Acılar

28 Mart 2026
O lanetli gün yine gelmişti. Han abimin öldüğü ve Murat Kılıçdemir ile babamın ölesiye düşman olduğu gün 28 Mart. Bugün Han abimin ölümünün 5. Yıl dönümüydü, her sene olduğu gibi bu senede han abimin mezarına gitmek için kafama siyah şalımı atıp evden çıktım. 28 Mart günleri benim için hep böyleydi çok huzursuz iştahsız ve kötü bir gün geçirirdim mart ayı benim için genelde böyleydi son beş yıldır. Mezarlığa girdiğimde aklımda bir anı canlandı.

Beş yaşındayım dedemin mezarına gelmişiz babam,annem,Akın,Han abim ve ben. O zamanlar bilmiyorum ama babam Türkiye’nin en büyük mafyalarından biri dedemde babamın maya işlerinden dolayı öldürülmüş ama biz küçük olduğumuz için bize öldü diyorlar. 10 yaşındaki Akın her zamanki gibi yine bir şeyler için bana vuruyor ve 12 yaşındaki han abim ise Akın’ı benden uzaklaştırıyor. Annem ve babam mezarın başındayken annem sesizce ağlıyor babamda ağlamamaya çalışıyor ama gözü doluyor. Bu sırada o zamanlar babamın en yakın arkadaşı olan Kılıçdemir ailesi geliyor. 8 yaşındaki Melisa babasının mafyacılık işlerinin tek veliahtı fakat o zamanlar bu işlerden bizim gibi bi haberdar. Melike her zamanki gibi sessizce duruyor ve annesi Esin ise ona ters bir bakış atıyor. Murat amcam 2. Eşi olan Esin’den uzaklaşıp babamın yanına gidiyor. Bir şeyler konuşuyorlar ama buraları çok silik hatırladığım için ne konuştuklarını bilmiyorum.

Hatırladığım bu anının etkisiyle gözlerim doldu çünkü Han abimin küçük bir çocukken bile koruması dedemin ölmesi ve Metin’ e kötü davranılmasını hatırladıkça üzülüyorum. Melih sesiz olmasına rağmen Murat amcam ve Eşin yengem onu hiç sevmezdi.

Bir dakika ben şuan niye Melih’i düşünüyorum ki o pislik şuan ne alaka acaba Han abimin mezarını yanında onun katillerinden birini düşünmek bile içimi ürpetirmişti.

Melih’i düşünmeyi bırakıp Han abimin mezarına döndüm. “Neden gittin abi, sana ihtiyacım var sensiz çok sıkıcı buralar Akın’ın senin ölümüne yardım ettiğini annemlere söyledim ama bana inanmıyorlar benim yüzümden olduğunu söylüyorlar ama sen bana senin hiç bir suçun yok demiştin annemler hep olduğu gibi yine Akın’a inandılar abi neden?” Bu noktada kendimi tutmayıp ağlamaya başladım Han abimin mezarına mart ayında geldiğimde kendimi tutamıyordum yoksa ayda bir zaten buraya geliyorum ama üzülmesin diye hiç ağlamıyorum ama mart ayları bunu yapamıyorum.” Abi sen gidince Akın da annemler de bana daha da kötü davranıyorlar özellikle annem seninle ilgili konultuğumuzda sürekli senin yüzünden oldu diyor bana artık bıktım abi lütfen yardım et abi”. Tam o sırada abimin mezar taşının üstüne kahverengi bir kelebek kondu biliyordum bu abimdi benim için gelmişti. Kalktım tam gidecekken büyük bir ağacın arkasında bir gölge olduğunu görür gibi oldum normal biri olsa asla görmezdi ama ben Han abim öldüğünde beri böyle şeylere aşırı dikkat eder olmuştum ama sonra bir şey görmeyince sadece bir düşünce olduğunu düşünüp yoluma devam ederken kafama aldığım bir darbeyle bayıldım ama şunu düşündüm neden sert değilde yavaş vurmuştu beni kaçırıyorsa sertte vurabilirdi ama daha fazla düşünecek zamanım olmadan bilincim kapandı.

Merhaba bölümü beğendiniz mi beğendiyseniz beğenip yorum yaparsanız ve birilerine önerirsen.z çok sevinirim öptüm iyi günlerr💕💓💝
İnstangram zey_n135