Eye To Eye.Bölüm 1

Lavin KADER,
Hayat üzmüştü Lavini.2 Yaşındayken aldı annesini.Babası onu Yetimhaneye verdi.Sonra hergün bakıcılar tarafından şiddete maruz kaldı.Sonra onu bir adam aldı ama amacı çocuk sahiplenmek değildi.Onu kullanmak için almıştı.Hergün yine şiddete ve tacize maruz kaldı .Annesinden ona miras kalan tek şeyi vardı 'Gözleri'.Evet o acı ile bakan gözleri.Sonra kaçtı kendine yeni bi hayat kurdu.Bir Ofis kurdu kendince.Tam sorunlar geçti derken,hayatına girdi Kaya,ve resmen mahvolmuştu Lavin.Ama Kayayla arasında beklenmedik birşey oluşmuştu bile.AŞK.
BÖLÜM 1. İlk görüş
Günlerden bir gün ofise gitmek için uyandı Lavin.Tabiki çok yorgundu , hem rushal hem bedensel.Aynada kendine baktı,çökmüş durumdaydı.Bunu makyajla kurtarabilirmiydi? Bunu oda bilmiyordu.Yaklaşık yarım saate hazırlanabildi.Ve evden çıktı.Sokağa indi ve yürümeye başladı.Bu şehire yeni gelmişti.Yani ofisini de buraya taşımıştı.Bu gün ilk evinde kalışının sabahıydı.Telefonunu unuttuğunu düşündü ve çantasına bakarken biriyle çarpıştı.Yere düştü ve anlını tutarak
-Kahretsin. Dedi.Kafasını, çarptığı kişiye bakmak için kaldırdı ve karşısında bir erkek duruyordu.
-Önüne baksana sen. dedi oğlan.
Lavin kalktı ve üstünü sirkelerken
-Hadi ben önüme bakmıyorum,sendemi bakmıyorsun nasıl çarptın bana?
Dedi.
-Ben bilerek çarptım zaten.Bidahakine bakarsın herhalde önüne?.
Dedi.
-Bak şuan seninle uğraşamam,ofise gitmem gerekiyor.Hadi git yoluna!
Dedi haykırarak.
-Şşt senin ne kadar sesin çıkıyor öyle.
-Bundan sanane?
-Hiç,İyi günler. dedi oğlan ve yoluna devam etti.
Oğlana gelince o kim ve ne mi?
O Kaya MAYIN
. 27 yaşında.Lavin ise 25.
O çocukluğundan beri ailesinde yetersizlik hissi ile büyüdü.Babasından şiddet gördü.Ablasını ve annesini korumaya çalışırdı.Ama hayat ona acımadı.Babası annesi ve ablasını öldürdü.Bu yüzden o artık karanlık bi çocuk olarak büyüdü.
Çok agresif,çok piskopat.Ve yeterince zorba.

Saat 18.57
Hava kararmıştı.Lavin evine gidecekti.Apartmana gelmişti.Merdivenleri çıkarken merdivenden inen Kayayı gördü.Adını henüz bilmiyordu.
-Vay hanfendi evin burasımı?
-Evet sendemi bu apartmandasın ya ;(
-Neden,rahatsızmı oldun?Sence ben burada olmamalımıyım?. Dedi ve korkutucu bi ifadeyle Lavine doğru yürüdü.
Lavin korkmuştu.Eski anıları aklına geldi.
-Gelme,sana gelme dedim! diye bağırdı.sesi apartmanda yankılanınca Kaya hızlandı ve onu tuttu.Gerisi karanlık.Bayılmıştı herhalde.Uyandığında bir odada uyandı yeterince soğuk ve bomboş bi oda.Soğuk,fazla soğuk elleri bağlıydı.ama parmak uçlarının üşüdüğünü hissede biliyordu,üşüyordu.Bağırdı
Yardım edin!,tekrar bağırdıbiri yardım etsin! Kaya girdi odaya .

Kombini şu şekildeydi.Lavine yaklaştı,
-Sana sessiz ol demeyeceğim duvarlar ses geçirmiyor.
Dedi,bunun üzerine Lavin daha sesli bağırdı
-BIRAK BENİ PİS HERİF!
Diye bağırırken Kayanın yüzü kasıldı,yumruğunu sıktı ,sesten rahatsız olduğu anlaşılıyordu.
-Tamam sessiz ol.Bu kadar ses sevmiyorum.
Evet onun tek zayıf yönü vardı yükses sesler.
Lavin anlamıştı,Apartmanın koridorunda 'Gelme' diye bağırdığında bunun için onu bayıltmıştı.
Daha fazla bağıracaktı ama korktu,korkuyordu Kayadan.Kaya çömeldi ve 'şimdi bekle beni'dedi , çıktı odadan.Lavin 5 dakika boyunca boş boş etrafına baktı ellerini çözmek istiyordu çünkü fazla sıkmıştı.Kaya gelmişti elinde bir bıçak vardı.Bıçağı görünce Lavinin göz bebeği küçüldü.Yutkundu,öldürecekmiydi onu.Ama ölecek kadar birşey yapmamıştı.Gerçi,Kayanın piskopat olduğundan böyle şeyler normaldi.
-Noldu korktunmu?
Dedi ve yaklaştı.Bıçağı aldı ve Lavinin çenesini tutup kendine yaklaştırdı.