3.Bolum Geçmiş'e Perde

Hani geçmişe perde açmak derler ya işte benim ki tam tersiydi ben geçmişe olan tüm perdelerimi kapatmıştım. Geçmiş benim için yuzlenmemem gereken acı gerçeklerdi. Ta ki iki saat öncesine kadar. Daha önce babam ile annemin boşanmış olduğunu demiştim.Annem beni hiçbir zaman kısıtlamadı babanı asla göremezsin diye birşeyde demedi.Ama ben babamın anneme yaptıklarından dolayı bu zamana kadar babamı beş kere bile ziyaret etmemişimdir. Ve babamla şuana dek sadece iki defa yazışmıştık birisi dedem vefat ettiğindeydi,birisi ise annemle maddi açıdan sıkıntılı olduğum bir dönemde ondan para istemek için mesaj atmıştım o mesajimada "kızım Berlin ve Berra'nın okul harçlıklarına yetmez sana para gönderirsem"yazmıştı haftalarca o mesajından kendime gelememiştim daha iki ay önce evlendiği kadının cocukları sırf harçlıksız kalmasın diye bizim açlığımıza göz yumacaktı.O günden sonra ne ben babama yazmıştım ne de babam bana. Bugün sabah dokuz civarı uyandım hafta sonu olduğu için.Telefonum ard arda on iki defa çaldırılmıştı.Hepsi annemdendi üstelik 36 mesaj gönderilmişti.
12 sı babamdan 12 si annemden 11 Aysun teyzeden ve bir tanesi Mert'ten.
Önce saate baktım saatin dokuz olduğunu fark edince dün akşam yediden belli uyuduğum ve annemin gece nöbetinde olup anahtarını almayı unuttuğunu,gelince ona kapıyı açmam gerektiğini söylediği geldi. Şok içinde "Anne!" Diye bağırdım Allah'ım sabır dedim kendi içimden sonra ilk annemden gelen mesajlara baktım bu ayki konturü bittiği için WhatsApp'tan yedi defa çaldırmış, beş tane ise "Eda sen uyan bak ben sana ne yapıyorum"diye tehtid mesajları atmıştı. Sonra Aysun Teyzenin mesajına girdim İlk üçü aramaydı,beş tanesi annemin mesajlarının devamıydı kalan üç tanesi ise gercekten Aysun teyzedendi.Endiselenmemem gerektiğini annemin bu geceliğine onlarda kalacağını yazmıştı.Daha sonra Mert'ten gelen mesaja baktım ben uyuduktan yirmi dakika sonra yazmıştı "benimle markete gelsene ekmek alıcam." Bunun için bana mı yazmıştı cidden? beş yaşında mıyız tek başına alamıyor mı? Son olarak babamın mesajına girdim. Bir video atmıştı babam,videoda annemle babamın boşanma kararı almasına son günler kala çekilmişti tarih 26 Ekim cumartesi günü,Videoda önce ben çıkıyorum "herkese selam arkadaşlar,bugün annemle babam dün tartışmalarına rağmen beraber kahvaltı hazırlıyorlar.Hadi önce babamın yanına gidelim." Sesim hafif cızırtılı geliyor,biraz da heyecanlı;devam ediyorum.
"Babişkom bir daha annemi üzmeyeceğine söz verdi değil mi baba?"
Sonra babam dönüyor kameraya
Gülümsüyor "söz veriyorum bir daha anneni üzmeyeceğim canım kızım."
Koşarak sarılıyorum babama, gözlerim doluyor yavaştan.
Babam gözümün dolduğunu fark edince "ben senin asla üzülmeni istemem güzel kızım,biricik kızım"diyor, ardından gözyaşlarımı siliyor.
Daha sonra annemin yanına gidiyorum videoda "Anne,hadi kameraya el salla" annem kafasını kaldırıp kameraya bakıyor yüzünde sanki birşeyler saklıyormuş gibi acılı bir bakış,sanki herşey bitecekmiş gibi.
Sessizce arkadan anneme fısıldıyorum "Ya anne hadi bundan sonra her gün cekicem böyle videolar,el sallasana"diyorum kamerada sesimin duyulmayacağını düşünürek.
Annem el sallamayınca kapatıyorum videoyu.
İkinci bir video,tarih 27 Ekim Pazar günü.
Bu sefer dün annemle konuşmasına dair anlaşmışım. İlk annemin yanına gidiyorum."Günaydın,annecim." annem biraz duraksıyor sonra yüzünde kocaman bir tebessüm "Günaydın,birtanem." annemi öpüyorum, sonra babamın yanına gidiyorum, "Günaydın babiş" diyorum. Babam önce gülümsüyor, "Günaydın kızım." Sonra "Bu videoları her gün böyle cekicek misin?" "Evet baba,bu videoları çektiğim zaman kavga etmiyorsunuz." Yüzüm düşüyor,videoyu kapatıyorum.
Üçüncü video,28 Ekim Pazartesi Günü.
Videoyu başlatıyorum,annemle babam mutfakta.
Konuşuyorlar.
"Anne" diyorum ilk, annemden cevap yok dönüp bakmıyor bile.
"Baba" diyorum sonra,Babamda cevap vermiyor.Sanki ikisi çok farklı dünyalarda.Biraz yaklaşıyorum yanlarına, belki duyarlar diye bir umut. Yaklaşmamla beraber ilk duyduğum cümle "Sendende senin çocuğundanda bıktım artık kadın."
Babam.
Sonra babam orda olduğumu fark ediyor
Bağırıyor "Kapat o telefonu Sendende şu aptal videolarındanda bıktım" diyor telefon elimden düşüyor, video hala açık babam koşarak yanıma geliyor telefonun üstüne basıyor, sonra birkaç çığlık
Annem bağırıyor "Yapma! Nolursun" görüntüler burada bitiyor
Bir kaç mesaj daha var.
"Eda abla" ilk mesaj
"Ben Berra"
"Babamı bu videoları izlerken gordumde"
"Sana atmak istedim"
"Galiba senin eski vlogların"
"Neyse babam bir kaç hediye almıştı bana, geldiler galiba"
"Benn gidiyorumm"
"Görüşürüzz Eda ablaa"
Bir mesaj daha bu sefer babamdan.
"Eda kusura bakma,Berra yazmış"
Mesajları okudum,sonra tekrar okudum,sonra tekrar.
Gözlerim doldu, ağlamamak için direndim ne nafile gözyaşlarım teker teker aktı. Asla görmek istemediğim için her yerden sildiğim,beynimden bile sildiğim o kareler sekiz yaşındaki bir kız çocuğu yüzüne tekrar gözlerimin önündeydi benim beynimden silmeye yıllarca uğraştığım videoları,küçük bir kız saniyeler içinde geri hatırlatmıştı.
Bir süre kendime gelmeye çalıştım.
Saat 10.12 geçiyordu,evden çıktım.
Aysun Teyzelere gittim, Kapıyı Aysun teyzelerin küçük kızları Ecrin açtı.Ecrin buraya taşındıklarında yeni doğmuştu şuan 11 yaşındaydı.
Abisinin aksine daha sosyal,sevecen anlayışlı bir kızdı.
Ela gozleri, kumral saçları ve babasından aldığı fındık burnuyla oldukca güzel gözüküyordu.
Ecrin'e "naber,balım?" Diyip içeri geçtim.
Çok midem bulanıyordu ama belli etmek istemiyordum annemin endiseleneceğinden korkuyordum.
Annem ve Aysun Teyze içerde çay içiyorlardı.
Aysun Teyze beni görünce "Gel kızım sende iç." dedi "Yok Aysun Teyze,ben yemek yedim geldim,anneme bakıcam." Annem bana öldürücü bakışlar atıyordu bu bakışlar "Eve geçince seninle görüşücez." bakışlarıydı. Aysun Teyze "Mert odasında kızım yanına git istersen." dedi Aysun Teyzeye kafamla onaylar işareti yapıp Mert'in odasına gittim.
Kapıyı tıkladım,içerden "Gel" diye ses gelince odaya girdim. "Naber?" "İyi,sen?" "İyi bende." "Dün uyurken ekmek al diye mesaj atmışsın kusura bakma." "Sıkıntı değil." Sessizlik oldu,birimiz yatakta oturuyordu,birimiz masa başındaydı."
Sessizliği odaya şarkıyla giren Ecrin bozdu. "Abi!Annem seni çağırıyor koş,koş." Mert "Ecrin bu şakalarına artık kanan yok abicim." Diyince Ecrin abisinin yüzüne elinin arkasinda sakladığı çorabını fırlattı.
Mert "Ecrin oraya gelirsem seni çok fena yaparım." Diyince Ecrin dil çıkarıp odadan çıktı. Ecrin çıkınca tekrar bir sessizlik oldu bu sefer sessizliği Mert bozdu. "EDA!"
korkudan yerimden sıçradım
"Ay efendim be" "bu akşam sizde toplanıyoruz,haberin var mı?" "Allah kahretsin ben tamamen onu aklımdan çıkarmıştım." Mert "yine şu Salihi gorucem." Diyince aklıma iki sene önce bizim evde ettikleri kavga geldi.Sırf bir çikolata meselesi yüzünden. "Salihle ettiğiniz kavga çok saçmaydı bu arada." Mert göz devirdi ardından"o çikolata benim hakkımdı" dedi "çikolata ne Salihindi ne de senin; çikolata Beyza'nındı."
"Ama Beyza bana vermişti." Sabır çekerek odadan çıktım
Salona gelip anneme gitmemiz gerektiğini söyledim.Annem onaylayınca bizim eve gittik, önce biraz evi topladım ardından akşam gelecekler için birşeyler hazırladım annem ise alışverişe gitmişti,kendine birşeyler bakmaya.
Acaba bugün ne olacaktı diye düşündüm her gün zamanı bizim evde kesin bir kaos çıkıyordu alışmıştık artık.
Annem geldi, giyindi, makyajını yaptı,evden çıktı. Çıkmadan öncede "kızım sakın yine kavga etmeyin,yine kaos çıkarmayın evde bu sefer Tuana'nın ablası da yanınızda olmayacak ona göre."demişti oh herşey mükemmeldi tam kaosluk ortam çıkacaktı, Tuana'nın ablası da yanımızda olmayacağına göre
Derken annem gitti,ve on, onbeş dakika sonra kapı caldı.