GARDI DÜŞÜRMEK

Uzun süreder hiç karşılaşmıyorduk
Ölüm sessizliği gibi...

Artık belimdeki silahım canımı acıtmaya başlamıştı.
Yatarken silah ve hançerimle uyuyordum.
Her an yatağın altından bile o çıkabilirdi.
Daha 2 gün önce onu kaćırmış iśgenceler yapmıştım.
Ağzını kapatıp insanların çığlık attığı acılara inlemesime bile izin vermemiştim.
Acımasızd8m belkide.
Aç bırakmış , aşağılamış , dövmüştüm ve kaçmıştı.
Zaten o benim olunca işgence etmeyecektim ona daha fazlasını zevkle yapıcaktım.
Bu sadece göz boyamalıktı.
Hayatta beyaz hep korkutucu gelirdi.
İnsanı delirttiğine inanırdım.
Bu yüzden odamdaki her şey gri , siyah , mavi , kırmızı gibi renk.erden oluşuyordu. Siyah odamın içine sızan gün ışığına bakmak için sert yatağımdan kaltım.
Hayatta yumuşak hep korkutucu gelirdi.
İnsanı içine çekip yuttuğuna inanırdım.
Bu yüzden yatağım , koltuğum hep sert oldu.
Camın siyah perdesini çekip baktığımda gözümü büyüleyen manzarayla karşılaştı.
O göz kamaştırıcı minik mücevher parçlarına.
Yağmur gömteki insanların göz yaşları kar ise göktekilerin minik mücevherleri.
Kar yağıyordu.
Herler bembeyazdı.
Hemen dolaptan kabanımı çıkardım tam 2 . Silahımı alıcakken içimden bir ses zaten gelemez ,kazandın
Dediğinde düşünmeden hemen hançerimle silahımı çıkardım
O içinde çocuk özgürlüğü tatsız istedim.
Çünkü onun elinden almıştım bunu.
Haketiyordu.
Yavaş yavaş kapıya geldiğimde içim kıpır kıpırdı
13 yaşından beri ilk kez dışarı silahsız çıkıyordum, bu yüzden karlara o kadar minnetkardımki...
Hızlıca attım kendimi kapıdan dışrı botlerı kalın çorabımdan dolayı zorda olsa giydim kapıyı çekip 2 kere kitledim.Merdibenler üçer beşek inmeye başladım en son elimle soğuk dış kapıyı açtığımda karlarla buluştum . Başta aşığı soğuk yüzünden ürperirken bunu umursamadım tabi kar kar Taneri yüzüme düşmeye başldığında gözletimi kapatıp derin bir nefes aldım.
Nefes bile o kadar ayrıydıki yeni yağmış kar kokusu , yağmur yağıncaki toprak kokusu,yeni basılmış kiatp kokusu insana yeniden yaşadığını hissettiriyordu şuan o imkanların biriydim daha ne olsun ki gözlerim açtım derin bir nefes verdim soğuktan nefesimin buhar olup uçuşunu izlesim minik ama bir okadar dolu bir andıki.
Kelimeler yetmezmi demeliydim yoksa sayfalarca yazabilirim mı demeliydim bilemiyordum.
Botlarımla karları ezmeye başlıdım bir yandanda uzanım çıplak elime kar alıp o soğum ama bir okadar güzel olan hissi zevkle tattım.
Adımlarım köprünün oraya gitti.
Güzel bir gölümüz vardı oradaki köprüde yürümek iyi olacaktım yavaş yavaş yürüdüm mermer zeminde botlarım iyi olmasaydı şuan düştüğüme bahse girerdim.
Göle yaklaştıkça içimden bir ses hata yaptığımı haykırıyordu ama umursamadım
Uzun köptüde yürümeye başladım.Sessiz ve ıssızdı.
Haddinden fazla , aşırı.
Yine ve yine umursamadım yürümeye başladım
O sırada ayağıma bir top fırlatıldı eğilip topa baktığımda bakmaz olaydım gözlerim irileşti
" GAME OVER" yazıyordu.Bunu kimin yaptığını çok iyi biliyordum.
Allah kahretsin
Oyuna gelmiştim.
Kazandım diye silahsızdım ve şimdi oyuna gemiştim
Hayır kaybetmiştim.
Adımlarımı hızlandırdım arkamda ise adım sesleri duymaya başladım
Yavaş ama kendinden emin.
Nefes seslerini duymaya başlayınca adımlarım koşmaya basldı deli gibi koşuyodum artık kendi nefes sesim bile aşırı duyuluyordu bu tüyler ürperten türdeydi.
İlk kez bu kadar çağresizdim.Hep dik durur kaçana gülerdim şimdiye ben kaçıyordum.
Koşarken bir taşa çarpınca kendimi tutamayıp yere düştüm.