Yeni Yaşam

O gün ailemle geçirdiğim son gündü Artık kendi evime taşınıyodum annem gitmememi istiyordu ama hem işim için hemde kendim için gitmem gerekiyordu babam benim neler yapmamı söyledi uzun uzun "senin ihtiyaçlarını ben karşılarım sen kötü işlere bulaşma paranı düzgün harca" dedi. Nasıl kötü işlere bulaşabilirdimki en fazla nolucaktı.
Ailemle zorda olsa vedalaştiktan sonra otobüse bindim Arkadaşımda kalacağım için barınma sorunum yoktu ama çalıştığım yerle ilgili çok ilginç şeyler duydum çalışmaya başlayan insanlar hemen işi bıraktıklarını orda garip garip sesler duyduklarını söylemişlerdi bu beni birazda olsa tedirgin etmişti otobüste zaman gecmiyecegini anlayınca kulaklığımi takip uyudum sabah kalktığımda gitcegimimiz yere az kaldığını öğrendim Serap'ı arayıp evde olup olmadigini sordum isim var ama 1 saate kadar eve geçerim dedi.
İçimde bir özgürlük vardı artık istediğimi yapabilirdim istediğim saate kadar kitap okuyabilirdim bağıra bağıra kendi kendimi konusabilirdim bu huyuma insanlar şizofreni diye dalga geçiyorlar ama ben onları takmıyorum çünkü bu bence bir şeye daha çok odaklanmama hatırlamama yardımcı oluyordu kendi kendime hayaller kurarken muavin yanıma gelip şehre ulaştığımızi söyledi otobüsten inip Serap'ı aradım birazdan yanına geliyorum dedi.
Kendime kahvaltı için simit aldım adam bana sanki bir şey yapmışım gibi bakıyordu kendi kendime "Keşke şu insanlardan kurtulsam hepsi çok kaba uzaylılarla yaşamayı daha çok isterim" diye mırıldandım Serap gelmişti arabasına binip eve gittik onunla ilkokul ve ortaokulda aynı sınıftaydım biraz eski anıları konuşup duşa girdim esyalarimi odama koyunca yeni iş yerime gittim bir kütüphaneydi, duvarlar çatlamıştı
dısardan bakınca ürkütücü bir yerdi güvenliğe iş için geldiğimi söyledim beni patronum odasına götürdü kapıdan içeriye girdiğim an o dışardan korkunç ürkütücü yer yok olmuş yerini siyah duvarlar, tavanın yarısını kaplayan avizeler almıştı icerisi resmen harikaydı her yerine ayrı özen gösterilmişti patronumun odasına getirdi beni kapıyı çaldım ve girdim arkası dönüktü çekmecede kağıt arıyordu "Valen bey iş görüşmesi için geldim" diye seslendim "İnsan ilk önce merhaba der salak" ismin Elarami diye sordu evet diye cevap verdim yüzünü bana döndüğünde karşımda yakışıklı, kaslı, kızıl bir vampir vardı normal bir sesle işe alındın dedi çok şaşırdım ama sorgulamak gibi bi şansım yoktu bana hiç bir şey sormadan ise aldı ve beni " İlk defa görüyodu" odadan çıktı odada kamera varmı diye kontrol ettim olmadığını görünce sevinçten havalara uçtum asistanı Mila bana yapmam gerekenleri nelere dikkat etmemi söylüyodu her cümlesinden sonra "12. Odaya sakın girme önünden dahi geçme" diyip durdu bugün dinlen yarın sabah 7 de burada ol tamam diyip dışarı çıktım sehiri tam bilmiyodum market