7. bölüm · Evim
Mutluluk
Sabahın erken saatlerinde kalktım.Saat daha 8'di.Ilık bir duşa girip kendime gelmeye çalıştım.
Bugünkü planım kardeşlerimi mutlu etmekti.Güneşle Kuzey uyanınca onlarada duş aldırdım ve bugün kahvaltıya dışarı çıkmayı teklif ettim.
Tabiki bağırarak boynuma atlamışlardı.Duş alıp giyinmemiz yaklaşıp 2 saatimizi almıştı.
Gecenin kombini
Güneşin kombini:
Kuzeyin kombini:
Hazırlanıp aşağıya indim genellikle haftasonları kahvaltı herkes uyanınca yapılırmış bunu bana annem söylemişti.
Aşağıya indiğimizde çocuklar elimi bırakıp anneme sarıldı.Gerçi ben annem psikolojik olarak sıkıntıda olduğu zamanlar kardeşlerime ben annelik yapmıştım.O yüzden bana çok bağlılardı.
D:Gece,böyle hazırlanmış nereye gidiyorsunuz kahvaltı yapcaktık.
G:Anne ben çocuklar hava alsın,mutlu olsun diye onları dışarıya sahilin oralarda biryere kahvaltıya götürcem.
S:Çok iyi düşünmüşsünüz ama isterseniz tek gitmeyin Can sizi götürür.
C:İsterlerse bırakırım.
G:İşin yoksa olabilir.Ama ordan lunaparka veya sinemaya geçicez.
S:Gece,paraya ihtiyacın var mı?
G:Yok yok teşekkür ederim kartım var.
Anne bu arada benim arabam getirtildi mi?
D:Getirdiler kızım dün al anahtarları
G:Tsmam bizz kaçtıkk.
Can ve çocuklar peşimden geldiler.
G:Can
C:Hmm
G:Şey diycektim benim arabayla gelsene boşa 2 araba gitmeyelim.
C:Olur.
Gecenin arabası
Arabaya bindik ve hızla sabahtan ayarladığım sahilin yakınındaki kafeye sürdüm.Küçükken babam sayesinde araçlarla ve atış yapmakla ilgilenirdim.
Bu arabada babamla annemin 18.yaş günü hediyesiydi.Ve 1 hafta sonra 20.yaş günümdü ama babam yanımda olamayacaktı.
Arabayı park edince arabadan indik Güneş Can'ın elini Kuzey'de benim elimi tuttu.
Artık 4 kardeştik.Yani kardeş sayılırdık dimi?Tam düşüncelerimle boğuşurken Berk aradı.
B:Alo minnoşumm napıyosun.
G:İyiyim aşkım sen?
B:İyi değilsin Gecem seni defalarca kez aradım ama açmadın bende çok koktum ve anneni aradım.Bana her şeyi anlattı.Üzgünüm yanında olamadığım için çok üzgünüm.
G:Sen üzülcek bişey yapmadın hayatım çok önemli bir şeyde olmadı zaten bana.
B:Tamam bebeğim seni tekrar ararım ben,kahvaltını falan yap sen.
G:Tamam canım yaparım öptüm seni
B:Bende senii.
Telefonu kapattım ve restoranda yer baktık.Güzel bir yeri gözüme kestirip oturdum.Kardeşlerimde oturunca garson gelip siparişlerimizi aldı.
Yaklaşık 10 dk sonra masayı nefis kahvaltılıklarla doldurdular.Akşam yediğim her şeyi çıkardığım için oldukça açtım ama tabi öncelikli olarak kardeşlerimin tabaklarını doldurdum.
Güneş:Abla
G:Efendim bitanem
Güneş:Biz şimdi hepimiz kardeşmiyiz?
G:Sanırım, sayılır.
K:O zaman Can abi benim abim mi?
C:Evet ufaklık ben abinizim.
G:Peki burdan sonra lunaparka mı gidelim sinemaya mı?
İkiside aynı anda lunapark diye bağırdılar.Garson çocuklara portakal suyu getirdi.
Garson:Allah bağışlasın efendim.
G:Efendim?
Garson:Yani çocuklarınızı Allah bağışlasın uzaktan sizi gördüm de çok güzel bir ailesiniz.
G:Aslında biz ka-
C:Teşekkürler kardeşim.
Garson yanımızdan ayrılınca Can'a noluyo dercesine kaş göz yaptım.Can'da aynı şekilde bişey yok şeklinde kaş göz yapınca sessizliğimi korudum.
Kahvaltımızı bitirdikten sonra hesabı ödiyecekken Can benden önce davranıp hesabı ödedi.
G:Hesabı benim ödemem lazımdı ne de olsa seni ben getirdim.
C:Benim olduğum yerde hesabı sen ödemiyceksin güzelim.
Güzelim mii?(Eridim ben siz devam edin)
Ona ufak bir tebessüm bahşettikten sonra çocukları arka koltuğa oturtup sürücü koltuğuna geçtim.
Can'da hemen yanıma oturdu.Arabayı lunaparka sürdüm.Çocuklarla neredeyse lunaparktaki tüm aletlere bindik.
Evet kabul ediyorum çok yorulmuştum.Ama bu yorgunluğa kesinlikle değmişti.
Çünkü gün boyu kardeşlerimin gözünde gördüğüm tek bir duygu vardı.Bu duygu korku veya endişe değil,mutluluğun en saf haliydi.
Onlara baktığımda mutluluğu görmüştüm...
Umarım yeni bölümü begenmissinizdirr🌸
