0.1

-Aleyna Koçari;

Sabah kulağımda annemin sesi ile uyandım. Normalde ne kadar sakın biri olsamda konu uykudan uyanmak olunca tam tersi sinir küpüne dönüşüyordum.

Annem yüzümün dibinde durarak yanağıma küçük bir buse kondurdu. Gereğinden fazla sevinçliydi, gözlerimi ovaladım ve anneme ne oldu gibi bir bakış attım. Şaşkınca suratıma baktı ve"Oruçla nişanınız varya bugün"dedi. Gerçekten bugün müydü? 2 yıldır beklediğim gün sonunda gelmiş miydi? Tabiikide gelmişti bugün hayatımın aşkı Oruç ile nişanım vardı. İnanmak ister gibi bir çığlık attım ve heyecanla yataktan kalktım annem kıkırdadı ve "deli kız" diye fısıldarken odadan çıktı.

Yüzümdeki kocaman gülümseme ile telefonumu elime aldım. Kişilerin en başındaki "Malakas'ı" aradım. Kesin uyuyordu. Zaten genelde hep uyurdu.

-Oruç Furtuna;

Gece hiç uyumamıştım.Eximden aldığım tehdit mesajı bir yandan Aleyna'nın telefonumdaki cevapsız aramaları bir yandan..Tam sevdiğim kadına kavuştum derken nerden çıkmıştı ki bu.

(Dün gece saat 00.47)

-Oruç furtuna;

Yarın için çok heycanlıydım, resmen sevdiğim kadın sonunda kavuşmuştum.Onun o gülen yüzüne bir adım yaklaşmak bile beni deli ediyordu. Ben heycanlı bir şekilde hayal kurarken telefonuma bir bildirim geldi. Aleyna'dan zannedip baktığım mesaj bana takıntılı olan eski sevgilim Esra'dan gelmişti.O piskopat kadını engellemiştim fakat yeni hat almış.Profil fotoğrafımdan tanımıştım.İçimde hem bir merak hemde tiksinti vardı.Aleyna hayatıma girmeden önce nasıl böyle bir kadına aşık olmuştum anlamıyordum.En son merakıma yenik düşüp mesajı açtım.Açtığım gibi ağızım açık kaldı.Resmen beni tehdit etmişti.

-Esra-oruç whatsapp;

Esra;yarına kadar o paçoz kızdan ayrılıp benimle sevgili olmazsan o çok sevdiğin Aleyna'yı anca mezar taşında görebilirsin, seçim senin Oruç'cum:)
(00.47)

Oruç;saçmalama istersen ben hayatta seninle beraber olmam, ayrıca şunu aklına iyice sok, ben seni değil Aleyna'yı seviyorum.
(00.49)

Esra;ben diyeceğimi dedim karar senin.
(00.49)

-Oruç Furtuna;

Ne yapacağım hakkında hiçbir fikrim yoktu.Ben sevdiğim kadının ölmesine dayanamazdım. Onsuzluğa belki dayanabilirdim, ama onun nefes almamasına dayanamazdım. Evet, belki o bana çok kırılacaktı ama en azından kalbi kırık bir şekilde yaşardı(tabii buna yaşamak denirse.)

-Aleyna Koçari;

Oruç'tan hala ses çıkmamıştı. Onun için endişelenmiştim çünkü genelde sabah en fazla ona kadar kalkardı, saat şu an on bir olmuştu. Ki bugün bizim nişanımız var, unutması imkansızdı. Toparlanıp aşağıya inmiştim. Yüzünde sahte, küçük gülümseme ile Koçari ailesiyle günaydınlaştım. Halam da benim nişanım için dün bizde kalmıştı...

Kahvaltı sofrası her ne kadar şaşalı olsa bile ben hiç bişey yememiştim daha doğrusu yiyememiştim Oruç'tan haber alamadığımdan boğazımdan hiçbir şey geçmiyordu. Babam durumu fark etmiş olucak ki, kaşlarını hafif çatarak konuştu "minnak iyi misin, senin şu an mutluluktan havalara uçmanızı lazımdı, ne bu hal?" babamı dinlememiştim çünkü o an gözlerim Oruç'tan bildirim gelmesini beklediğim telefonumdaydı. Anlamadığım için boş gözlerle babama baktım "hı, efendim baba bişey mi dedin?"
Babam daha çok şaşkın bir ifade ile yüzüme aval aval baktı ve tekrarladı. Bu sefer anlamıştım ne dediğini. Yalan bir gülümseme ile konuştum "Yoo ben gayet iyiyim sadece sizden ayrılacağım biraz durgunum." dedim. Babam inanmamıştı, her halinden belliydi ama çokta üst elemek istemediğinden zorlamadı.