten elini kana bulamayacak kadar saf ve iyi biriydi çoğu zaman Layla onu bozuyor ve onu zorladığı için layladan nefret ediyordum " sen..." Dedim içindeki öfke dans ediyordu ve sonra ise yıldızların bana verdiği güçle " SEN YÜREK Mİ YEDİN LAN "dedim sinir kanımda dolaşırken abimin kanlı bedenini gördüm kuruyan kanı benimde sinirimi taşlaştırdı sonrada " sizin gibi gerzekler hep merhamet bekler ama reddedilirler " dedi anlamadım ne diyo lan bu diyerek gözlerinin içine baktım anlamsız cümleleri beni dahada sinirlendirdi ve BAM ortalık sim siyah oldu layla'nın bağrışlarını hatırlıyorum ama Tetros buz gibiydi taş kesilmiş halde bana o oda karardığındq gülümsedi sonra ise Layla yere İnkaya başladı ama ben hala dimdiktim gözümdeki yıldızlar adeta can kedisi gibi değişti ve o an layla yere çöktü

Çöktüğü yerden siyah bişi çıktı tetrosdan çıkmadı ama umrumda değildi o an yeni bir oyuna başlamıştım fiyonları doğru hareket ettirip insanların kafasını çarman çurman edip ondan şahını alıp devircektim ama bu oyun öyle basit olmicaktı tabi kanla Bulancak elime ölcek kişilere dikkat etmeli ve ona göre devirmeliydim
n