Nefes alamıyorum—BÖLÜM 11

ALAZDAN

Duru yoğun bakıma alınmıştı. Dünden beri uyutuluyordu. Kaya gözünü bile kırpmadan yoğun bakımın camından ablasını izliyordu. Kayaya yaklaşıp onu izlemeye başladığımda yüzünün kireç gibi olduğunu gördüm. Gözlerinin altında oluşan morluklar da sarıya dönmeye başlamıştı. Aklıma onu ilk gördüğüm an geldi. Yine yoğun bakım odasındaydık ama içeride yatan kişi bendim. Keşke yine ben olsaydım da o bunları yaşamış olmasaydı diye geçirdim aklımdan. Hastaneler beni boğuyordu. Sanki bişey boğazıma baskı uyguluyordu ve nefes alamıyordum. Biri omzuma dokunduğunda irkilerek arkamı döndüm ve dokunan kişinin kaya olduğunu anladığımda derin bir nefes aldım-almaya çalıştım- kaya bana bakıp“komutanım siz neden bekliyorsunuz ben zaten burdayım siz gidin isterseniz” dedi şüpheli bir ses tonuyla. Tek kaşımı kaldırıp “bu seni rahatsız mı ediyor kaya?” Dedim sert sesimle. Kaya dikleşip“estafirullah komutanım sordum sadece yani ablamın yanındayım zaten sizin neden durduğunuzu anlayamadım” dediğinde tekrar kafamı çevirip duruya baktım. Uyuduğunu görünce kayaya cevap vermeden arkamı döndüm ve çıkışa ilerlemeye başladım. Biraz tesise gidip dinlensem iyi olacaktı. Hastaneden çıktığımda rahatlamış bir şekilde derin bir nefes aldım fakat aldığım nefes yine boğazımdan ciğerlerime ulaşmadı. Neden nefes alamıyordum.? Arabama doğru ilerleyip büyük cipe bindim ve çalıştırıp yola çıktım. 5-10 dakikanın ardından şehir merkezini geride bırakmış dağların arasındaki tesise sürmeye başladım. Cipin koca tekerleri toprağı sertçe ezip geçerken tesisin önünde durdum. Arabayı park edip içeri girerken tesisin önünde dikilen Yener, Barış, Yaman ve Akgünü gördüm. Hızla tesise ilerlerken kafamdakilerden sıyrılmaya çalışıyordum. Duru benim yüzümden bu haldeydi bu kimse inkar edemezdi. Kazadan sonra yener kaza anına ait kamera kayıtlarını almıştı fakat izlemek için beni beklemişlerdi. Kafamı çevirip beni izleyen askerlerin arasından yenere-içeri gel- der gibi bir baş işareti yaptığımda beni anlamış gibi peşime takıldı.içeri girdiğimizde beni kolumdan tutup kendisine çevirirken “noldu kanki” diye sordu. Derin bir nefes alıp“yener, bana kamera kayıtlarını getir. Hemen.” Dedim sert bir sesle. Sorgulamadı. Arkasını dönüp tesisin uzun koridorunda ilerlemeye başladı. Bende sola dönüp odama geçtim. Tesiste herkesin kendi çalışma odası vardı. İçeri geçip bilgisayarın başına oturduğum sırada kapı çalınmadan açıldı ve içeri önce yener, sonra da Barış be ve yaman girdi. Yener hızla elindeki belleği bilgisayara takarak kayda girdi ve kaza anı ekrana yansıdı. Gözümü bile kırpmadan ekrana bakıyordum. Arabam yolda ilerliyordu kaydın buralarında bişey yoktu. Ekrana biraz daha yaklaştım ve ileri sardığımda siyah bir arabanın son sürat bizim arabaya doğru geldiğini gördüm. Ben o saniyelerde kontrolü ele almaya çalışırken araba hızla bize çarptı ve arabayı durdurmadan son sürat ilerlemeye devam etti. Ellerim yumruk halini alırken burnumdan sert bir nefes verdim. Barış elini omzuma koyarken yaman ve yenerin de benim gibi ekrana odaklandıklarını gördüm. Başımı ekrana çevirdiğim sırada araba takla attı. Yumruklarımı daha fazla sıktım. 2. Takla ve 3. Takla. Araba 3 taklanın sonunda kayalara çarpıp durmuştu. Tam ekran kararıcakken başka bir kamera kayda giriyor ve bize çarpan araç geri dönüyordu. İçindeki sürücü dışarı çıktı. Ve ardından kameranın yerini biliyormuş gibi kafasını çevirdi ve kameraya baktı. Bir adamdı. Yüzünde kar maskesi vardı. Kameraya hiçbirşey demedi ama sanki gözleri;ben yaptım, benim yüzümden oldu , sizi bırakmayacağım, der gibi bakıyordu. Güldüğü kar maskesinin üzerinden bile belli oluyordu. Yumruklarımı daha fazla sıkarken yumruk yaptığım sol elimi kaldırıp ahşap masaya geçirdim. Masanın çatlama sesi odayı doldurduğunda Yaman öne atılıp beni tutmaya çalışırken sinirle onlara dönüp“ÇIKIN ODADAN” diye bağırdım. Hepsi yüzüme bakarken“SİKTİRİN GİDİN LAN ODADAN” diye kükreyip masanın üstündeki bardağı aldım ve karşıdaki duvara fırlattım. Bardak tuzla buz olurken istemeselerde odadan çıkmak zorunda kaldılar. Elime geleni oradan oraya savuruyordum. Şimdi gerçekten de nefes alamıyordum işte. Son gücümle sandalyeyi kaldırıp kapıya çarparken oda kırılıp yere düştü. Sinirim hala geçmemişti. O orospu çocukları yüzünden bir masumun hayatı tehlikedeydi. Göğsüm hızla inip kalkarken nefes nefeseydim. Arkamı dönüp son gücümle duvara öyle sert bir yumruk attım ki. Attığım yumruk duvarı çatlatırken derin bir boşluk oluştu duvarda. Sanki ayaklarım tutmuyormuş gibi kendimi duvarın kenarına bıraktım. Hala nefes nefeseydim. Sırtımı soğuk duvara yaslarken kafamı ellerimin arasına aldım. Ne kadar süre öyle durdum bilmiyorum ama kapı tıklatıldığında tek kelime bile etmeye gücüm yoktu. Kaç gündür uyuyamıyordum. İçeri yener girerken arkasından kapıyı kapattı. Kafam hala ellerimin arasındayken ne o tek kelime etmişti nede ben edebilmiştim. Ne kadar süre geçti bilmiyorum ama yener eğilip omzuma dokunduğunda tepki vermedim. Bana güven vermek istermiş gibi“tamam kardeşim sakin ol. Bulucaz onları, bizim elimizden kimin kaçtığı görülmüş bu zamana kadar” dedi şakayla karışık. Kafamı kaldırıp fenere baktığımda oda bana bakıyordu. Sözlerimi gözlerine dikip“ben malım dimi. Ben ahmağın en önde gideniyim. Ben gerizekalıyım” dedim kafama vurarak. Ben nasıl anlayamazdım da duruyu böyle bir tehlikeye atardım. Yener ellerimi kendime vurmayayım diye tutarken“sende başka bişey var. Ben kardeşimi tanımazmıyım sanıyosun emir” diye sordu. Ben sadece gözlerine bakarken“yoğun bakımda, koruyamadım” diye fısıldadım. Yener anlamaz gözlerle bakarken“KORUYAMADIM LAN KORUYAMADIM. O ÖNÜMDE CAN ÇEKİŞİRKEN BEN HİÇBİR ŞEY YAPAMADIM.” Diye bağırdım bu sefer. Ve sonradan anlamıştım. Kriz geçiriyordum. Sakin olmam gerekiyordu ama mümkün değildi. Duru benim yüzümden, benim peşimdekiler yüzünden yoğun bakımda yatarken mümkün değildi. Yener bu halimi görüp“ona ne ara bukadar bağlandın” diye fısıldadı. Ben aynı bir çocuk gibi omuz silkerken “anlamalıydım. Ben anlayıp o yoldan girmemeliydim” diye fısıldarken yener beni kendine çekip sarıldığında tepki vermedim.kulağıma doğru“sen bilemezdin kardeşim nerden bilebilirdin böyle olacağını” dediği sorada sertçe“bilmek zorundayım. Bir masumun bayatını riske atmamak onları kurtarmak, leşlerden arındırmak benim görevim. Ama biliyormusun ” dedim ve derin bir nefes alıp“çok kötü hissettiriyor. Sanki 5 metre yükseklikten denize atlamışım gibi. O yoğun bakımda benim yüzümden yatarken ben elim kolum bağlı duruyorum. Benim görevim bu değil. Yener, bişeyler yap nolur . Ben nefes alamıyorum. Aldığım nefes ciğerlerime ulaşmıyor sanki. Ben ne yapacağımı ilk defa bilmiyorum” diye fısıldadım kollarımı ona dolarken. Daha çok çekti kendine beni.

DERİNDEN

Ablam hala yoğun bakımdaydı. Yoğun bakımın camından onu izlerken cebindeki telefonum titredi. Çıkartıp baktığımda Alaz komutandan mesaj geldiğini gördüm” hızla mesaja tıkladım.

ALAZ KOMUTAN=N’aptınız kaya doktorlar bişey dedimi

Hzıla cevap verip

BEN=iyi olduğunu ve yarın odaya alacaklarını söylediler komutanım

Yazdım.

ALAZ KOMUTAN=yazıyor….

ALAZ KOMUTAN=çevrim içi

ALAZ KOMUTAN=yazıyor…

İçimden-sanki dersin şiir yazmış da kafiyeyi tutturamamış- diye geçirirken telefonun ekranına yeni bir mesaj düştü.

ALAZ KOMUTAN=Tamam

Bu muydu yani? Sekiz saat bunu mu düşünmüştü. Burnumdan nefes verip telefonu cebime attım ve ablamı izlemeye devam ettim. Yüzü çok solmuştu. Neler yaşamıştı böyle. Merakıma yenik düşüp telefonu tekrar cebimden çıkardım ve

BEN=komutanım bir haber varmı?

Diye sordum.

ALAZ KOMUTAN=çevrim içi

ALAZ KOMUTAN= yazıyor….

ALAZ KOMUTAN= yener kamera kayıtlarını almış geldiğinde bi incele onları tuzak olduğu çok belli. Pusuya düşürdü bizi piçler

Hızla cevap yazıp

BEN= tamam bende yarın tesise geçerim. Geldiğimde bi bakıyım. Eğer gerçekten tuzaksa

Cümlemi yarım bırakıp telefonu arka cebime koydum tekrar. Zor günler şimdi başlıyordu. Biri bizde tuzak kurmuştu ve tuzağa düşmüştük. Bundan bir adım gerisi uçurum, bir adım ilerisi ise yokuştu. Ya ileri atılıp yokuşu tırmanacak ve düşmeden sonuna ulaşırsak onu yakalayacaktık. Yada bir adım geri gidip daha başlamadan uçurumdan düşecektik. Hangi yolu seçtiğimizi ise bize zaman gösterecekti.

YORUMLARINIZI ALALIIIMMM BEĞENMEYİ UNUTMAYIIIINNN