KİLİTLİ KALMAK

Ben gece ! . Evet gece . Sizin o ağladınız , sürekli düşündüğünüz o gece değil . Ben sıradan olan geceyim. Size biraz kendimden bahsediyim . Kendi halince takılmayı seven , sosyal çevresi olmayan ve resim çizmeyi seven birisiyim

Şimdi gelelim yaşadığım olaya
O gün günlerden cuma ve son ders görsel yani resimdi . Zil çalmış tören yapılmış herkes evlerine dağılmıştı . Ama bilin bakalım kim evine gitmedi . Ben .

Yarım saat önce
"Çıkabilirsiniz " . Ben daha ne olduğunu anlamadan herkes koşar adım dışarıya çıktı . Ceyda hoca yani resim hocası sınıftan çıkmadan önce " çocuklar çabuk çıkın atölyeyi kitliyicem " dedi ve sınıftan çıktı .

Aradan biraz zaman geçti . Çantamı alıp tam sınıftan çıkıcaktım ki bir şey dikkatimi çekti . Kapı kapalıydı . Aslında ilk başta umursamadım çünkü biri gelmiş ve ben farketmeden kapıyı kapatmış olabilir diye düşündün ama işler pek öyle olmadı tabi . Kapının kolunu aşağa doğru yönlendirdiğimde kapı açılmadı . Bi daha denedim olmadı tabi . Kedi kendime "nasıl ya...kapıyı kilitlemiş olamamışlar değil mi?" dedim . Kapıyı tekrar deniyiceğim sırada elimi bir el tuttu .

İşte buraya kadar böyleydi . Kim bilir belki bundan sonrasında neler olucak

Elimi tutan kişiye baktığımda...dur bir dakika. Bu kim ya .hiç düşünmeden konuşmaya başladım

"Sen kimsin" . Karşımdaki kişiye baktığımda onun kim olduğunu anlayamadım . Elini elimin üzerinden çekti . "Güney ben . Bu okuldaki ilk günüm " -bir insan okuldaki ilk gününde böyle bir şey yaşar mı ya- . Konuşması bittiğinde elini bana uzattı.

Şuan burda tek olsaydım daha iyi olurdu . Güney denen çocuğun elini tutmadan direk "gece" dedim. Güneyi süzdüğüm sırada o da beni süzüyordu .kumral ,kahverengi gözlü , uzun boylu biriydi. Elini sıkmadığımı görünce elini indirdi . "Ama ya off" dediğim sırada telefonum çaldı .

Arayan annemdi . Güneyden biraz uzağa geçip aramayı açtım. Aramayı açtığımda ben daha alo bile diyemeden annem "kızım biz 1 aylığına iş için yurtdışındayız haberin olsun ". Ve kapattı .

Annem ve babam genelde sürekli çalışırlar ondan dolayı sürekki iş için biryerlere giderler. Bende halilende onları çok nadir görürdüm.

Her neyse konumuza dönelim . Güneye döndüğümde herhangi bir sıraya geçip başını sıraya koymuş uyuyordu . Bu ne rahatlık arkadaş . Kapının oraya gittiğimde sesler geliyordu . Sanırım temizlik görevlikleriydi.

Hızla güneyin yanına gidip Güneyi uyandırdım . Güney uyandığında güneyin bileğinde tutup onu sıradan kaldırdım ve saklana bileceğimiz tek yer olan kapının arkasına saklandık .

Şimdi siz sorabilirsiniz neden saklanıyorsunuz diye . Bizim okulun şöyle saçma bir kuralı var . Okul çıkışından sonra okulda olmak yasak yoksa disipline gidilir . -biliyorum çok saçma ama kural kuraldır.-

Kapı açılma sesi geldiğinde temizlik görevlisi içeri geldi . Adamın arkası dönük olduğu sırada biz sınıftan çıktık .

Koşar adım okuldan çıktımızda güney ve ben derin bir nefes aldık

"Sonunda " dedi güney . Arkama dönmüş eve doğru gidiyordum ki güney bana seslendi

"Nereye"
" eve. Başka nereye olucak"

Ben yürümeye devam ederken güney önümü kesti .

"Aynı mahalledeyiz beraber gidelim mi "

Omu silktim ve yürümeye devam ettim.
"Bu evet demekti galiba "
"Nasıl algıladıysan "

Güney yanımda belirdiğinde yüzümü o tarafa doğru çevirdim.

"Eee..."
"Eee...''

Güney onu tekrar ettiğimi görünce yarım bir şekilde güldü . güldü ama bir şey dikkatimi çekti .

"Gamzen mi var senin "
Evet evet dikkatimi çeken o oldu ama napabilirim ya. Güney böyle dediğimi duyunca bu sefer o bana döndü
" var . Beyendin mi"
" beyendim . Gamzeleri severim ama kendime yakıştırmam"
Benim de gamzelerim var ama kendime yakıştırmam . Çirkin duruyorlar bence . Güney böyle dediğimi duyunca kaşları çatıldı .

"Seninde gamzen var ve sen kendine yakışmadığıni söylüyorsun öylemi "

Başımı sallamak la yetindim sadece

Binanın önüne geldiğimde güneyden ayrılmak zorunda kaldım .

Saate baktımda saat 19:30 du . Kendim hiç düşünmeden kıyafetlerimi çıkartım ve pijamalarımı giydim . Yemek yemeden yorgunluktan uyudum.