Kumral Kız

Evet artık İstanbul'a gelmiştim.

-Uzun zaman oldu.

Elimdeki kendi yazdığım adrese baktım.

-Önce kalıcak yer bulayım sonrası gelir zaten.

Hemen taksi çevirmeye durdum. 1 saat sonra bir tane taksi durdu.

- Sonunda senden bu yüzden nefret ediyorum İstanbul.

Eşyalarımı bagaja koydum. Taksici dönerek bana

- Nereye gidiyoruz?

- Bağcılar'a

- Tamamdır.

Taksi hareket etmeye başladı. İstanbul'da eskiden işim burda olduğu için kalırdım. Kalabalık bir şehir. Hiç benlik değildi. Yine de çekiyordu işte.

Bir saat sonra Bağcılar'a yaklaşmaya başlamıştık.

- Abi burda kalınabilir en iyi otel nedir?

- Valla bacım bir tane var bildiğim çok güzeldir götüreyim mi?

- Tamam abi sen beni oraya götür.

10 dakika sonra bir otelin önünde durduk. İdare eder bir yere benziyordu.

- Abi benim borcum kaç?

- 1834 lira bacım.

Ödedim ve çıktım. Hızlıca otele yöneldim. Oda tuttum. Telefonum çalmaya başladı.

-Alo?

-Efendim?

- Tanımadın mı beni?

- Tanıdım numarayı değiştirmişsin.

Ne boş insan cidden bir bilgi verecek saçma saçma konuşuyor.

- İstanbul'a gelmişsin bakıyorum.

- Evet geldim.

- Çok hızlı gelmişsin.

- Uçaklar bunun için var.

- Şu anlık bir isteğin var mı?

- Acaba ihtiyaç olmadığı sürece beni aramasanız m?

- Peki canım nasıl istersen.

- Önce bir mesa-

Yüzüme kapattı. Yemin ederim bu ukala kişiyi tanıyorum ama Kim bir türlü çözemiyorum. Hemen yatağa yattım. Dinlenmeye başladım.

Saat 19.45'di.

-Fazla uyumuşum.

Telefonumu çıkarttım ve Aslı'yı aradım. Açtığı başladı sorgulara.

- Yeni kaza yaptın gittin bir de İstanbul'a şimdi şöyle istanbul'da ne işin var?

- Bir görev var o yüzden şirketle ilgili o yüzden geldim.

- Anca mı söylemişler cidden şu işi bırakıp bizim şirkete gelsen daha güzel olur.

- Saçmalama işimi seviyorum.

-Seviyorsun.

Gülmeye başladı.

- Sen o işi seviyorsan. Bende Kerem'i seviyorum abi.

- Sen onu zaten seviyorsun ki.

Sırıttım.

- Zırvalamayı kes onu sevdiğim falan yok.

- Tabi tabi. Neyse ben seni bilgilendirdim. Beni az rahat bırak.

- Ama-

- Aması falan yok. Ben kendime bakabilirim.

- Peki Merve ama başını belaya sokma.

- Tamam Tamam hadi görüşürüz.

- Görüşürüz seni seviyorum.

- Bende seni.

Kapattım. Çok fazla acıkmıştım.

- En iyisi dışarıda yemek.

Dışarı çıktım. Telefonumdan buraya en yakın en iyi lahmacunu arattım ve şansıma yürüme mesafesi 20dk olan bir yeri önerdi.

- İyi bugünde açlıktan ölmücez.

Yürümeye başladım. Burası bir ilçe olmasına rağmen kalabalıktı. Şaşırdığım için değildi. Garip geliyordu sadece. İzmir doğduğum yerdi. Istanbul görev yerim olduğunda çok üzülmüştüm. Doğuya gitmek hep hayalimdi. Tabi şanssız olunca böyle oluyor. Bir de üstüne iş kazası. Yeter ve artar bile.

Lahmacuncunun önüne gelmiştim. Hemen iki tane acısız lahmacun ve ayran söyledim. O sırada telefon yine çaldı.

- Bakıyorum yine yemek yiyorsun.

- Beni izlemeyi bıraksan mı?

- Ne oldu canım?

- Seni uyarmıştım.

- Hiç hatırlamıyorum ama bunu Boşver. Şimdi yanına yarım saat sonra Buse gelicek. Kumral bir kız gelince anlarsın zaten. Sana detaylardan bahsedicek. O yüzden soğan yemeni tavsiye etmem.

- Sağol ya ağız tadı ile yemekte yedirme.

- Ne demek görüşürüz canım.

Canım demesi çok rahatsız ediciydi. Lahmacun gelince hemen hızlıca yedim. Garson bile bana garip bakmıştı. Karşıdan çok güzel bir kumral kız geliyordu.